|

یک دولت، دو رفتار فرهنگی

ابراهیم حقیقی/طراح گرافیک

در بررسی وضعیت فرهنگ و هنر در چهار سال اخیر می‌توان گفت که حتی رفتار فرهنگی و هنری دولت دهم نسبت به دولت نهم تغییر کرد و پسرفت داشت. با اینکه یک سیاست و یک دولت وجود داشت اما اگر در رشته تخصصی خودم یعنی گرافیک، شرایط را بررسی کنیم، می‌بینیم که گرافیک و تصویرگری حتی دوسالانه نداشتند و متولیان فرهنگ و هنر موفق به برگزاری دوسالانه در این حوزه‌ها نشدند. دوسالانه‌ها برای طراحان هر مملکتی مهم و سازنده هستند و با اینکه در همین چهار سال، دوسالانه‌ها رو به ضعیف شدن رفته بودند اما حتی همین شکل ضعیف آن هم از بین رفت. در موارد دیگر مثل سینما هم دیدیم که «خانه سینما» دچار چالش بزرگی شد که وزارت ارشاد به‌عنوان متولی حل این مشکل نتوانست مساله را جمع‌و‌جور کند و این مشکل به عنوان یک موضوع، مسکوت و لاینحل باقی ماند. به هرحال برای حل این معضل یا از طریق قانون یا از طریق ریش‌سفیدان و پیشکسوتان این حوزه می‎شد مشکل خانه سینما را حل کرد اما مسکوت گذاشتن مشکل به عنوان یک ضعف مطرح می‎شود. در موارد دیگر هم مثل تئاتر به واسطه اینکه در بخش پوسترهای این رشته درگیر بودم، شاهد کاهش بودجه‌ها بودم. پس طبیعی است وقتی بودجه ضعیف‌تر شود، بدنه تئاتر هم ضعیف می‌شود. در مورد کتاب نیز با موضوع‌گران شدن کتاب مواجه بودیم و به همین دلیل با کاهش تولید و نشر کتاب روبه‌رو شدیم. متاسفانه این مسایل نکات مثبتی نیستند و باید راه‌حلی برای برون‌رفت از این وضعیت پیدا کرد چون فرهنگ‎سازی از ارکان هر دولتی به شمار می‎رود و باید به آن حساسیت نشان داد. با روی کار آمدن دولت آینده، باید ببینیم حوزه فرهنگ و هنر چه تحولی خواهد داشت البته بخش زیادی از برنامه‌ها و سیاست‌هایی که در این حوزه شاهد خواهیم بود، قطعا به دیدگاه‌های رییس‌جمهوری و وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی آینده برمی‌گردد چون در دوران‌های گذشته تجربه کرده‌ایم که رییس‌جمهوری‌ها و وزرای متنوع، بنا به جنس آدم‌ها، رفتارهای فرهنگی متغیری داشته‌اند و به همین دلیل با توجه به رییس‌جمهوری و وزیر فرهنگ دولت آینده، سیاست‌های فرهنگی هم تعیین می‌شود. از سویی سیاست‌های فرهنگی، متکی به وزیر و خود فرد هم هست که چقدر ذهنیتی متناسب با فرهنگ خواهند داشت.
در بررسی وضعیت فرهنگ و هنر در چهار سال اخیر می‌توان گفت که حتی رفتار فرهنگی و هنری دولت دهم نسبت به دولت نهم تغییر کرد و پسرفت داشت. با اینکه یک سیاست و یک دولت وجود داشت اما اگر در رشته تخصصی خودم یعنی گرافیک، شرایط را بررسی کنیم، می‌بینیم که گرافیک و تصویرگری حتی دوسالانه نداشتند و متولیان فرهنگ و هنر موفق به برگزاری دوسالانه در این حوزه‌ها نشدند. دوسالانه‌ها برای طراحان هر مملکتی مهم و سازنده هستند و با اینکه در همین چهار سال، دوسالانه‌ها رو به ضعیف شدن رفته بودند اما حتی همین شکل ضعیف آن هم از بین رفت. در موارد دیگر مثل سینما هم دیدیم که «خانه سینما» دچار چالش بزرگی شد که وزارت ارشاد به‌عنوان متولی حل این مشکل نتوانست مساله را جمع‌و‌جور کند و این مشکل به عنوان یک موضوع، مسکوت و لاینحل باقی ماند. به هرحال برای حل این معضل یا از طریق قانون یا از طریق ریش‌سفیدان و پیشکسوتان این حوزه می‎شد مشکل خانه سینما را حل کرد اما مسکوت گذاشتن مشکل به عنوان یک ضعف مطرح می‎شود. در موارد دیگر هم مثل تئاتر به واسطه اینکه در بخش پوسترهای این رشته درگیر بودم، شاهد کاهش بودجه‌ها بودم. پس طبیعی است وقتی بودجه ضعیف‌تر شود، بدنه تئاتر هم ضعیف می‌شود. در مورد کتاب نیز با موضوع‌گران شدن کتاب مواجه بودیم و به همین دلیل با کاهش تولید و نشر کتاب روبه‌رو شدیم. متاسفانه این مسایل نکات مثبتی نیستند و باید راه‌حلی برای برون‌رفت از این وضعیت پیدا کرد چون فرهنگ‎سازی از ارکان هر دولتی به شمار می‎رود و باید به آن حساسیت نشان داد. با روی کار آمدن دولت آینده، باید ببینیم حوزه فرهنگ و هنر چه تحولی خواهد داشت البته بخش زیادی از برنامه‌ها و سیاست‌هایی که در این حوزه شاهد خواهیم بود، قطعا به دیدگاه‌های رییس‌جمهوری و وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی آینده برمی‌گردد چون در دوران‌های گذشته تجربه کرده‌ایم که رییس‌جمهوری‌ها و وزرای متنوع، بنا به جنس آدم‌ها، رفتارهای فرهنگی متغیری داشته‌اند و به همین دلیل با توجه به رییس‌جمهوری و وزیر فرهنگ دولت آینده، سیاست‌های فرهنگی هم تعیین می‌شود. از سویی سیاست‌های فرهنگی، متکی به وزیر و خود فرد هم هست که چقدر ذهنیتی متناسب با فرهنگ خواهند داشت.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.