|

نقد مدیریت فوتبال در سال 1391

صادق درودگر/ مدیر عامل باشگاه ملوان بندرانزلی

برای اینکه ببینیم آیا فدراسیون فوتبال در کشورمان موفق عمل کرده یا خیر لازم است به دقت بررسی و صادقانه قضاوت کنیم، آیا می‌توانیم بیان کنیم تفکر حرفه‌ای، استفاده از خرد جمعی جامعه فوتبال، خلاقیت مدیران، شجاعت و دقت در تصمیم‌گیری‌های کلان، روحیه استفاده از کارگروهی، انضباط، امانتداری و اخلاق حرفه‌ای و شایسته سالاری در فوتبال حاکم است؟
متاسفانه فدراسیون فوتبال به‌خصوص در سال‌های اخیر، برنامه‌ریزی چندان مناسبی برای اداره فوتبال، ایجاد ارتباطات مناسب بین‌المللی و همچنین برگزاری مناسب مسابقات رده‌های سنی پایه و رقابت‌های باشگاهی کشور نداشته است.
مشاهده می‌کنیم نحوه برنامه‌ریزی فدراسیون فوتبال برای انتخاب مربیان تیم ملی، سرپرستان و تیم فعال پشت تیم‌ملی، تعامل باشگاه‌های لیگ برتر با سرمربی تیم ملی جهت صعود به رقابت‌های جام جهانی کاملا به دور از تدبیر و درایت لازم شکل می‌گیرد.
همچنین نحوه نگرش مسوولان فدراسیون به مسابقات جام حذفی کشور که در برگزاری یا عدم برگزاری در شش‌و‌بش تاریخی قرار داشتند و شاهد بودیم حتی تا آخرین لحظه مشخص نبود که چه تعداد باشگاه در این رقابت‌ها شرکت می‌کنند، شاهد بودیم همزمان یک نایب‌رییس می‌فرمود جام حذفی برگزار می‌شود دیگری می‌گفت جام حذفی برگزار نمی‌شود، این نهایت تعامل ارکان این فدراسیون بود.
شکل انتخاب سرمربی و مربیان تیم‌های جوانان و فوتسال، حضور با بدترین شکل و کسب تلخ‌ترین نتایج ممکن در رقابت‌های آسیایی نیز به خودی خود بیانگر سطح توانایی و دانش این فدراسیون می‌تواند ارزیابی شود.
عدم کسب درآمد و تحصیل نکردن درآمدهای واقعی باشگاه‌ها، پیشنهاد انتخاب یکی از کم‌اثر‌ترین مدیران در هیات‌ها به‌عنوان نایب‌رییس اول، عدم شرکت بخش عمده باشگاه‌های لیگ برتر در رقابت‌های لیگ قهرمانی باشگاه‌های کشور در رده‌های مختلف سنین پایه و بانوان و... . نیز بیانگر عدم اقتدار لازم و توانایی اداره مطلوب فوتبال کشور است
بر خوانندگان محترم روزنامه شما پوشیده نیست که فوتبال در جهان امروز از یک ورزش خاص به یک پدیده قدرتمند سیاسی، اجتماعی و فرهنگی نیز تبدیل شده است. بسیاری از کشورهای توسعه‌یافته برای استفاده از این پدیده ارزشمند، برنامه‌های درازمدت پیش‌بینی کرده‌اند، فوتبال در توسعه سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، توسعه زیرساخت‌ها، توسعه صنعت توریسم، افزایش درآمد سرانه ملی و... نقش بسزایی ایفا می‌کند. باتوجه به اهمیت فوتبال در تعیین رویکردهای محوری توسعه اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی، این رشته ورزشی در کشور ما و مقایسه آن با رویکردهای کشورهای دیگر و ارایه رویکردهای مناسب برخاسته از ارزش‌های حاکم بر جامعه وظیفه اصلی فدراسیون فوتبال است. حال آیا این بذل توجه به ارزش‌های فوتبال در این فدراسیون و مسوولان جامعه وجود دارد؟ بی‌شک پاسخ منفی است. در زندگی بسیاری از ما ایرانیان، فوتبال جایگاه بسیار مهمی داردکه نماد آن را می‌توان در رسانه‌های مختلف دیداری، شنیداری و نوشتاری ملاحظه کرد. فوتبال در کشور ما به عنوان یک پدیده، دارای کارکردهای پر‌اهمیتی است که این کارکرد‌ها در جامعه ما مورد توجه جدی نیست.
از نگاهی دیگر ما می‌توانیم این سوال را طرح کنیم که آیا نظام برنامه‌ریزی در دپارتمان‌ها و کمیته‌های فدراسیون فوتبال، سازماندهی کلیه مسابقات در سطح کشور، نحوه تشکیل و عملکرد کمیته تیم‌های ملی، برگزاری و نظارت بر کلیه مسابقات رسمی و دوستانه در سراسر کشور بر اساس قوانین و مقررات علمی و امروزین مشخص و دقیق شکل گرفته است؟ چند درصد از شاغلان فدراسیون فوتبال تحصیلات آکادمیک دارند و یا از تجربه لازم در فوتبال برخوردارند؟ چند درصد به زبان انگلیسی و ارتباطات مجازی در دنیای فوتبال آشنا هستند؟ آیا جذب و تشویق حامیان مالی جهت تقویت بنیه مالی فدراسیون، هیات‌ها و باشگاه‌ها به‌درستی انجام پذیرفته است؟ آیا در طراحی سیستم شناسایی، جذب و پرورش استعدادهای فوتبال کشور موفق عمل می‌کنیم؟ آیا به نقش محوری باشگاه‌ها در برنامه‌های کوتاه‌مدت، میان‌مدت و بلند‌مدت فدراسیون اعتقادی داریم؟
چه آینده‌ای برای فوتسال، فوتبال ساحلی و فوتبال بانوان متصوریم؟
با یک ارزیابی دقیق درخصوص نگاه فدراسیون فوتبال به توسعه و تعمیم فوتبال ایران که ناشی از تصمیم مسوولان فعلی آن شامل کفاشیان، نبی، آیت‌‌اللهی و بهروان است آیا فوتبال فرا‌تر از امیال شخصی ما تعریف می‌شود و نشاط ملی مردم تا چه حد ارزشمند است؟ پاسخ به سوالات بالا وزن، جایگاه و اعتبار یک فدراسیون را تعیین می‌کند، با نگاهی به فوتبال استان‌های فارس و مازندران، کیفیت زمین‌های محل برگزاری مسابقات این دو استان استادیوم حافظیه، شهید دستغیب و شرایط تیم‌های برق، فجر در فوتبال، صدرا در فوتسال، شرایط برگزاری انتخابات در شیراز همچنین استادیوم شهید وطنی قائم‌شهر، متقی ساری و تیم‌های فوتبال نساجی، سایپا شمال و شموشک در فوتبال و راه ساری در فوتسال به ما نشان می‌دهد که از این فدراسیون و تصمیم‌سازان و تصمیم‌گیران آن چه توقعی ‌باید داشت درنهایت حضور رحیمی به‌عنوان یک عنصر مدیریتی و فوتبالی نیز آن‌قدر بی‌تاثیر است که از او نمی‌توان توقع تاثیر‌گذاری بر چنین هیات‌رییسه‌ای با اعضای برشمرده و نفرات کم تجربه ذکر نشده را داشت.
برای اینکه ببینیم آیا فدراسیون فوتبال در کشورمان موفق عمل کرده یا خیر لازم است به دقت بررسی و صادقانه قضاوت کنیم، آیا می‌توانیم بیان کنیم تفکر حرفه‌ای، استفاده از خرد جمعی جامعه فوتبال، خلاقیت مدیران، شجاعت و دقت در تصمیم‌گیری‌های کلان، روحیه استفاده از کارگروهی، انضباط، امانتداری و اخلاق حرفه‌ای و شایسته سالاری در فوتبال حاکم است؟
متاسفانه فدراسیون فوتبال به‌خصوص در سال‌های اخیر، برنامه‌ریزی چندان مناسبی برای اداره فوتبال، ایجاد ارتباطات مناسب بین‌المللی و همچنین برگزاری مناسب مسابقات رده‌های سنی پایه و رقابت‌های باشگاهی کشور نداشته است.
مشاهده می‌کنیم نحوه برنامه‌ریزی فدراسیون فوتبال برای انتخاب مربیان تیم ملی، سرپرستان و تیم فعال پشت تیم‌ملی، تعامل باشگاه‌های لیگ برتر با سرمربی تیم ملی جهت صعود به رقابت‌های جام جهانی کاملا به دور از تدبیر و درایت لازم شکل می‌گیرد.
همچنین نحوه نگرش مسوولان فدراسیون به مسابقات جام حذفی کشور که در برگزاری یا عدم برگزاری در شش‌و‌بش تاریخی قرار داشتند و شاهد بودیم حتی تا آخرین لحظه مشخص نبود که چه تعداد باشگاه در این رقابت‌ها شرکت می‌کنند، شاهد بودیم همزمان یک نایب‌رییس می‌فرمود جام حذفی برگزار می‌شود دیگری می‌گفت جام حذفی برگزار نمی‌شود، این نهایت تعامل ارکان این فدراسیون بود.
شکل انتخاب سرمربی و مربیان تیم‌های جوانان و فوتسال، حضور با بدترین شکل و کسب تلخ‌ترین نتایج ممکن در رقابت‌های آسیایی نیز به خودی خود بیانگر سطح توانایی و دانش این فدراسیون می‌تواند ارزیابی شود.
عدم کسب درآمد و تحصیل نکردن درآمدهای واقعی باشگاه‌ها، پیشنهاد انتخاب یکی از کم‌اثر‌ترین مدیران در هیات‌ها به‌عنوان نایب‌رییس اول، عدم شرکت بخش عمده باشگاه‌های لیگ برتر در رقابت‌های لیگ قهرمانی باشگاه‌های کشور در رده‌های مختلف سنین پایه و بانوان و... . نیز بیانگر عدم اقتدار لازم و توانایی اداره مطلوب فوتبال کشور است
بر خوانندگان محترم روزنامه شما پوشیده نیست که فوتبال در جهان امروز از یک ورزش خاص به یک پدیده قدرتمند سیاسی، اجتماعی و فرهنگی نیز تبدیل شده است. بسیاری از کشورهای توسعه‌یافته برای استفاده از این پدیده ارزشمند، برنامه‌های درازمدت پیش‌بینی کرده‌اند، فوتبال در توسعه سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، توسعه زیرساخت‌ها، توسعه صنعت توریسم، افزایش درآمد سرانه ملی و... نقش بسزایی ایفا می‌کند. باتوجه به اهمیت فوتبال در تعیین رویکردهای محوری توسعه اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی، این رشته ورزشی در کشور ما و مقایسه آن با رویکردهای کشورهای دیگر و ارایه رویکردهای مناسب برخاسته از ارزش‌های حاکم بر جامعه وظیفه اصلی فدراسیون فوتبال است. حال آیا این بذل توجه به ارزش‌های فوتبال در این فدراسیون و مسوولان جامعه وجود دارد؟ بی‌شک پاسخ منفی است. در زندگی بسیاری از ما ایرانیان، فوتبال جایگاه بسیار مهمی داردکه نماد آن را می‌توان در رسانه‌های مختلف دیداری، شنیداری و نوشتاری ملاحظه کرد. فوتبال در کشور ما به عنوان یک پدیده، دارای کارکردهای پر‌اهمیتی است که این کارکرد‌ها در جامعه ما مورد توجه جدی نیست.
از نگاهی دیگر ما می‌توانیم این سوال را طرح کنیم که آیا نظام برنامه‌ریزی در دپارتمان‌ها و کمیته‌های فدراسیون فوتبال، سازماندهی کلیه مسابقات در سطح کشور، نحوه تشکیل و عملکرد کمیته تیم‌های ملی، برگزاری و نظارت بر کلیه مسابقات رسمی و دوستانه در سراسر کشور بر اساس قوانین و مقررات علمی و امروزین مشخص و دقیق شکل گرفته است؟ چند درصد از شاغلان فدراسیون فوتبال تحصیلات آکادمیک دارند و یا از تجربه لازم در فوتبال برخوردارند؟ چند درصد به زبان انگلیسی و ارتباطات مجازی در دنیای فوتبال آشنا هستند؟ آیا جذب و تشویق حامیان مالی جهت تقویت بنیه مالی فدراسیون، هیات‌ها و باشگاه‌ها به‌درستی انجام پذیرفته است؟ آیا در طراحی سیستم شناسایی، جذب و پرورش استعدادهای فوتبال کشور موفق عمل می‌کنیم؟ آیا به نقش محوری باشگاه‌ها در برنامه‌های کوتاه‌مدت، میان‌مدت و بلند‌مدت فدراسیون اعتقادی داریم؟
چه آینده‌ای برای فوتسال، فوتبال ساحلی و فوتبال بانوان متصوریم؟
با یک ارزیابی دقیق درخصوص نگاه فدراسیون فوتبال به توسعه و تعمیم فوتبال ایران که ناشی از تصمیم مسوولان فعلی آن شامل کفاشیان، نبی، آیت‌‌اللهی و بهروان است آیا فوتبال فرا‌تر از امیال شخصی ما تعریف می‌شود و نشاط ملی مردم تا چه حد ارزشمند است؟ پاسخ به سوالات بالا وزن، جایگاه و اعتبار یک فدراسیون را تعیین می‌کند، با نگاهی به فوتبال استان‌های فارس و مازندران، کیفیت زمین‌های محل برگزاری مسابقات این دو استان استادیوم حافظیه، شهید دستغیب و شرایط تیم‌های برق، فجر در فوتبال، صدرا در فوتسال، شرایط برگزاری انتخابات در شیراز همچنین استادیوم شهید وطنی قائم‌شهر، متقی ساری و تیم‌های فوتبال نساجی، سایپا شمال و شموشک در فوتبال و راه ساری در فوتسال به ما نشان می‌دهد که از این فدراسیون و تصمیم‌سازان و تصمیم‌گیران آن چه توقعی ‌باید داشت درنهایت حضور رحیمی به‌عنوان یک عنصر مدیریتی و فوتبالی نیز آن‌قدر بی‌تاثیر است که از او نمی‌توان توقع تاثیر‌گذاری بر چنین هیات‌رییسه‌ای با اعضای برشمرده و نفرات کم تجربه ذکر نشده را داشت.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.