|

بازگرداندن آرامش به افکار عمومی

منوچهر محمدی/تهیه‌کننده

اگر بخواهیم منصفانه درباره شرایط فرهنگ به معنی اعم آن در دولت دهم نظری داشته باشیم، قطعا این دولت کارنامه قبولی نخواهد گرفت. اینکه می‌گویم فرهنگ، به معنی عام کلمه برمی‌گردد. به نوع گفتمانی که رییس دولت را می‌توان و باید صاحب امتیاز، دارنده حق کپی رایت و مرجع و بانی این گفتمان دانست. به نظرم آثار این گفتمان چنان وسیع و پردامنه و دارای اثرات گسترده است که حوزه‌های تخصصی فرهنگ اعم از مطبوعات، کتاب، سینما و...... نیز ناچارا از آن متاثر شده‌اند. تحلیل روانشناختی این گفتمان به یقین فرصت و مجال کافی می‌طلبد، لذا به اختصار به چند نکته کلیدی با ذکر مصادیق کفایت می‌کنم تا تاثیرات فرهنگی این گفتمان را بهتر بشناسیم.
1) اینکه دختر خانم چند ساله‌ای در زیرزمین خانه‌شان برای دستیابی به غنی‌سازی اورانیوم تلاش‌های موثری کرد. 2) وعده اعطای قطعات هزار متری زمین به شهروندان و کشت مایحتاج اولیه سبزی و صیفی‌جات در این زمین‌ها. 3) وعده تک‌نرخی کردن تورم و ارقام نجومی اشتغال. 4) بیان سخره‌آمیز و بعضا استفاده از واژگان نه چندان بایسته در مواجهه با چالش‌های جهانی. 5) ایجاد فرهنگ لجاجت با نهادهای قانونی دیگر کشور که گاه تا مرز درگیری‌های جدی هم رسیده است. 6) تعویض یا ابقای مدیران و وزیران در سطوح مختلف با بهانه یا بی‌بهانه. 7) رفتار غیرمسوولانه با ارزش پول ملی. و بسیار و بسیار نکات و مسایل و رخدادهای دیگر را وقتی کنار هم می‌نهیم تاثیرات تخریبی جدی بر فرهنگ عمومی کشور ایجاد کرد که به یقین، ترمیم آن به زمان زیادی نیاز دارد. من بیش از آنکه نگران فرهنگ به معنی اخص آن یا سینما باشم نگران فرهنگ عمومی و باورهای مردم کشور هستم. روشن‌تر و کوتاه‌تر اگر بخواهم مراد و منظورم را بیان کنم افکار عمومی که تاثیر و تاثر متقابلی میان آن و فرهنگ عمومی جامعه وجود دارد آنچنان از این حوادث دستخوش تغییر شده که احساس می‌کنم هر آن و لحظه ممکن است پاره‌ای از تکیه‌گاه‌هایی که هر جامعه‌ای برای بقا و ادامه حیات به آن نیاز دارد به راحتی و با چند جمله فرو ریزد. و دیر زمانی نیاز خواهد بود تا این آرامش و سکینه را به گونه‌ای به افکار عمومی بازگردانیم.
اگر بخواهیم منصفانه درباره شرایط فرهنگ به معنی اعم آن در دولت دهم نظری داشته باشیم، قطعا این دولت کارنامه قبولی نخواهد گرفت. اینکه می‌گویم فرهنگ، به معنی عام کلمه برمی‌گردد. به نوع گفتمانی که رییس دولت را می‌توان و باید صاحب امتیاز، دارنده حق کپی رایت و مرجع و بانی این گفتمان دانست. به نظرم آثار این گفتمان چنان وسیع و پردامنه و دارای اثرات گسترده است که حوزه‌های تخصصی فرهنگ اعم از مطبوعات، کتاب، سینما و...... نیز ناچارا از آن متاثر شده‌اند. تحلیل روانشناختی این گفتمان به یقین فرصت و مجال کافی می‌طلبد، لذا به اختصار به چند نکته کلیدی با ذکر مصادیق کفایت می‌کنم تا تاثیرات فرهنگی این گفتمان را بهتر بشناسیم.
1) اینکه دختر خانم چند ساله‌ای در زیرزمین خانه‌شان برای دستیابی به غنی‌سازی اورانیوم تلاش‌های موثری کرد. 2) وعده اعطای قطعات هزار متری زمین به شهروندان و کشت مایحتاج اولیه سبزی و صیفی‌جات در این زمین‌ها. 3) وعده تک‌نرخی کردن تورم و ارقام نجومی اشتغال. 4) بیان سخره‌آمیز و بعضا استفاده از واژگان نه چندان بایسته در مواجهه با چالش‌های جهانی. 5) ایجاد فرهنگ لجاجت با نهادهای قانونی دیگر کشور که گاه تا مرز درگیری‌های جدی هم رسیده است. 6) تعویض یا ابقای مدیران و وزیران در سطوح مختلف با بهانه یا بی‌بهانه. 7) رفتار غیرمسوولانه با ارزش پول ملی. و بسیار و بسیار نکات و مسایل و رخدادهای دیگر را وقتی کنار هم می‌نهیم تاثیرات تخریبی جدی بر فرهنگ عمومی کشور ایجاد کرد که به یقین، ترمیم آن به زمان زیادی نیاز دارد. من بیش از آنکه نگران فرهنگ به معنی اخص آن یا سینما باشم نگران فرهنگ عمومی و باورهای مردم کشور هستم. روشن‌تر و کوتاه‌تر اگر بخواهم مراد و منظورم را بیان کنم افکار عمومی که تاثیر و تاثر متقابلی میان آن و فرهنگ عمومی جامعه وجود دارد آنچنان از این حوادث دستخوش تغییر شده که احساس می‌کنم هر آن و لحظه ممکن است پاره‌ای از تکیه‌گاه‌هایی که هر جامعه‌ای برای بقا و ادامه حیات به آن نیاز دارد به راحتی و با چند جمله فرو ریزد. و دیر زمانی نیاز خواهد بود تا این آرامش و سکینه را به گونه‌ای به افکار عمومی بازگردانیم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.