|

دیالوگ‌های ماندگار «احمدی‌نژاد»

زینب‌اسماعیلی‌سیویری

دکتر «محمود احمدی‌نژاد» رییس‌جمهوری یگانه و منحصربه‌فرد است. این تک‌بودن را در ادبیات منحصربه‌فردش به وضوح می‌توان دید. از همان روز که در مقابل دوربین‌های تلویزیونی و خبرنگاران در مقام شهردار تهران جواب کوبنده‌ای به اعتراض رییس‌جمهوری وقت اصلاح‌طلب داد که از ترافیک تهران نالیده بود، این ادبیات را به رخ همه کشید. ادبیاتی که احتمالا فقط او می‌تواند در سمت بالاترین مقام اجرایی کشور استفاده کند همین نوع گفتار و رفتار او باعث شد اکنون که در آستانه سال پایانی ریاستش بر کابینه دهم قرار دارد، مشهور شود به رییس‌جمهوری که صریح است و بی‌پروا و ملاحظه کسی را نمی‌کند مگر دوستان صدیقش. اگر رییس دولت سازندگی در بین مردم به سیاستمداری مشهور شد و رییس دولت اصلاحات به نجابت، اکنون ایرانیان در ماه‌های پایانی ریاست رییس دولت اصولگرایان به صراحت و بی‌پرده سخن‌گفتن، او را شهره می‌دانند. او و دوستانش نیز به این شهرت می‌بالند و رضایتی تام دارند. وقتی در آخرین حضورش در مجلس شورای اسلامی چندبار بیتی از ترانه‌ای را برای بیان منظورش به زبان ‌آورد می‌دانست که چه کار می‌کند. او از ابتدا هم قرار خود را گذاشته بود که به زبان مردم کوچه و خیابان سخن بگوید و رفتار کند، اگر بخواهیم به صورت تاریخی جلو بیاییم و ادبیات منحصربه‌فرد رییس‌ دولت‌های نهم و دهم را رصد کنیم و کلام خاص او را بیابیم، باید به سال دوم ریاست وی بر قوه مجریه برگردیم.
بهمن 85؛ خرید از تره‌بار نارمک
در بهمن 1385، هنگامی که برای تقدیم لایحه بودجه به مجلس رفته بود در مقابل اعتراض نمایندگان به گرانی پاسخ داد: «از تره‌بار نزدیک منزل ما خرید کنید. چرا از جاهای‌گران خرید می‌کنید. در محله ما قیمت‌ها ثابت است.» از آن زمان ماجرای قیمت‌های محله رییس‌جمهوری داستان دنباله‌داری شد که هرازگاهی خبرنگاران را برای اطلاع از آن قیمت‌ها راهی نارمک می‌کرد، البته تفاوتی بین قیمت‌ها نمی‌دیدند. او در این ماه نیز خبری می‌دهد که مانند همیشه بقیه را شگفت‌زده می‌کند. احمدی‌نژاد از کشف انرژی هسته‌ای توسط دختر ۱۶ ساله دبیرستانی در زیرزمین خانه‌اش خبر می‌دهد که با استفاده از وسایلی که با کمک برادرش از بازار تهیه کرده بود، این کشف را انجام داده است. او در این سخنرانی همچنین گفت که با هماهنگی رییس وقت سازمان انرژی اتمی ایران، آن دختر هم‌اکنون در زمره دانشمندان هسته‌ای ایران قرار گرفته و اسکورت و راننده شخصی در اختیار دارد.
تیر 86؛ قصاب مطلع
در تیرماه 1386 در جمع اصناف کشور باز هم از منطقه نارمک و اهالی آن برای بیان مساله‌ای کلان شاهد مثال می‌آورد: «یک قصاب شرافتمند در نزدیکی ما زندگی می‌کند که از همه مشکلات مردم باخبر است و از وی هم اطلاعات مهم اقتصادی را می‌گیرم.» شنیدن این سخنان از رییس‌جمهوری که سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی را منحل کرد، تامل برانگیز بود.
آذر 86؛ پاره شدن قطعنامه‌دان
ادبیات خاص محمود احمدی‌نژاد فقط در بیان مسایل داخلی نیست و گاه خطاب به روسای کشورهای غربی نیز از این نوع ادبیات و واژه‌های تند استفاده می‌کند. آذر ماه 1386 در خوزستان خطاب به کشورهای شورای امنیت گفت: «آن‌قدر قطعنامه بدهید تا قطعنامه‌‌دانتان شما پاره شود.»
تیر 87؛ سرباز آمریکایی
سایت الف در 20 تیر 87 خبر می‌دهد که رییس دولت نهم در یک سخنرانی در جمع فرماندهان بسیج گفته است: «سال گذشته که به عراق رفته بودم، گفتند یکی از فرماندهان اشغالگران، علاقه دارد شما را ببیند. گویا مرخصی او هم رسیده بود. مثل خودمان که پس از ۴۵روز در جبهه مرخصی می‌رفتیم، اما او یک‌ماه مرخصی را عقب انداخته بود تا ما را ببیند و من هم گفتم، بیاید. وقتی آمد پیش ما گفت: افتخار می‌کنم با شما هستم. شما در دل ما جا دارید. وی سپس از من درخواست کرد با من عکس یادگاری بگیرد و گرفت و سپس معاونش هم همین‌طور. من زدم پشتش و تشویقش کردم و گفتم هوای مردم عراق را داشته باشید.»
مرداد 88؛ وزیر هلو
محمود احمدی‌نژاد با حضور در شبکه اول سیما ضمن سخنرانی مفصل درباره فهرست کابینه دهم راجع به کامران باقری‌لنکرانی، وزیر بهداشت دولت نهم، بعد از تقدیر و تمجید وی گفت: «علاقه ویژه‌ای به ایشان داشته و دارم. اصلا مثل هلو می‌ماند و آدم می‌خواهد بخورد این جوان را.» سخنی که بعدها دکتر باقری‌لنکرانی اعتراف می‌کند از شنیدن آن اوقاتش تلخ شده است. رییس‌جمهوری در مهر سال 91 وقتی خبرنگاری نظرش را در مورد دکتر دستجردی، اولین وزیر زن در تاریخ جمهوری اسلامی، می‌پرسد در مقام یک معلم می‌نشیند و نمره 20 را حق او می‌داند. این نمره 20 البته سه‌ماه بیشتر دوام نیاورد و خانم دکتر دستجردی در روز هفت دی از کار برکنار شد.
اسفند 88؛ یک کلام از مادر عروس
احمدی‌نژاد در سفری به سوریه و در مصاحبه مطبوعاتی با حضور بشار اسد در واکنش به سخنان هیلاری کلینتون باز هم از ادبیات غیردیپلماتیک استفاده می‌کند: 0«ما یک ضرب‌المثل در فارسی داریم و کسی که حرف بیجا می‌زند و خارج از قد و قواره خودش صحبت می‌کند، به آن می‌گوییم یک کلام از مادر عروس.»
مرداد 89؛ لولو و سوزش
احمدی‌نژاد در سخنرانی خود در 11 مرداد 1389 در همایش ایرانیان خارج از کشور خطاب به اوباما و سردمداران غرب از ضرب‌المثل «آن ممه را لولو برد» استفاده کرد. البته این پایان صحبت‌های وی در جمع متحیر ایرانیان خارج از کشور نبود. جملات طعن‌آلودش خطاب به حاکمان برخی از کشورهای غربی در این همایش را با این جمله به پایان‌رسانید: «آب را بریزید همان جایی که می‎سوزد.» احمدی‌نژاد ۱۶ مرداد نیز در سخنرانی روز خبرنگار در نقد مسوولان گفت: «در مواردی هم که حتی اسمی از کسی برده نشده‌ است، قاضی می‌گوید این مطلب به فلان شخص می‌خورد، در حالی که وقتی مطلبی نوشته و نقد می‌شود اگر به کسی هم خورد، خورد. باید بخورد تا دردش بیاید.»
آبان 89؛ پشم و پیل و آب بینی
در آبان 1389 در جمع مردم بجنورد خطاب به برخی کشورها با یادآوری اینکه اکنون پشم و پیل‌شان ریخته است، گفت: «اگر خیلی عرضه دارید، اوضاع کشورهای خود را جمع‌و‌جور کنید و به ملت‌های خود برسید؛ شما ‌نمی‌توانید آب بینی‌ خود را بالا بکشید.» این نوع ادبیات احمدی‌نژاد در مواجهه با دشمنان خارجی باز هم ادامه یافت. او در مهر 91 در مورد تحریم سیستم بانکی ایران و مراودات با بانک‌های خارجی چنین عنوان کرد: «شما موقعی که نمی‌دونستید چه جوری طهارت بگیرید ملت ایران تمدن داشت حالا شما می‌خواهید به ما جنس بفروشید؟! نفروشید!»
بهمن 90؛ شوخی و شادی
محمود احمدی‌نژاد در کلامش ایام شادی و شوخی را از یاد نمی‌برد. در بهمن 90 در زمان رونمایی از داروهای تولیدی محققان ایرانی گفت: «اکنون ایام شادی است و می‌توان یک شوخی کرد. بعضی‌ها می‌گویند که کار را به دست خانم‌ها ندهید، چون همه‌ فرصت‌ها را می‌گیرند.» تاکید بر شاد بودن و شوخی‌کردن در
24 اسفند همین سال هنگامی که نمایندگان مجلس برای اولین‌بار در تاریخ جمهوری اسلامی رییس‌جمهوری را مورد سوال قرار دادند، نیز از سوی احمدی‌نژاد تکرار شد: «آخر سال است و باید کمی با هم صفایی بکنیم.» «شب عید است کمی شاد باشیم.» جملاتی که منتقدان و نمایندگان مجلس را کلافه کرد.
دی 91؛ کشک بادمجان امیرکبیر
واژه کشک در این هفت‌سال‌ونیم حداقل دوبار از سوی رییس دولت‌های نهم و دهم استفاده شد. بار اول وقتی او در مقابل اظهارات برنارد کوشنر، وزیر امور خارجه وقت فرانسه، گفت «همه‌اش کشک است، طرف راه می‌رفت می‌گفت ابرقدرت، قدر قدرت...‌ای زکی.»باردوم در مراسم بزرگداشت امیرکبیر در دی سال گذشته بود. محمود احمدی‌نژاد در این مراسم به بیان خاطره‌ای درباره امیرکبیر پرداخت و گفت: «روزی سفیر روس به حضور امیرکبیر می‌آید تا درباره افزایش مرز روسیه صحبت کند که امیرکبیر به وی می‌گوید: تا به حال کشک بادمجان خورده‌ای؟ که او می‌گوید: نه! امیرکبیر می‌گوید: ما در خانه یک فاطمه خانم داریم که به او می‌گوییم فاطمه خانوم‌جان که کشک بادمجان‌های خوبی می‌پزد، شما بروید وقتی کشک بادمجان پخت برای شما می‌فرستم. این یعنی امیرکبیر به سفیر روس گفت برو دنبال کشکت!»
سخنان واکنش زا
شاید برای خیلی از ایرانیان شگفت‌آور بود که در این هفت‌سال‌ونیم در اخبار روزنامه‌ها یا رادیو و تلویزیون می‌خواندند و می‌شنیدند دکتر محمود احمدی‌نژاد - که قبل از رییس‌جمهوری در کسوت استاد دانشگاه علم و صنعت نیز قرار داشته و به گفته خود قرار است بعد از رییس‌جمهوری نیز دوباره در این کسوت قرار بگیرد - بی‌محابا سخنانی بر زبان‌می‌آورد که واکنش‌های رسمی و غیر رسمی در پی می‌آورد. رییس دولت‌های نهم و دهم نیز خود به نیکی از این موضوع آگاه بود که در جمعی به تاثیر حضور زنان در کابینه برای بهداشتی‌شدن فضای کابینه و استفاده نکردن وزرای مرد از شوخی‌ها و ادبیات خاص در حضور زنان اشاره کرده بود، اما او نمی‌گوید که چرا در مدت ریاست خود بر دولت‌های نهم و دهم در جمع‌هایی که زنان هم حضور داشتند جملاتی عجیب بر زبان می‌آورد. به هر حال او محمود احمدی‌نژاد است. مردی یگانه و منحصربه‌فرد.
دکتر «محمود احمدی‌نژاد» رییس‌جمهوری یگانه و منحصربه‌فرد است. این تک‌بودن را در ادبیات منحصربه‌فردش به وضوح می‌توان دید. از همان روز که در مقابل دوربین‌های تلویزیونی و خبرنگاران در مقام شهردار تهران جواب کوبنده‌ای به اعتراض رییس‌جمهوری وقت اصلاح‌طلب داد که از ترافیک تهران نالیده بود، این ادبیات را به رخ همه کشید. ادبیاتی که احتمالا فقط او می‌تواند در سمت بالاترین مقام اجرایی کشور استفاده کند همین نوع گفتار و رفتار او باعث شد اکنون که در آستانه سال پایانی ریاستش بر کابینه دهم قرار دارد، مشهور شود به رییس‌جمهوری که صریح است و بی‌پروا و ملاحظه کسی را نمی‌کند مگر دوستان صدیقش. اگر رییس دولت سازندگی در بین مردم به سیاستمداری مشهور شد و رییس دولت اصلاحات به نجابت، اکنون ایرانیان در ماه‌های پایانی ریاست رییس دولت اصولگرایان به صراحت و بی‌پرده سخن‌گفتن، او را شهره می‌دانند. او و دوستانش نیز به این شهرت می‌بالند و رضایتی تام دارند. وقتی در آخرین حضورش در مجلس شورای اسلامی چندبار بیتی از ترانه‌ای را برای بیان منظورش به زبان ‌آورد می‌دانست که چه کار می‌کند. او از ابتدا هم قرار خود را گذاشته بود که به زبان مردم کوچه و خیابان سخن بگوید و رفتار کند، اگر بخواهیم به صورت تاریخی جلو بیاییم و ادبیات منحصربه‌فرد رییس‌ دولت‌های نهم و دهم را رصد کنیم و کلام خاص او را بیابیم، باید به سال دوم ریاست وی بر قوه مجریه برگردیم.
بهمن 85؛ خرید از تره‌بار نارمک
در بهمن 1385، هنگامی که برای تقدیم لایحه بودجه به مجلس رفته بود در مقابل اعتراض نمایندگان به گرانی پاسخ داد: «از تره‌بار نزدیک منزل ما خرید کنید. چرا از جاهای‌گران خرید می‌کنید. در محله ما قیمت‌ها ثابت است.» از آن زمان ماجرای قیمت‌های محله رییس‌جمهوری داستان دنباله‌داری شد که هرازگاهی خبرنگاران را برای اطلاع از آن قیمت‌ها راهی نارمک می‌کرد، البته تفاوتی بین قیمت‌ها نمی‌دیدند. او در این ماه نیز خبری می‌دهد که مانند همیشه بقیه را شگفت‌زده می‌کند. احمدی‌نژاد از کشف انرژی هسته‌ای توسط دختر ۱۶ ساله دبیرستانی در زیرزمین خانه‌اش خبر می‌دهد که با استفاده از وسایلی که با کمک برادرش از بازار تهیه کرده بود، این کشف را انجام داده است. او در این سخنرانی همچنین گفت که با هماهنگی رییس وقت سازمان انرژی اتمی ایران، آن دختر هم‌اکنون در زمره دانشمندان هسته‌ای ایران قرار گرفته و اسکورت و راننده شخصی در اختیار دارد.
تیر 86؛ قصاب مطلع
در تیرماه 1386 در جمع اصناف کشور باز هم از منطقه نارمک و اهالی آن برای بیان مساله‌ای کلان شاهد مثال می‌آورد: «یک قصاب شرافتمند در نزدیکی ما زندگی می‌کند که از همه مشکلات مردم باخبر است و از وی هم اطلاعات مهم اقتصادی را می‌گیرم.» شنیدن این سخنان از رییس‌جمهوری که سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی را منحل کرد، تامل برانگیز بود.
آذر 86؛ پاره شدن قطعنامه‌دان
ادبیات خاص محمود احمدی‌نژاد فقط در بیان مسایل داخلی نیست و گاه خطاب به روسای کشورهای غربی نیز از این نوع ادبیات و واژه‌های تند استفاده می‌کند. آذر ماه 1386 در خوزستان خطاب به کشورهای شورای امنیت گفت: «آن‌قدر قطعنامه بدهید تا قطعنامه‌‌دانتان شما پاره شود.»
تیر 87؛ سرباز آمریکایی
سایت الف در 20 تیر 87 خبر می‌دهد که رییس دولت نهم در یک سخنرانی در جمع فرماندهان بسیج گفته است: «سال گذشته که به عراق رفته بودم، گفتند یکی از فرماندهان اشغالگران، علاقه دارد شما را ببیند. گویا مرخصی او هم رسیده بود. مثل خودمان که پس از ۴۵روز در جبهه مرخصی می‌رفتیم، اما او یک‌ماه مرخصی را عقب انداخته بود تا ما را ببیند و من هم گفتم، بیاید. وقتی آمد پیش ما گفت: افتخار می‌کنم با شما هستم. شما در دل ما جا دارید. وی سپس از من درخواست کرد با من عکس یادگاری بگیرد و گرفت و سپس معاونش هم همین‌طور. من زدم پشتش و تشویقش کردم و گفتم هوای مردم عراق را داشته باشید.»
مرداد 88؛ وزیر هلو
محمود احمدی‌نژاد با حضور در شبکه اول سیما ضمن سخنرانی مفصل درباره فهرست کابینه دهم راجع به کامران باقری‌لنکرانی، وزیر بهداشت دولت نهم، بعد از تقدیر و تمجید وی گفت: «علاقه ویژه‌ای به ایشان داشته و دارم. اصلا مثل هلو می‌ماند و آدم می‌خواهد بخورد این جوان را.» سخنی که بعدها دکتر باقری‌لنکرانی اعتراف می‌کند از شنیدن آن اوقاتش تلخ شده است. رییس‌جمهوری در مهر سال 91 وقتی خبرنگاری نظرش را در مورد دکتر دستجردی، اولین وزیر زن در تاریخ جمهوری اسلامی، می‌پرسد در مقام یک معلم می‌نشیند و نمره 20 را حق او می‌داند. این نمره 20 البته سه‌ماه بیشتر دوام نیاورد و خانم دکتر دستجردی در روز هفت دی از کار برکنار شد.
اسفند 88؛ یک کلام از مادر عروس
احمدی‌نژاد در سفری به سوریه و در مصاحبه مطبوعاتی با حضور بشار اسد در واکنش به سخنان هیلاری کلینتون باز هم از ادبیات غیردیپلماتیک استفاده می‌کند: 0«ما یک ضرب‌المثل در فارسی داریم و کسی که حرف بیجا می‌زند و خارج از قد و قواره خودش صحبت می‌کند، به آن می‌گوییم یک کلام از مادر عروس.»
مرداد 89؛ لولو و سوزش
احمدی‌نژاد در سخنرانی خود در 11 مرداد 1389 در همایش ایرانیان خارج از کشور خطاب به اوباما و سردمداران غرب از ضرب‌المثل «آن ممه را لولو برد» استفاده کرد. البته این پایان صحبت‌های وی در جمع متحیر ایرانیان خارج از کشور نبود. جملات طعن‌آلودش خطاب به حاکمان برخی از کشورهای غربی در این همایش را با این جمله به پایان‌رسانید: «آب را بریزید همان جایی که می‎سوزد.» احمدی‌نژاد ۱۶ مرداد نیز در سخنرانی روز خبرنگار در نقد مسوولان گفت: «در مواردی هم که حتی اسمی از کسی برده نشده‌ است، قاضی می‌گوید این مطلب به فلان شخص می‌خورد، در حالی که وقتی مطلبی نوشته و نقد می‌شود اگر به کسی هم خورد، خورد. باید بخورد تا دردش بیاید.»
آبان 89؛ پشم و پیل و آب بینی
در آبان 1389 در جمع مردم بجنورد خطاب به برخی کشورها با یادآوری اینکه اکنون پشم و پیل‌شان ریخته است، گفت: «اگر خیلی عرضه دارید، اوضاع کشورهای خود را جمع‌و‌جور کنید و به ملت‌های خود برسید؛ شما ‌نمی‌توانید آب بینی‌ خود را بالا بکشید.» این نوع ادبیات احمدی‌نژاد در مواجهه با دشمنان خارجی باز هم ادامه یافت. او در مهر 91 در مورد تحریم سیستم بانکی ایران و مراودات با بانک‌های خارجی چنین عنوان کرد: «شما موقعی که نمی‌دونستید چه جوری طهارت بگیرید ملت ایران تمدن داشت حالا شما می‌خواهید به ما جنس بفروشید؟! نفروشید!»
بهمن 90؛ شوخی و شادی
محمود احمدی‌نژاد در کلامش ایام شادی و شوخی را از یاد نمی‌برد. در بهمن 90 در زمان رونمایی از داروهای تولیدی محققان ایرانی گفت: «اکنون ایام شادی است و می‌توان یک شوخی کرد. بعضی‌ها می‌گویند که کار را به دست خانم‌ها ندهید، چون همه‌ فرصت‌ها را می‌گیرند.» تاکید بر شاد بودن و شوخی‌کردن در
24 اسفند همین سال هنگامی که نمایندگان مجلس برای اولین‌بار در تاریخ جمهوری اسلامی رییس‌جمهوری را مورد سوال قرار دادند، نیز از سوی احمدی‌نژاد تکرار شد: «آخر سال است و باید کمی با هم صفایی بکنیم.» «شب عید است کمی شاد باشیم.» جملاتی که منتقدان و نمایندگان مجلس را کلافه کرد.
دی 91؛ کشک بادمجان امیرکبیر
واژه کشک در این هفت‌سال‌ونیم حداقل دوبار از سوی رییس دولت‌های نهم و دهم استفاده شد. بار اول وقتی او در مقابل اظهارات برنارد کوشنر، وزیر امور خارجه وقت فرانسه، گفت «همه‌اش کشک است، طرف راه می‌رفت می‌گفت ابرقدرت، قدر قدرت...‌ای زکی.»باردوم در مراسم بزرگداشت امیرکبیر در دی سال گذشته بود. محمود احمدی‌نژاد در این مراسم به بیان خاطره‌ای درباره امیرکبیر پرداخت و گفت: «روزی سفیر روس به حضور امیرکبیر می‌آید تا درباره افزایش مرز روسیه صحبت کند که امیرکبیر به وی می‌گوید: تا به حال کشک بادمجان خورده‌ای؟ که او می‌گوید: نه! امیرکبیر می‌گوید: ما در خانه یک فاطمه خانم داریم که به او می‌گوییم فاطمه خانوم‌جان که کشک بادمجان‌های خوبی می‌پزد، شما بروید وقتی کشک بادمجان پخت برای شما می‌فرستم. این یعنی امیرکبیر به سفیر روس گفت برو دنبال کشکت!»
سخنان واکنش زا
شاید برای خیلی از ایرانیان شگفت‌آور بود که در این هفت‌سال‌ونیم در اخبار روزنامه‌ها یا رادیو و تلویزیون می‌خواندند و می‌شنیدند دکتر محمود احمدی‌نژاد - که قبل از رییس‌جمهوری در کسوت استاد دانشگاه علم و صنعت نیز قرار داشته و به گفته خود قرار است بعد از رییس‌جمهوری نیز دوباره در این کسوت قرار بگیرد - بی‌محابا سخنانی بر زبان‌می‌آورد که واکنش‌های رسمی و غیر رسمی در پی می‌آورد. رییس دولت‌های نهم و دهم نیز خود به نیکی از این موضوع آگاه بود که در جمعی به تاثیر حضور زنان در کابینه برای بهداشتی‌شدن فضای کابینه و استفاده نکردن وزرای مرد از شوخی‌ها و ادبیات خاص در حضور زنان اشاره کرده بود، اما او نمی‌گوید که چرا در مدت ریاست خود بر دولت‌های نهم و دهم در جمع‌هایی که زنان هم حضور داشتند جملاتی عجیب بر زبان می‌آورد. به هر حال او محمود احمدی‌نژاد است. مردی یگانه و منحصربه‌فرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.