بهار، مهربان است
سروش حبیبی
هرقدر هم که ما فرزندان نااهل، خاک خدا را که مام ماست بیالاییم و تخم زندگی را از آن براندازیم؛ هر قدر نهالها را بر خاک اندازیم و مرغان آزاد را بتارانیم، «بهار» مهربان است و باز میآید. چشمه خورشید را با گل نمیتوان اندود.
سبزینه از زیر صخره بر میجوشد. سنگ را میترکاند، میبالد و بر بستر پاک خاک، فرش زمرد میگسترد.
باز جوانهها بر شاخهای خشک ورم میکنند و شعله سبز نوبرگ، مادر پیر را دربرمیگیرد. گنجشکان باز به جیکجیک میافتند و بلبلها ترانه میخوانند. کبوتران لانه میآرایند و انسانها غریو زندگی برمیکشند: های!های!بهار!بهار!زندگی... آزادی...
به قول «فریدون» عزیز: «با همین دیدگانِ اشکآلود/ از همین روزن گشوده به دود/ به پرستو، به گل، به سبزه، درود.»
عزیزانم؛ دلهاتان همه روشن، لبهاتان همه خندان...
هرقدر هم که ما فرزندان نااهل، خاک خدا را که مام ماست بیالاییم و تخم زندگی را از آن براندازیم؛ هر قدر نهالها را بر خاک اندازیم و مرغان آزاد را بتارانیم، «بهار» مهربان است و باز میآید. چشمه خورشید را با گل نمیتوان اندود.
سبزینه از زیر صخره بر میجوشد. سنگ را میترکاند، میبالد و بر بستر پاک خاک، فرش زمرد میگسترد.
باز جوانهها بر شاخهای خشک ورم میکنند و شعله سبز نوبرگ، مادر پیر را دربرمیگیرد. گنجشکان باز به جیکجیک میافتند و بلبلها ترانه میخوانند. کبوتران لانه میآرایند و انسانها غریو زندگی برمیکشند: های!های!بهار!بهار!زندگی... آزادی...
به قول «فریدون» عزیز: «با همین دیدگانِ اشکآلود/ از همین روزن گشوده به دود/ به پرستو، به گل، به سبزه، درود.»
عزیزانم؛ دلهاتان همه روشن، لبهاتان همه خندان...
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.