سلاح هستهای کرهشمالی آمریکا را هدف گرفته است!
اسماعیل بشری
روز سهشنبه 12 فوریه 2013 کرهشمالی دنیا را با خبر انفجار یک بمب کوچک ولی با قدرت انفجاری بیشتر از وسایلی که پیشتر در سالهای 2006 و 2009 آزمایش کرده بود دچار شوک کرد.
نزدیک به 60 سال از اعلام آتشبس در جنگ سهساله کره (1953-1950) میگذرد. طی این 60 سال این منطقه از شرق آسیا همواره آبستن حوادث و بحرانها بوده است ولی در سالهای پس از فروپاشی نظام دوقطبی وضعیت در شبهجزیره کره تفاوت اساسی با دوران جنگ سرد پیدا کرد. در دوران جنگ سرد حکومت کمونیستی کرهشمالی نظیر سایر دولتهای هممسلک خود در جهان نظیر کوبا و ویتنام از حمایتهای مادی و معنوی اتحاد شوروی و همچنین جمهوری خلق چین برخوردار بود. بعد از فروپاشی بلوک شرق و تجزیه اتحاد شوروی در دهه 1990 فدراسیون روسیه که به دلیل پسلرزههای بعد از تجزیه دوران سختی را خواه از نظر سیاسی یا اقتصادی سپری میکرد از حمایت از متحدان سابق خود دست کشیده و آنها را به حال خود رها کرد. دولت چین نیز چنان سرگرم بازسازی اقتصادی خود شده بود که نمیتوانست مثل گذشته از برخی از این کشورها از جمله کرهشمالی حمایت کافی به عمل آورد. بنابراین دولت کرهشمالی برای بقای خود در برابر موج عظیمی که برپا شده بود به فکر تقویت نظامی خود و دستیابی به سلاحهای کشتار جمعی نظیر سلاح هستهای و وسایل حملکننده آن، از جمله موشکهای دوربرد بالستیک افتاد و برای نیل به این مقصود از پیمان ان.پی.تی خارج شد.
اندک زمانی پس از وقوع تحولات عظیم در جهان کمونیست، یعنی در سال 1994، کیمایلسونگ، رهبر کاریزماتیک کرهشمالی درگذشت و ولیعهد وی کیمجونگ ایل جانشین او شد. رهبر جدید تکیه بر ارتشی قدرتمند و مجهز به سلاحهای پیشرفته را در اولویت کارهایش قرار داده و تلاش برای تولید موشکهای دوربرد بالستیک و همچنین دستیابی به سلاح هستهای را تشدید کرد.
نخستین آزمایش هستهای زیرزمینی کرهشمالی در سال 2006 انجام گرفت که انفجار این وسیله هستهای لرزشی در حدود 1/4 در مقیاس ریشتر ایجاد کرد. این آزمایش واکنش تند جامعه بینالملل را در پی داشت و منجر به صدور قطعنامههای شورای امنیت ملل متحد و اعمال تحریمهایی علیه کرهشمالی شد. دولت کرهشمالی به این واکنشها اعتنایی نکرد و با انجام آزمایشهای موشکی بحران را تشدید کرد. آزمایش دوم هستهای کرهشمالی در سال 2009 که قویتر از آزمایش قبلی بود موجب بروز لرزشی معادل 5/4 در مقیاس ریشتر شد. این آزمایش نیز وضع تحریمهای شدیدتری را علیه دولت کرهشمالی در پی آورد.
با درگذشت کیم جونگ ایل و به قدرت رسیدن پسر جوان وی، کیم جونگ اون تصور عمومی بر این بود که تجدید نظرهایی در سیاست خارجی و اصلاحات اجتماعی در عرصه داخلی کرهشمالی رخ خواهد داد و رویدادهای ماههای نخست زمامداری کیم جوان، این فکر را تقویت میکرد، اگرچه ژستهای اصلاحطلبانه این رهبر جوان بسیار سطحی و پیشپا افتاده بود. ظاهرا دفتر سیاسی حزب کارگران کرهشمالی و اعضای کهنسال آن از قدرت تصمیمگیری بالایی برخوردارند و در عین حال نمیتوان نفوذ فوقالعاده محافل نظامی این کشور در ردههای تصمیمگیریهای راهبردی را نادیده گرفت.
کرهشمالی از یکسو به دلیل تحریمهای کمرشکن بینالمللی و از طرف دیگر ضعف شدید اقتصادی با بحران اجتماعی و انسانی شدیدی روبهرو است و از طرف دیگر بیم دارد که در صورت تمکین در برابر خواست طرفهای مذاکرات ششجانبه و همچنین برآوردن خواست مجامع بینالمللی نظیر شورای امنیت سازمان ملل متحد زمینههای فروپاشی نظام توتالیتر و شبهسلطنتی در این کشور فراهم آید. در عین حال مقامات این کشور از انجام اصلاحات ریشهای در کشور عاجزند و میترسند که نتوانند امواج حاصله از اصلاحات اجتماعی و مدنی را کنترل کرده و آن را به صورت هدایتشده به پیش برند. درنتیجه تنها راه چاره را در تقویت نظامی این کشور با هدف بازدارندگی در برابر تهدیدات خارجی از یکسو و انجام اصلاحات ظریف و کمشتاب در سیاستهای داخلی از سوی دیگر دیدهاند.
مقامات کرهشمالی انجام آزمایش هستهای اخیر را که از نظر توان انفجاری تقریبا دوبرابر آزمایشهای پیشین با قدرت تخریبی معادل شش تا هفت کیلو تن بوده، در راستای پاسخگویی به اقدامات ایالات متحده در افزایش دامنه تحریمها علیه خود میدانند و تهدید کردهاند که با تداوم بخشیدن به اینگونه آزمایشها و آزمایشهای موشکی توان تهاجمی خود را به حدی خواهند رساند که بتوانند سواحل غربی خاک اصلی ایالات متحده را هدف قرار دهند.
عمدهترین هدفی را که کرهشمالی از آزمایشهای هستهای و موشکی خود دنبال میکند کشیدن پای مقامات ایالات متحده به میز مذاکرات دوجانبه مستقیم است تا از آن طریق آمریکا را مجاب به رسمیت شناختن رژیم کرهشمالی و در عین حال پایان دادن به تحریمهای کمرشکن علیه این رژیم کند.
نزدیک به 60 سال از اعلام آتشبس در جنگ سهساله کره (1953-1950) میگذرد. طی این 60 سال این منطقه از شرق آسیا همواره آبستن حوادث و بحرانها بوده است ولی در سالهای پس از فروپاشی نظام دوقطبی وضعیت در شبهجزیره کره تفاوت اساسی با دوران جنگ سرد پیدا کرد. در دوران جنگ سرد حکومت کمونیستی کرهشمالی نظیر سایر دولتهای هممسلک خود در جهان نظیر کوبا و ویتنام از حمایتهای مادی و معنوی اتحاد شوروی و همچنین جمهوری خلق چین برخوردار بود. بعد از فروپاشی بلوک شرق و تجزیه اتحاد شوروی در دهه 1990 فدراسیون روسیه که به دلیل پسلرزههای بعد از تجزیه دوران سختی را خواه از نظر سیاسی یا اقتصادی سپری میکرد از حمایت از متحدان سابق خود دست کشیده و آنها را به حال خود رها کرد. دولت چین نیز چنان سرگرم بازسازی اقتصادی خود شده بود که نمیتوانست مثل گذشته از برخی از این کشورها از جمله کرهشمالی حمایت کافی به عمل آورد. بنابراین دولت کرهشمالی برای بقای خود در برابر موج عظیمی که برپا شده بود به فکر تقویت نظامی خود و دستیابی به سلاحهای کشتار جمعی نظیر سلاح هستهای و وسایل حملکننده آن، از جمله موشکهای دوربرد بالستیک افتاد و برای نیل به این مقصود از پیمان ان.پی.تی خارج شد.
اندک زمانی پس از وقوع تحولات عظیم در جهان کمونیست، یعنی در سال 1994، کیمایلسونگ، رهبر کاریزماتیک کرهشمالی درگذشت و ولیعهد وی کیمجونگ ایل جانشین او شد. رهبر جدید تکیه بر ارتشی قدرتمند و مجهز به سلاحهای پیشرفته را در اولویت کارهایش قرار داده و تلاش برای تولید موشکهای دوربرد بالستیک و همچنین دستیابی به سلاح هستهای را تشدید کرد.
نخستین آزمایش هستهای زیرزمینی کرهشمالی در سال 2006 انجام گرفت که انفجار این وسیله هستهای لرزشی در حدود 1/4 در مقیاس ریشتر ایجاد کرد. این آزمایش واکنش تند جامعه بینالملل را در پی داشت و منجر به صدور قطعنامههای شورای امنیت ملل متحد و اعمال تحریمهایی علیه کرهشمالی شد. دولت کرهشمالی به این واکنشها اعتنایی نکرد و با انجام آزمایشهای موشکی بحران را تشدید کرد. آزمایش دوم هستهای کرهشمالی در سال 2009 که قویتر از آزمایش قبلی بود موجب بروز لرزشی معادل 5/4 در مقیاس ریشتر شد. این آزمایش نیز وضع تحریمهای شدیدتری را علیه دولت کرهشمالی در پی آورد.
با درگذشت کیم جونگ ایل و به قدرت رسیدن پسر جوان وی، کیم جونگ اون تصور عمومی بر این بود که تجدید نظرهایی در سیاست خارجی و اصلاحات اجتماعی در عرصه داخلی کرهشمالی رخ خواهد داد و رویدادهای ماههای نخست زمامداری کیم جوان، این فکر را تقویت میکرد، اگرچه ژستهای اصلاحطلبانه این رهبر جوان بسیار سطحی و پیشپا افتاده بود. ظاهرا دفتر سیاسی حزب کارگران کرهشمالی و اعضای کهنسال آن از قدرت تصمیمگیری بالایی برخوردارند و در عین حال نمیتوان نفوذ فوقالعاده محافل نظامی این کشور در ردههای تصمیمگیریهای راهبردی را نادیده گرفت.
کرهشمالی از یکسو به دلیل تحریمهای کمرشکن بینالمللی و از طرف دیگر ضعف شدید اقتصادی با بحران اجتماعی و انسانی شدیدی روبهرو است و از طرف دیگر بیم دارد که در صورت تمکین در برابر خواست طرفهای مذاکرات ششجانبه و همچنین برآوردن خواست مجامع بینالمللی نظیر شورای امنیت سازمان ملل متحد زمینههای فروپاشی نظام توتالیتر و شبهسلطنتی در این کشور فراهم آید. در عین حال مقامات این کشور از انجام اصلاحات ریشهای در کشور عاجزند و میترسند که نتوانند امواج حاصله از اصلاحات اجتماعی و مدنی را کنترل کرده و آن را به صورت هدایتشده به پیش برند. درنتیجه تنها راه چاره را در تقویت نظامی این کشور با هدف بازدارندگی در برابر تهدیدات خارجی از یکسو و انجام اصلاحات ظریف و کمشتاب در سیاستهای داخلی از سوی دیگر دیدهاند.
مقامات کرهشمالی انجام آزمایش هستهای اخیر را که از نظر توان انفجاری تقریبا دوبرابر آزمایشهای پیشین با قدرت تخریبی معادل شش تا هفت کیلو تن بوده، در راستای پاسخگویی به اقدامات ایالات متحده در افزایش دامنه تحریمها علیه خود میدانند و تهدید کردهاند که با تداوم بخشیدن به اینگونه آزمایشها و آزمایشهای موشکی توان تهاجمی خود را به حدی خواهند رساند که بتوانند سواحل غربی خاک اصلی ایالات متحده را هدف قرار دهند.
عمدهترین هدفی را که کرهشمالی از آزمایشهای هستهای و موشکی خود دنبال میکند کشیدن پای مقامات ایالات متحده به میز مذاکرات دوجانبه مستقیم است تا از آن طریق آمریکا را مجاب به رسمیت شناختن رژیم کرهشمالی و در عین حال پایان دادن به تحریمهای کمرشکن علیه این رژیم کند.
روز سهشنبه 12 فوریه 2013 کرهشمالی دنیا را با خبر انفجار یک بمب کوچک ولی با قدرت انفجاری بیشتر از وسایلی که پیشتر در سالهای 2006 و 2009 آزمایش کرده بود دچار شوک کرد.
نزدیک به 60 سال از اعلام آتشبس در جنگ سهساله کره (1953-1950) میگذرد. طی این 60 سال این منطقه از شرق آسیا همواره آبستن حوادث و بحرانها بوده است ولی در سالهای پس از فروپاشی نظام دوقطبی وضعیت در شبهجزیره کره تفاوت اساسی با دوران جنگ سرد پیدا کرد. در دوران جنگ سرد حکومت کمونیستی کرهشمالی نظیر سایر دولتهای هممسلک خود در جهان نظیر کوبا و ویتنام از حمایتهای مادی و معنوی اتحاد شوروی و همچنین جمهوری خلق چین برخوردار بود. بعد از فروپاشی بلوک شرق و تجزیه اتحاد شوروی در دهه 1990 فدراسیون روسیه که به دلیل پسلرزههای بعد از تجزیه دوران سختی را خواه از نظر سیاسی یا اقتصادی سپری میکرد از حمایت از متحدان سابق خود دست کشیده و آنها را به حال خود رها کرد. دولت چین نیز چنان سرگرم بازسازی اقتصادی خود شده بود که نمیتوانست مثل گذشته از برخی از این کشورها از جمله کرهشمالی حمایت کافی به عمل آورد. بنابراین دولت کرهشمالی برای بقای خود در برابر موج عظیمی که برپا شده بود به فکر تقویت نظامی خود و دستیابی به سلاحهای کشتار جمعی نظیر سلاح هستهای و وسایل حملکننده آن، از جمله موشکهای دوربرد بالستیک افتاد و برای نیل به این مقصود از پیمان ان.پی.تی خارج شد.
اندک زمانی پس از وقوع تحولات عظیم در جهان کمونیست، یعنی در سال 1994، کیمایلسونگ، رهبر کاریزماتیک کرهشمالی درگذشت و ولیعهد وی کیمجونگ ایل جانشین او شد. رهبر جدید تکیه بر ارتشی قدرتمند و مجهز به سلاحهای پیشرفته را در اولویت کارهایش قرار داده و تلاش برای تولید موشکهای دوربرد بالستیک و همچنین دستیابی به سلاح هستهای را تشدید کرد.
نخستین آزمایش هستهای زیرزمینی کرهشمالی در سال 2006 انجام گرفت که انفجار این وسیله هستهای لرزشی در حدود 1/4 در مقیاس ریشتر ایجاد کرد. این آزمایش واکنش تند جامعه بینالملل را در پی داشت و منجر به صدور قطعنامههای شورای امنیت ملل متحد و اعمال تحریمهایی علیه کرهشمالی شد. دولت کرهشمالی به این واکنشها اعتنایی نکرد و با انجام آزمایشهای موشکی بحران را تشدید کرد. آزمایش دوم هستهای کرهشمالی در سال 2009 که قویتر از آزمایش قبلی بود موجب بروز لرزشی معادل 5/4 در مقیاس ریشتر شد. این آزمایش نیز وضع تحریمهای شدیدتری را علیه دولت کرهشمالی در پی آورد.
با درگذشت کیم جونگ ایل و به قدرت رسیدن پسر جوان وی، کیم جونگ اون تصور عمومی بر این بود که تجدید نظرهایی در سیاست خارجی و اصلاحات اجتماعی در عرصه داخلی کرهشمالی رخ خواهد داد و رویدادهای ماههای نخست زمامداری کیم جوان، این فکر را تقویت میکرد، اگرچه ژستهای اصلاحطلبانه این رهبر جوان بسیار سطحی و پیشپا افتاده بود. ظاهرا دفتر سیاسی حزب کارگران کرهشمالی و اعضای کهنسال آن از قدرت تصمیمگیری بالایی برخوردارند و در عین حال نمیتوان نفوذ فوقالعاده محافل نظامی این کشور در ردههای تصمیمگیریهای راهبردی را نادیده گرفت.
کرهشمالی از یکسو به دلیل تحریمهای کمرشکن بینالمللی و از طرف دیگر ضعف شدید اقتصادی با بحران اجتماعی و انسانی شدیدی روبهرو است و از طرف دیگر بیم دارد که در صورت تمکین در برابر خواست طرفهای مذاکرات ششجانبه و همچنین برآوردن خواست مجامع بینالمللی نظیر شورای امنیت سازمان ملل متحد زمینههای فروپاشی نظام توتالیتر و شبهسلطنتی در این کشور فراهم آید. در عین حال مقامات این کشور از انجام اصلاحات ریشهای در کشور عاجزند و میترسند که نتوانند امواج حاصله از اصلاحات اجتماعی و مدنی را کنترل کرده و آن را به صورت هدایتشده به پیش برند. درنتیجه تنها راه چاره را در تقویت نظامی این کشور با هدف بازدارندگی در برابر تهدیدات خارجی از یکسو و انجام اصلاحات ظریف و کمشتاب در سیاستهای داخلی از سوی دیگر دیدهاند.
مقامات کرهشمالی انجام آزمایش هستهای اخیر را که از نظر توان انفجاری تقریبا دوبرابر آزمایشهای پیشین با قدرت تخریبی معادل شش تا هفت کیلو تن بوده، در راستای پاسخگویی به اقدامات ایالات متحده در افزایش دامنه تحریمها علیه خود میدانند و تهدید کردهاند که با تداوم بخشیدن به اینگونه آزمایشها و آزمایشهای موشکی توان تهاجمی خود را به حدی خواهند رساند که بتوانند سواحل غربی خاک اصلی ایالات متحده را هدف قرار دهند.
عمدهترین هدفی را که کرهشمالی از آزمایشهای هستهای و موشکی خود دنبال میکند کشیدن پای مقامات ایالات متحده به میز مذاکرات دوجانبه مستقیم است تا از آن طریق آمریکا را مجاب به رسمیت شناختن رژیم کرهشمالی و در عین حال پایان دادن به تحریمهای کمرشکن علیه این رژیم کند.
نزدیک به 60 سال از اعلام آتشبس در جنگ سهساله کره (1953-1950) میگذرد. طی این 60 سال این منطقه از شرق آسیا همواره آبستن حوادث و بحرانها بوده است ولی در سالهای پس از فروپاشی نظام دوقطبی وضعیت در شبهجزیره کره تفاوت اساسی با دوران جنگ سرد پیدا کرد. در دوران جنگ سرد حکومت کمونیستی کرهشمالی نظیر سایر دولتهای هممسلک خود در جهان نظیر کوبا و ویتنام از حمایتهای مادی و معنوی اتحاد شوروی و همچنین جمهوری خلق چین برخوردار بود. بعد از فروپاشی بلوک شرق و تجزیه اتحاد شوروی در دهه 1990 فدراسیون روسیه که به دلیل پسلرزههای بعد از تجزیه دوران سختی را خواه از نظر سیاسی یا اقتصادی سپری میکرد از حمایت از متحدان سابق خود دست کشیده و آنها را به حال خود رها کرد. دولت چین نیز چنان سرگرم بازسازی اقتصادی خود شده بود که نمیتوانست مثل گذشته از برخی از این کشورها از جمله کرهشمالی حمایت کافی به عمل آورد. بنابراین دولت کرهشمالی برای بقای خود در برابر موج عظیمی که برپا شده بود به فکر تقویت نظامی خود و دستیابی به سلاحهای کشتار جمعی نظیر سلاح هستهای و وسایل حملکننده آن، از جمله موشکهای دوربرد بالستیک افتاد و برای نیل به این مقصود از پیمان ان.پی.تی خارج شد.
اندک زمانی پس از وقوع تحولات عظیم در جهان کمونیست، یعنی در سال 1994، کیمایلسونگ، رهبر کاریزماتیک کرهشمالی درگذشت و ولیعهد وی کیمجونگ ایل جانشین او شد. رهبر جدید تکیه بر ارتشی قدرتمند و مجهز به سلاحهای پیشرفته را در اولویت کارهایش قرار داده و تلاش برای تولید موشکهای دوربرد بالستیک و همچنین دستیابی به سلاح هستهای را تشدید کرد.
نخستین آزمایش هستهای زیرزمینی کرهشمالی در سال 2006 انجام گرفت که انفجار این وسیله هستهای لرزشی در حدود 1/4 در مقیاس ریشتر ایجاد کرد. این آزمایش واکنش تند جامعه بینالملل را در پی داشت و منجر به صدور قطعنامههای شورای امنیت ملل متحد و اعمال تحریمهایی علیه کرهشمالی شد. دولت کرهشمالی به این واکنشها اعتنایی نکرد و با انجام آزمایشهای موشکی بحران را تشدید کرد. آزمایش دوم هستهای کرهشمالی در سال 2009 که قویتر از آزمایش قبلی بود موجب بروز لرزشی معادل 5/4 در مقیاس ریشتر شد. این آزمایش نیز وضع تحریمهای شدیدتری را علیه دولت کرهشمالی در پی آورد.
با درگذشت کیم جونگ ایل و به قدرت رسیدن پسر جوان وی، کیم جونگ اون تصور عمومی بر این بود که تجدید نظرهایی در سیاست خارجی و اصلاحات اجتماعی در عرصه داخلی کرهشمالی رخ خواهد داد و رویدادهای ماههای نخست زمامداری کیم جوان، این فکر را تقویت میکرد، اگرچه ژستهای اصلاحطلبانه این رهبر جوان بسیار سطحی و پیشپا افتاده بود. ظاهرا دفتر سیاسی حزب کارگران کرهشمالی و اعضای کهنسال آن از قدرت تصمیمگیری بالایی برخوردارند و در عین حال نمیتوان نفوذ فوقالعاده محافل نظامی این کشور در ردههای تصمیمگیریهای راهبردی را نادیده گرفت.
کرهشمالی از یکسو به دلیل تحریمهای کمرشکن بینالمللی و از طرف دیگر ضعف شدید اقتصادی با بحران اجتماعی و انسانی شدیدی روبهرو است و از طرف دیگر بیم دارد که در صورت تمکین در برابر خواست طرفهای مذاکرات ششجانبه و همچنین برآوردن خواست مجامع بینالمللی نظیر شورای امنیت سازمان ملل متحد زمینههای فروپاشی نظام توتالیتر و شبهسلطنتی در این کشور فراهم آید. در عین حال مقامات این کشور از انجام اصلاحات ریشهای در کشور عاجزند و میترسند که نتوانند امواج حاصله از اصلاحات اجتماعی و مدنی را کنترل کرده و آن را به صورت هدایتشده به پیش برند. درنتیجه تنها راه چاره را در تقویت نظامی این کشور با هدف بازدارندگی در برابر تهدیدات خارجی از یکسو و انجام اصلاحات ظریف و کمشتاب در سیاستهای داخلی از سوی دیگر دیدهاند.
مقامات کرهشمالی انجام آزمایش هستهای اخیر را که از نظر توان انفجاری تقریبا دوبرابر آزمایشهای پیشین با قدرت تخریبی معادل شش تا هفت کیلو تن بوده، در راستای پاسخگویی به اقدامات ایالات متحده در افزایش دامنه تحریمها علیه خود میدانند و تهدید کردهاند که با تداوم بخشیدن به اینگونه آزمایشها و آزمایشهای موشکی توان تهاجمی خود را به حدی خواهند رساند که بتوانند سواحل غربی خاک اصلی ایالات متحده را هدف قرار دهند.
عمدهترین هدفی را که کرهشمالی از آزمایشهای هستهای و موشکی خود دنبال میکند کشیدن پای مقامات ایالات متحده به میز مذاکرات دوجانبه مستقیم است تا از آن طریق آمریکا را مجاب به رسمیت شناختن رژیم کرهشمالی و در عین حال پایان دادن به تحریمهای کمرشکن علیه این رژیم کند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.