|

سنگ‌ها هم در بهار سبز می‌شوند

اردشیر رستمی

سنگ‌ها هم در بهار سبز می‌شوند
1-امیدوارم در هیچ تنگی ماهی نبینی. ماهی‌ها در تنگ سرگیجه می‌گیرند، خسته می‌شوند و می‌میرند. ماهی‌ها باید سفر کنند و بروند هرجا که دلشان می‌خواهد ماهی‌ها در تنگ به جایی نمی‌رسند. کسی حتی به ماهی‌های در تنگ قلاب هم نمی‌اندازد. ماهی‌ها باید بروند و شعرهای شاد بشوند. ترانه بشوند قصه بشوند. قصه‌های تنگ همیشه دلگیر است.
2-چاغاله‌بادام‌های ترد با قیمت مناسب پیدا کنی. بعضی‌ها بی‌دلیل گران می‌فروشند بعضی‌ها از بهار سوءاستفاده می‌کنند.
3-قصه‌ سبزه‌ها قصه دلگیری است. سبزه‌ها بهترین روزها را با ما زندگی می‌کنند. ترانه‌های ما را می‌شنوند. خواب‌ها و بیداری ما را می‌بینند. ولی ما آنها را پشت ماشین‌ها می‌گذاریم و باد آنها را به خیابان پرت می‌کند. بهار برای سبزه‌ها فصل مرگ است. سبزه را حتی به آب هم نباید داد آب آنها را کجا می‌برد؟ می‌برد و همه‌شان را در جایی گیر می‌اندازد و خفه می‌کند. سبزه را باید به زمین داد سبزه‌ات را کنار رودخانه‌ای بکار دست‌کم چند صباحی بیشتر زندگی می‌کند.
4-آرزو می‌کنم هیچ‌وقت دعوا نبینی. یک‌بار در بهار یک دعوای بدی دیدم. شیشه‌های مغازه شکست طوری که بهار از خودش خجالت کشید. وقتی زیر چشم‌ها کبود می‌شود آدم جایی نمی‌رود. بهار یعنی دیدار دوستان دیدار کودکان وقتی که لباس‌های تازه می‌پوشند. مشت‌ها سفر‌ها را کوتاه می‌کنند.
5-یک انتظار برایت آرزو می‌کنم. آدم‌ها سال‌هاست زیاد انتظار نمی‌کشند. انتظار آدم را زیبا می‌سازد. انتظار لباس‌های آدم را عوض می‌کند. خانه را تمیز می‌کند. بوی غذا را بلند می‌کند. شیشه‌ها را پاک می‌کند و غبار را از روی کلمات برمی‌دارد.
6-یک سنگ هم برایت آرزو می‌کنم سنگ‌ها هم انتظار می‌کشند. سنگ‌ها همه قصه‌ها را شنیده‌اند. سنگ‌ها نیاکان زمین‌اند. سنگ‌ها هم در بهار سبز می‌شوند.
1-امیدوارم در هیچ تنگی ماهی نبینی. ماهی‌ها در تنگ سرگیجه می‌گیرند، خسته می‌شوند و می‌میرند. ماهی‌ها باید سفر کنند و بروند هرجا که دلشان می‌خواهد ماهی‌ها در تنگ به جایی نمی‌رسند. کسی حتی به ماهی‌های در تنگ قلاب هم نمی‌اندازد. ماهی‌ها باید بروند و شعرهای شاد بشوند. ترانه بشوند قصه بشوند. قصه‌های تنگ همیشه دلگیر است.
2-چاغاله‌بادام‌های ترد با قیمت مناسب پیدا کنی. بعضی‌ها بی‌دلیل گران می‌فروشند بعضی‌ها از بهار سوءاستفاده می‌کنند.
3-قصه‌ سبزه‌ها قصه دلگیری است. سبزه‌ها بهترین روزها را با ما زندگی می‌کنند. ترانه‌های ما را می‌شنوند. خواب‌ها و بیداری ما را می‌بینند. ولی ما آنها را پشت ماشین‌ها می‌گذاریم و باد آنها را به خیابان پرت می‌کند. بهار برای سبزه‌ها فصل مرگ است. سبزه را حتی به آب هم نباید داد آب آنها را کجا می‌برد؟ می‌برد و همه‌شان را در جایی گیر می‌اندازد و خفه می‌کند. سبزه را باید به زمین داد سبزه‌ات را کنار رودخانه‌ای بکار دست‌کم چند صباحی بیشتر زندگی می‌کند.
4-آرزو می‌کنم هیچ‌وقت دعوا نبینی. یک‌بار در بهار یک دعوای بدی دیدم. شیشه‌های مغازه شکست طوری که بهار از خودش خجالت کشید. وقتی زیر چشم‌ها کبود می‌شود آدم جایی نمی‌رود. بهار یعنی دیدار دوستان دیدار کودکان وقتی که لباس‌های تازه می‌پوشند. مشت‌ها سفر‌ها را کوتاه می‌کنند.
5-یک انتظار برایت آرزو می‌کنم. آدم‌ها سال‌هاست زیاد انتظار نمی‌کشند. انتظار آدم را زیبا می‌سازد. انتظار لباس‌های آدم را عوض می‌کند. خانه را تمیز می‌کند. بوی غذا را بلند می‌کند. شیشه‌ها را پاک می‌کند و غبار را از روی کلمات برمی‌دارد.
6-یک سنگ هم برایت آرزو می‌کنم سنگ‌ها هم انتظار می‌کشند. سنگ‌ها همه قصه‌ها را شنیده‌اند. سنگ‌ها نیاکان زمین‌اند. سنگ‌ها هم در بهار سبز می‌شوند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.