|

ورود والیبال به سرزمین عجایب

«تیم ملی والیبال که از آخرین روزهای سال 89 ولاسکو را بالای سر خود می‌بیند طی این مدت کنار این پیرمرد آرژانتینی که البته به‌تازگی هم داماد شده است، رشد کرد و قد کشید و با وجود ناکامی‌هایی که در راه ورود به لیگ جهانی و المپیک داشت بازنایستاد و درجا نزد تا اینکه توانست امسال از دروازه لیگ جهانی عبور کند و وارد سرزمین عجایب شود و حداقل برای مدت دو سال حضور خود در یکی از معتبرترین رویدادهای والیبال جهان را قطعی کند» والیبال از آن دسته رشته‌هایی بود که سال گذشته را با کلکسیونی از ناکامی‌ها و سقوط آغاز کرد اما حرکتش رو به سمت قهرمانی و پدیده شدن را ادامه داد تا آنجا که یکی از امیدهای مسوولان کاروان المپیکی ایران برای کسب سهمیه تیمی حضور در بازی‌های المپیک 2012 لندن شد؛ سهمیه‌ای که دستیابی به آن می‌توانست یکی از خوشایندترین اتفاقات امسال والیبال یا حداقل یکی از آنها باشد اما ....
شرکت در مسابقات انتخابی المپیک اولین آزمون بزرگ امسال برای والیبال و تیم ملی بود که البته طی سال‌های گذشته هم بخت خود را برای ورود به المپیک‌های پیشین آزموده بود اما هربار به در بسته خورد و نتوانست قفل المپیک را بازکند. اما وقتی تیم فوتبال امید با رای فیفا و به دلیل استفاده از بازیکن محروم در دیدار رفت مقابل عراق در مرحله دوم مسابقات انتخابی قاره آسیا از ادامه رقابت برای کسب سهمیه المپیک بازماند، تیم ملی بسکتبال به دلیل باخت به اردن در جمع چهار تیم برتر آسیا قرار نگرفت و این‌گونه امیدهایش را برای المپیکی‌شدن از دست داد و هندبال هم از حضور در مسابقات انتخابی کره‌جنوبی نتیجه‎ای نگرفت، والیبال تنها شانس باقی مانده ورزش ایران برای حضور یک ورزش گروهی و تیمی در المپیک 2012 لندن شد که شرکت در مسابقات انتخابی ژاپن و دیدار با تیم‌های کره‌جنوبی، چین، استرالیا، پورتوریکو، ونزوئلا، صربستان و تیم میزبان آخرین آوردگاه تیم ملی والیبال برای شکستن قفل المپیک بود. این تیم با تمام شایستگی‏هایی که داشت به دلیل افت و خیزهایی که در جریان مسابقات گزینشی با آن روبه‌رو شد، کار خود را برای المپیکی‌شدن به روز پایانی کشاند و اختیار تعیین سرنوشتش را به رقیبانش سپرد تا اینکه کسب سهمیه برایش دست نیافتنی شد چون پیش از دیدار سرنوشت ایران و ژاپن، تیم استرالیا با پیروزی قاطع برابر چین عنوان بهترین تیم آسیایی را گرفت و راهی المپیک شد تا بازهم والیبال ایران از این رویداد بازبماند. لیگ جهانی در کنار المپیک، از اهداف اصلی فدراسیون والیبال طی سال‎های اخیربوده است. دلیل آغاز همکاری با مورینیوی والیبال یعنی خولیو ولاسکو هم رسیدن به همین دو هدف بود هرچند این مربی بعد از ناکامی در المپیکی کردن والیبال ایران گفت : اگر می‎دانستم هدف از جذب من چیست، قرارداد نمی‎بستم!
در هر صورت شرکت در رقابت‎های انتخابی لیگ جهانی 2013 آخرین فرصت برای سرمربی تیم ملی ایران بود تا بتواند این تیم را به یکی از اهداف متعالی‎اش برساند. شکست دادن مصر طی دو دیداری که در قاهره برگزار شد اولین آزمون تیم ملی والیبال برای ورود به لیگ جهانی بود؛ که قاطعانه و با موفقیت آن را پشت سرگذاشت و بعد از آن نوبت دیدار با ژاپن بود؛ تیمی که زمانی سرعت تند و تیز بازیکنانش زبانزد آسیایی‏ها بود و از سال 1900 وارد لیگ جهانی شد اما پس از 21 دوره حضور متوالی در این رقابت‌ها، برای بقا باید ایران را در تهران شکست می‌داد. اما دور شدن از روزگاری که ایران در نبرد با سامورایی‌ها حریفی از پیش باخته بود و به دلیل پیروزی در یک گیم که به‌ندرت پیش آمد کلی ذوق می‌کرد، حاصلش این بود که آنها برای گرفتن یک گیم از تیم ملی ایران جان دادند و در تهران در طرفه‌العینی تسلیم شدند تا والیبال ایران برای نخستین بار وارد لیگ جهانی شود. والیبال ایران پیش از این هم دو بار برای حضور در لیگ جهانی تلاش کرده بود که به نتیجه نرسید اما تیم ملی در جا نزد. چون قانع نشده بود و می‌خواست اشباع شود. حتی وقتی تیم ملی سهمیه المپیک را از دست داد ناامید نشد و مانند یوزی بی‌پروا مسیر پیشرفت را طی کرد تا اینکه به لیگ جهانی ورود کرد؛ لیگی که زمانی در رویاها هم قابل دسترسی نبود و ورود به آن مانند ورود آلیس به سرزمین عجایب بود اما الان والیبال به آن رسیده و این یعنی هم اندازه شدن با بزرگان و غول‌های والیبال دنیا که سال‌های زیادی را در این رویداد معتبر گذرانده‌اند. تیم ملی والیبال که از آخرین روزهای سال 89 ولاسکو را بالای سر خود می‌بیند طی این مدت کنار این پیرمرد آرژانتینی رشد کرد و قد کشید و با وجود ناکامی‌هایی که در راه ورود به لیگ جهانی و المپیک داشت بازنایستاد و درجا نزد تا اینکه توانست امسال از دروازه لیگ جهانی عبور کند و وارد سرزمین عجایب شود و حداقل برای مدت دو سال حضور خود در یکی از معتبرترین رویدادهای والیبال جهان قطعی کند چون در اجلاس سالانه دپارتمان لیگ جهانی والیبال، تیم ملی ایران به دلیل رنکینگ بالا در رده‌بندی جهانی به عنوان یکی از تیم‌های لیگ جهانی 2014 نیز معرفی شد. عملکرد بازیکنانی که زمانی در رده سنی نوجوانان و جوانان آقایی آسیا را داشتند و و امسال در بزرگسالان جلودار تیم‌های آسیایی در لیگ جهانی شدند و سهمیه این مسابقات را کسب کردند به قدری مهم بود که دیگر رویدادهای ریز و درشت امسال والیبال را در سایه قرار داد. ورود به لیگ جهانی به تنهایی و در یک کفه ترازو سنگینی داشت نسبت به دیگر کفه‌ای که دیگر رویدادهای ریز و درشت امسال را کنار هم داد. بزرگی مردان کوچک والیبال که در تهران و با شکست دادن چین در فینالی سخت و نفسگیر رقم خورد و سهمیه مسابقات جهانی 2013 مکزیک را برای نوجوانان به همراه داشت و جهانی شدن تیم جوانان که با عنوان سومی آسیا در مسابقات ارومیه به دست آمد دیگر موفقیت‌های والیبال در سال 91 بود. علاوه بر این دو میزبانی و دو سهمیه جهانی؛ ایران در رقابت‌های کاپ آسیا هم صاحب عنوان شد. البته پس از دو دوره قهرمانی در تایلند و ارومیه، امسال تیم «ب» ایران در این مسابقات شرکت کرد و به عنوان «نایب» هم دست یافت. والیبال ایران امسال در مسابقات باشگاه‌های آسیا هم صاحب نماینده بود اگرچه عنوان سومی کاله باعث شد در رقابت‌های باشگاه‌های جهان غایب باشیم.
علاوه بر این والیبال در طول سالی که رو به پایان است با رویدادهای ریز و درشت دیگر هم مواجه بود که البته ارزش همه آنها حتی در کنار هم به اندازه ورود به لیگ جهانی نیست. ورود به این لیگ آغاز راهی بود که والیبال استارت آن را زده است. والیبال که فعلا فرمانروای قاره کهن است نمی‌خواهد به بزرگ‌ترین قاره جهان فکر کند. والیبال به فکر فتح قله‌های بزرگ‌تر و بلندتر است و می‌خواهد در لیگ جهانی هم برای بزرگان و غول‌های والیبال دنیا یک کابوس باشد نه زنگ تفریح! تمدید قرارداد با ولاسکو که در حال نسل‌سازی در ایران است و برای روزهایی که شاید ستاره‌های امروز رسوب کنند، پدیده رو می‌کند همین معنا را می‌دهد.
«تیم ملی والیبال که از آخرین روزهای سال 89 ولاسکو را بالای سر خود می‌بیند طی این مدت کنار این پیرمرد آرژانتینی که البته به‌تازگی هم داماد شده است، رشد کرد و قد کشید و با وجود ناکامی‌هایی که در راه ورود به لیگ جهانی و المپیک داشت بازنایستاد و درجا نزد تا اینکه توانست امسال از دروازه لیگ جهانی عبور کند و وارد سرزمین عجایب شود و حداقل برای مدت دو سال حضور خود در یکی از معتبرترین رویدادهای والیبال جهان را قطعی کند» والیبال از آن دسته رشته‌هایی بود که سال گذشته را با کلکسیونی از ناکامی‌ها و سقوط آغاز کرد اما حرکتش رو به سمت قهرمانی و پدیده شدن را ادامه داد تا آنجا که یکی از امیدهای مسوولان کاروان المپیکی ایران برای کسب سهمیه تیمی حضور در بازی‌های المپیک 2012 لندن شد؛ سهمیه‌ای که دستیابی به آن می‌توانست یکی از خوشایندترین اتفاقات امسال والیبال یا حداقل یکی از آنها باشد اما ....
شرکت در مسابقات انتخابی المپیک اولین آزمون بزرگ امسال برای والیبال و تیم ملی بود که البته طی سال‌های گذشته هم بخت خود را برای ورود به المپیک‌های پیشین آزموده بود اما هربار به در بسته خورد و نتوانست قفل المپیک را بازکند. اما وقتی تیم فوتبال امید با رای فیفا و به دلیل استفاده از بازیکن محروم در دیدار رفت مقابل عراق در مرحله دوم مسابقات انتخابی قاره آسیا از ادامه رقابت برای کسب سهمیه المپیک بازماند، تیم ملی بسکتبال به دلیل باخت به اردن در جمع چهار تیم برتر آسیا قرار نگرفت و این‌گونه امیدهایش را برای المپیکی‌شدن از دست داد و هندبال هم از حضور در مسابقات انتخابی کره‌جنوبی نتیجه‎ای نگرفت، والیبال تنها شانس باقی مانده ورزش ایران برای حضور یک ورزش گروهی و تیمی در المپیک 2012 لندن شد که شرکت در مسابقات انتخابی ژاپن و دیدار با تیم‌های کره‌جنوبی، چین، استرالیا، پورتوریکو، ونزوئلا، صربستان و تیم میزبان آخرین آوردگاه تیم ملی والیبال برای شکستن قفل المپیک بود. این تیم با تمام شایستگی‏هایی که داشت به دلیل افت و خیزهایی که در جریان مسابقات گزینشی با آن روبه‌رو شد، کار خود را برای المپیکی‌شدن به روز پایانی کشاند و اختیار تعیین سرنوشتش را به رقیبانش سپرد تا اینکه کسب سهمیه برایش دست نیافتنی شد چون پیش از دیدار سرنوشت ایران و ژاپن، تیم استرالیا با پیروزی قاطع برابر چین عنوان بهترین تیم آسیایی را گرفت و راهی المپیک شد تا بازهم والیبال ایران از این رویداد بازبماند. لیگ جهانی در کنار المپیک، از اهداف اصلی فدراسیون والیبال طی سال‎های اخیربوده است. دلیل آغاز همکاری با مورینیوی والیبال یعنی خولیو ولاسکو هم رسیدن به همین دو هدف بود هرچند این مربی بعد از ناکامی در المپیکی کردن والیبال ایران گفت : اگر می‎دانستم هدف از جذب من چیست، قرارداد نمی‎بستم!
در هر صورت شرکت در رقابت‎های انتخابی لیگ جهانی 2013 آخرین فرصت برای سرمربی تیم ملی ایران بود تا بتواند این تیم را به یکی از اهداف متعالی‎اش برساند. شکست دادن مصر طی دو دیداری که در قاهره برگزار شد اولین آزمون تیم ملی والیبال برای ورود به لیگ جهانی بود؛ که قاطعانه و با موفقیت آن را پشت سرگذاشت و بعد از آن نوبت دیدار با ژاپن بود؛ تیمی که زمانی سرعت تند و تیز بازیکنانش زبانزد آسیایی‏ها بود و از سال 1900 وارد لیگ جهانی شد اما پس از 21 دوره حضور متوالی در این رقابت‌ها، برای بقا باید ایران را در تهران شکست می‌داد. اما دور شدن از روزگاری که ایران در نبرد با سامورایی‌ها حریفی از پیش باخته بود و به دلیل پیروزی در یک گیم که به‌ندرت پیش آمد کلی ذوق می‌کرد، حاصلش این بود که آنها برای گرفتن یک گیم از تیم ملی ایران جان دادند و در تهران در طرفه‌العینی تسلیم شدند تا والیبال ایران برای نخستین بار وارد لیگ جهانی شود. والیبال ایران پیش از این هم دو بار برای حضور در لیگ جهانی تلاش کرده بود که به نتیجه نرسید اما تیم ملی در جا نزد. چون قانع نشده بود و می‌خواست اشباع شود. حتی وقتی تیم ملی سهمیه المپیک را از دست داد ناامید نشد و مانند یوزی بی‌پروا مسیر پیشرفت را طی کرد تا اینکه به لیگ جهانی ورود کرد؛ لیگی که زمانی در رویاها هم قابل دسترسی نبود و ورود به آن مانند ورود آلیس به سرزمین عجایب بود اما الان والیبال به آن رسیده و این یعنی هم اندازه شدن با بزرگان و غول‌های والیبال دنیا که سال‌های زیادی را در این رویداد معتبر گذرانده‌اند. تیم ملی والیبال که از آخرین روزهای سال 89 ولاسکو را بالای سر خود می‌بیند طی این مدت کنار این پیرمرد آرژانتینی رشد کرد و قد کشید و با وجود ناکامی‌هایی که در راه ورود به لیگ جهانی و المپیک داشت بازنایستاد و درجا نزد تا اینکه توانست امسال از دروازه لیگ جهانی عبور کند و وارد سرزمین عجایب شود و حداقل برای مدت دو سال حضور خود در یکی از معتبرترین رویدادهای والیبال جهان قطعی کند چون در اجلاس سالانه دپارتمان لیگ جهانی والیبال، تیم ملی ایران به دلیل رنکینگ بالا در رده‌بندی جهانی به عنوان یکی از تیم‌های لیگ جهانی 2014 نیز معرفی شد. عملکرد بازیکنانی که زمانی در رده سنی نوجوانان و جوانان آقایی آسیا را داشتند و و امسال در بزرگسالان جلودار تیم‌های آسیایی در لیگ جهانی شدند و سهمیه این مسابقات را کسب کردند به قدری مهم بود که دیگر رویدادهای ریز و درشت امسال والیبال را در سایه قرار داد. ورود به لیگ جهانی به تنهایی و در یک کفه ترازو سنگینی داشت نسبت به دیگر کفه‌ای که دیگر رویدادهای ریز و درشت امسال را کنار هم داد. بزرگی مردان کوچک والیبال که در تهران و با شکست دادن چین در فینالی سخت و نفسگیر رقم خورد و سهمیه مسابقات جهانی 2013 مکزیک را برای نوجوانان به همراه داشت و جهانی شدن تیم جوانان که با عنوان سومی آسیا در مسابقات ارومیه به دست آمد دیگر موفقیت‌های والیبال در سال 91 بود. علاوه بر این دو میزبانی و دو سهمیه جهانی؛ ایران در رقابت‌های کاپ آسیا هم صاحب عنوان شد. البته پس از دو دوره قهرمانی در تایلند و ارومیه، امسال تیم «ب» ایران در این مسابقات شرکت کرد و به عنوان «نایب» هم دست یافت. والیبال ایران امسال در مسابقات باشگاه‌های آسیا هم صاحب نماینده بود اگرچه عنوان سومی کاله باعث شد در رقابت‌های باشگاه‌های جهان غایب باشیم.
علاوه بر این والیبال در طول سالی که رو به پایان است با رویدادهای ریز و درشت دیگر هم مواجه بود که البته ارزش همه آنها حتی در کنار هم به اندازه ورود به لیگ جهانی نیست. ورود به این لیگ آغاز راهی بود که والیبال استارت آن را زده است. والیبال که فعلا فرمانروای قاره کهن است نمی‌خواهد به بزرگ‌ترین قاره جهان فکر کند. والیبال به فکر فتح قله‌های بزرگ‌تر و بلندتر است و می‌خواهد در لیگ جهانی هم برای بزرگان و غول‌های والیبال دنیا یک کابوس باشد نه زنگ تفریح! تمدید قرارداد با ولاسکو که در حال نسل‌سازی در ایران است و برای روزهایی که شاید ستاره‌های امروز رسوب کنند، پدیده رو می‌کند همین معنا را می‌دهد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.