مخالف افراطیگری
علی عسگری/ رییس فراکسیون حزبالله مجلس هفتم
در ایامی به سر میبریم که پیروزی انقلاب اسلامی را جشن میگیریم، انقلابی که یک مکتب فکری را پایه گذاشت که پایهگذار آن امام خمینی(ره) همچون انقلاب صدراسلام توانست زنجیرهای اسارت و بردگی، طاغوت را از دست و پای انسانها برگیرد و آزادی که موهبتی الهی است را به ارمغان آورد.
امام و یارانش از آغاز انقلاب سعی کردند با پرهیز از افراط و تفریط نگذارند انقلاب به راست و چپ (غرب و شرق) بگراید و شعارش استقلال، آزادی و جمهوریاسلامی بود، چیزی که در سخن حکیمانه آیتالله جوادیآملی، استاد مبارز حوزه، به «صراط مستقیم» تعبیر شد. حرکتی که وحدتملی برآمده از رای مردم را راهبری کرد و امروزه انقلاب برای استمرار خود، سخت به آن نیازمند است.
اینکه در سالهای اول انقلاب امام(ره) فرمود میزان رای ملت است، برای این است که فلسفه مهم حکومت در دیدگاه اسلام، رضایتمندی مردم است و در سالهای پس از پیروزی انقلاب اسلامی ما شاهد بودیم که بر مبنا و خواست مردم و نخبگان گفتمانهای مختلف و متنوعی بر اساس شرایط زمان و مکان پدیدار شد.
گفتمان دفاع مقدس، سازندگی، اصلاحات و اصولگرایی و گفتمانی که در آینده در پیشرو داریم و در این میان چهرههای شناختهشده نظام، از آن جمله آیتالله هاشمیرفسنجانی ضمن صحه گذاردن بر گفتمانهای یاد شده، نقدهای منصفانه و عالمانه خودشان را برای پیشبرد نظام مطرح ساختهاند.
ایشان از چهرههایی هستند که همیشه رفتارهای افراطی، ناپخته و زیادهخواهانه را به چالش کشیده و متقابلا به همگرایی، همافزایی و نوعدوستی مبتنی بر آموزههای دینی و عقلانیت تاکید داشته و دارند. پرخاشگری فکری با بحث هرجومرج و پرخاشگری در رفتار تفسیر کرده و ناصحانه و مخلصانه با برخی عناصر سیاسی دوران اصلاحات و دوران اصولگرایی فعلی مخالفت صریح داشتهاند و جامعه و نخبگان را بدین نکته یادآوری کردهاند که ریشه هلاکت جامعه را باید در زیادهروی و افراط جستوجو کرد.
در دولت اصلاحات به رفتارهای افراطی برخی چهرهها که البته در دولت حاضر نبودند و در پی فضای باز آن مقطع، به طرح دیدگاههای خود میپرداختند، منتقد بودند و در رابطه با اصولگرایان فعلی نیز که بعضا مسوولیت رسمی هم دارند نیز به تفکرات متحجرانه و تقدسگرایانهای که با لجبازی نیز همراه شده، منتقد هستند.
شنیدیم و خواندیم که در ارتباط با حوادث اخیر گفتهاند: «درگیر کردن مردم با یکدیگر به نام دین خطایی بزرگ و نابخشودنی است و چنین تفکر و تلقی از دین، بالاترین ظلم به دین است و باید به هر طریقی که امکان داشته باشد از آن جلوگیری شود.» با این حال ایشان بر این باور است که دور دوم ریاستجمهوری آقای خاتمی بهتر از دور اول آن به پیش رفت، همچنان که دور دوم ریاستجمهوری آقای احمدینژاد را بدتر از دور اول میدانند.
بنا به زعم و تفکر عالمانه ایشان، افراطگری در حدود هشت سال در کشور و نظام شرایط را برای کشور و مردم غیرقابل تحمل ساخته و برای برونرفت از وضع فعلی در انتخابات پیشرو لازم است مردم و نخبگان چارهاندیشی کنند. این منش آیتالله هاشمیرفسنجانی و رهاورد سالها کار سیاسی و مدیریتی وی است. رابطه او با دولتها و جریانها، بر اساس این خطکش، تنظیم میشود.
امام و یارانش از آغاز انقلاب سعی کردند با پرهیز از افراط و تفریط نگذارند انقلاب به راست و چپ (غرب و شرق) بگراید و شعارش استقلال، آزادی و جمهوریاسلامی بود، چیزی که در سخن حکیمانه آیتالله جوادیآملی، استاد مبارز حوزه، به «صراط مستقیم» تعبیر شد. حرکتی که وحدتملی برآمده از رای مردم را راهبری کرد و امروزه انقلاب برای استمرار خود، سخت به آن نیازمند است.
اینکه در سالهای اول انقلاب امام(ره) فرمود میزان رای ملت است، برای این است که فلسفه مهم حکومت در دیدگاه اسلام، رضایتمندی مردم است و در سالهای پس از پیروزی انقلاب اسلامی ما شاهد بودیم که بر مبنا و خواست مردم و نخبگان گفتمانهای مختلف و متنوعی بر اساس شرایط زمان و مکان پدیدار شد.
گفتمان دفاع مقدس، سازندگی، اصلاحات و اصولگرایی و گفتمانی که در آینده در پیشرو داریم و در این میان چهرههای شناختهشده نظام، از آن جمله آیتالله هاشمیرفسنجانی ضمن صحه گذاردن بر گفتمانهای یاد شده، نقدهای منصفانه و عالمانه خودشان را برای پیشبرد نظام مطرح ساختهاند.
ایشان از چهرههایی هستند که همیشه رفتارهای افراطی، ناپخته و زیادهخواهانه را به چالش کشیده و متقابلا به همگرایی، همافزایی و نوعدوستی مبتنی بر آموزههای دینی و عقلانیت تاکید داشته و دارند. پرخاشگری فکری با بحث هرجومرج و پرخاشگری در رفتار تفسیر کرده و ناصحانه و مخلصانه با برخی عناصر سیاسی دوران اصلاحات و دوران اصولگرایی فعلی مخالفت صریح داشتهاند و جامعه و نخبگان را بدین نکته یادآوری کردهاند که ریشه هلاکت جامعه را باید در زیادهروی و افراط جستوجو کرد.
در دولت اصلاحات به رفتارهای افراطی برخی چهرهها که البته در دولت حاضر نبودند و در پی فضای باز آن مقطع، به طرح دیدگاههای خود میپرداختند، منتقد بودند و در رابطه با اصولگرایان فعلی نیز که بعضا مسوولیت رسمی هم دارند نیز به تفکرات متحجرانه و تقدسگرایانهای که با لجبازی نیز همراه شده، منتقد هستند.
شنیدیم و خواندیم که در ارتباط با حوادث اخیر گفتهاند: «درگیر کردن مردم با یکدیگر به نام دین خطایی بزرگ و نابخشودنی است و چنین تفکر و تلقی از دین، بالاترین ظلم به دین است و باید به هر طریقی که امکان داشته باشد از آن جلوگیری شود.» با این حال ایشان بر این باور است که دور دوم ریاستجمهوری آقای خاتمی بهتر از دور اول آن به پیش رفت، همچنان که دور دوم ریاستجمهوری آقای احمدینژاد را بدتر از دور اول میدانند.
بنا به زعم و تفکر عالمانه ایشان، افراطگری در حدود هشت سال در کشور و نظام شرایط را برای کشور و مردم غیرقابل تحمل ساخته و برای برونرفت از وضع فعلی در انتخابات پیشرو لازم است مردم و نخبگان چارهاندیشی کنند. این منش آیتالله هاشمیرفسنجانی و رهاورد سالها کار سیاسی و مدیریتی وی است. رابطه او با دولتها و جریانها، بر اساس این خطکش، تنظیم میشود.
در ایامی به سر میبریم که پیروزی انقلاب اسلامی را جشن میگیریم، انقلابی که یک مکتب فکری را پایه گذاشت که پایهگذار آن امام خمینی(ره) همچون انقلاب صدراسلام توانست زنجیرهای اسارت و بردگی، طاغوت را از دست و پای انسانها برگیرد و آزادی که موهبتی الهی است را به ارمغان آورد.
امام و یارانش از آغاز انقلاب سعی کردند با پرهیز از افراط و تفریط نگذارند انقلاب به راست و چپ (غرب و شرق) بگراید و شعارش استقلال، آزادی و جمهوریاسلامی بود، چیزی که در سخن حکیمانه آیتالله جوادیآملی، استاد مبارز حوزه، به «صراط مستقیم» تعبیر شد. حرکتی که وحدتملی برآمده از رای مردم را راهبری کرد و امروزه انقلاب برای استمرار خود، سخت به آن نیازمند است.
اینکه در سالهای اول انقلاب امام(ره) فرمود میزان رای ملت است، برای این است که فلسفه مهم حکومت در دیدگاه اسلام، رضایتمندی مردم است و در سالهای پس از پیروزی انقلاب اسلامی ما شاهد بودیم که بر مبنا و خواست مردم و نخبگان گفتمانهای مختلف و متنوعی بر اساس شرایط زمان و مکان پدیدار شد.
گفتمان دفاع مقدس، سازندگی، اصلاحات و اصولگرایی و گفتمانی که در آینده در پیشرو داریم و در این میان چهرههای شناختهشده نظام، از آن جمله آیتالله هاشمیرفسنجانی ضمن صحه گذاردن بر گفتمانهای یاد شده، نقدهای منصفانه و عالمانه خودشان را برای پیشبرد نظام مطرح ساختهاند.
ایشان از چهرههایی هستند که همیشه رفتارهای افراطی، ناپخته و زیادهخواهانه را به چالش کشیده و متقابلا به همگرایی، همافزایی و نوعدوستی مبتنی بر آموزههای دینی و عقلانیت تاکید داشته و دارند. پرخاشگری فکری با بحث هرجومرج و پرخاشگری در رفتار تفسیر کرده و ناصحانه و مخلصانه با برخی عناصر سیاسی دوران اصلاحات و دوران اصولگرایی فعلی مخالفت صریح داشتهاند و جامعه و نخبگان را بدین نکته یادآوری کردهاند که ریشه هلاکت جامعه را باید در زیادهروی و افراط جستوجو کرد.
در دولت اصلاحات به رفتارهای افراطی برخی چهرهها که البته در دولت حاضر نبودند و در پی فضای باز آن مقطع، به طرح دیدگاههای خود میپرداختند، منتقد بودند و در رابطه با اصولگرایان فعلی نیز که بعضا مسوولیت رسمی هم دارند نیز به تفکرات متحجرانه و تقدسگرایانهای که با لجبازی نیز همراه شده، منتقد هستند.
شنیدیم و خواندیم که در ارتباط با حوادث اخیر گفتهاند: «درگیر کردن مردم با یکدیگر به نام دین خطایی بزرگ و نابخشودنی است و چنین تفکر و تلقی از دین، بالاترین ظلم به دین است و باید به هر طریقی که امکان داشته باشد از آن جلوگیری شود.» با این حال ایشان بر این باور است که دور دوم ریاستجمهوری آقای خاتمی بهتر از دور اول آن به پیش رفت، همچنان که دور دوم ریاستجمهوری آقای احمدینژاد را بدتر از دور اول میدانند.
بنا به زعم و تفکر عالمانه ایشان، افراطگری در حدود هشت سال در کشور و نظام شرایط را برای کشور و مردم غیرقابل تحمل ساخته و برای برونرفت از وضع فعلی در انتخابات پیشرو لازم است مردم و نخبگان چارهاندیشی کنند. این منش آیتالله هاشمیرفسنجانی و رهاورد سالها کار سیاسی و مدیریتی وی است. رابطه او با دولتها و جریانها، بر اساس این خطکش، تنظیم میشود.
امام و یارانش از آغاز انقلاب سعی کردند با پرهیز از افراط و تفریط نگذارند انقلاب به راست و چپ (غرب و شرق) بگراید و شعارش استقلال، آزادی و جمهوریاسلامی بود، چیزی که در سخن حکیمانه آیتالله جوادیآملی، استاد مبارز حوزه، به «صراط مستقیم» تعبیر شد. حرکتی که وحدتملی برآمده از رای مردم را راهبری کرد و امروزه انقلاب برای استمرار خود، سخت به آن نیازمند است.
اینکه در سالهای اول انقلاب امام(ره) فرمود میزان رای ملت است، برای این است که فلسفه مهم حکومت در دیدگاه اسلام، رضایتمندی مردم است و در سالهای پس از پیروزی انقلاب اسلامی ما شاهد بودیم که بر مبنا و خواست مردم و نخبگان گفتمانهای مختلف و متنوعی بر اساس شرایط زمان و مکان پدیدار شد.
گفتمان دفاع مقدس، سازندگی، اصلاحات و اصولگرایی و گفتمانی که در آینده در پیشرو داریم و در این میان چهرههای شناختهشده نظام، از آن جمله آیتالله هاشمیرفسنجانی ضمن صحه گذاردن بر گفتمانهای یاد شده، نقدهای منصفانه و عالمانه خودشان را برای پیشبرد نظام مطرح ساختهاند.
ایشان از چهرههایی هستند که همیشه رفتارهای افراطی، ناپخته و زیادهخواهانه را به چالش کشیده و متقابلا به همگرایی، همافزایی و نوعدوستی مبتنی بر آموزههای دینی و عقلانیت تاکید داشته و دارند. پرخاشگری فکری با بحث هرجومرج و پرخاشگری در رفتار تفسیر کرده و ناصحانه و مخلصانه با برخی عناصر سیاسی دوران اصلاحات و دوران اصولگرایی فعلی مخالفت صریح داشتهاند و جامعه و نخبگان را بدین نکته یادآوری کردهاند که ریشه هلاکت جامعه را باید در زیادهروی و افراط جستوجو کرد.
در دولت اصلاحات به رفتارهای افراطی برخی چهرهها که البته در دولت حاضر نبودند و در پی فضای باز آن مقطع، به طرح دیدگاههای خود میپرداختند، منتقد بودند و در رابطه با اصولگرایان فعلی نیز که بعضا مسوولیت رسمی هم دارند نیز به تفکرات متحجرانه و تقدسگرایانهای که با لجبازی نیز همراه شده، منتقد هستند.
شنیدیم و خواندیم که در ارتباط با حوادث اخیر گفتهاند: «درگیر کردن مردم با یکدیگر به نام دین خطایی بزرگ و نابخشودنی است و چنین تفکر و تلقی از دین، بالاترین ظلم به دین است و باید به هر طریقی که امکان داشته باشد از آن جلوگیری شود.» با این حال ایشان بر این باور است که دور دوم ریاستجمهوری آقای خاتمی بهتر از دور اول آن به پیش رفت، همچنان که دور دوم ریاستجمهوری آقای احمدینژاد را بدتر از دور اول میدانند.
بنا به زعم و تفکر عالمانه ایشان، افراطگری در حدود هشت سال در کشور و نظام شرایط را برای کشور و مردم غیرقابل تحمل ساخته و برای برونرفت از وضع فعلی در انتخابات پیشرو لازم است مردم و نخبگان چارهاندیشی کنند. این منش آیتالله هاشمیرفسنجانی و رهاورد سالها کار سیاسی و مدیریتی وی است. رابطه او با دولتها و جریانها، بر اساس این خطکش، تنظیم میشود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.