|

برای پنجره‌ها

اردشیر رستمی

برای پنجره‌ها
1- نامت را روی شیشه پنجره می‌نوشتیم و ها، می‌کردیم تا خوانده شود، فکر می‌کردیم هیچ‌کس ما را نمی‌بیند، ما نمی‌دانستیم بزرگ‌ترها زودتر از ما پنجره را کشف کرده‌اند.
2- پرنده کوچک در برف بود و زورش به زمستان نمی‌رسید، وقتی پنجره را باز کردی به خانه آمد، امیدوارم هیچ‌گاه به ترس‌هایمان پناه نبریم.
3- کوچه‌های شما در پایین پهن بودند اما در بالا به‌هم نزدیک می‌شوند و پنجره‌ها را به هم می‌چسبانند. پنجره‌های کوچه تو، آدم را به خودش نزدیک می‌کرد.
4- دنیا هرچقدر هم بزرگ باشد باید از پنجره تو دیده شود. تو از همه پنجره‌ها دیده می‌شوی.
5- مهم دیده شدن تو در خانه بود. تو کارهای عادی‌ات را انجام می‌دادی و ما هم قصه‌های خودمان را می‌ساختیم!
6- سقف فروریخته خانه قدیمی‌تان از پنجره دیده می‌شود. پنجره‌ها بی‌تو تنها مانده‌اند. همه از پنجره‌ها بی‌تو سرک می‌کشند. بی‌پروا و بی‌شرم شده‌اند.
پنجره‌ها بی‌تو نمی‌توانند از خودشان دفاع کنند. نه از گرما و سرما، نه از توپ بازی کودکان. پنجره‌ها بی‌تو ترانه و صدا ندارند، شادی و جشن ندارند، امروز و فردا ندارند، پنجره‌ها فقط گذشته دارند. هرچیز که فقط گذشته داشته باشد، اندوهگین می‌شود و به پایان نزدیک می‌شود. اندوه، همه چیز را از پا درمی‌آورد. خدا هیچ پنجره‌ای را بی‌تو نگذارد.
7- پنجره‌های زیادی تاریک شده‌اند. تو خیلی از پنجره‌ها را ترک کرده‌ای. چه چیز تو را از پنجره‌ها دور کرده است؟ دستت به چراغ‌ها نمی‌رسد، چراغ‌ها خاموشند، جهان بی‌‌تو تاریک شده است، ما که جهان را ندیدیم، منظورم همان کوچه‌ای‌ است که پای پنجره تو بزرگ شد و حالا تنهاست.
1- نامت را روی شیشه پنجره می‌نوشتیم و ها، می‌کردیم تا خوانده شود، فکر می‌کردیم هیچ‌کس ما را نمی‌بیند، ما نمی‌دانستیم بزرگ‌ترها زودتر از ما پنجره را کشف کرده‌اند.
2- پرنده کوچک در برف بود و زورش به زمستان نمی‌رسید، وقتی پنجره را باز کردی به خانه آمد، امیدوارم هیچ‌گاه به ترس‌هایمان پناه نبریم.
3- کوچه‌های شما در پایین پهن بودند اما در بالا به‌هم نزدیک می‌شوند و پنجره‌ها را به هم می‌چسبانند. پنجره‌های کوچه تو، آدم را به خودش نزدیک می‌کرد.
4- دنیا هرچقدر هم بزرگ باشد باید از پنجره تو دیده شود. تو از همه پنجره‌ها دیده می‌شوی.
5- مهم دیده شدن تو در خانه بود. تو کارهای عادی‌ات را انجام می‌دادی و ما هم قصه‌های خودمان را می‌ساختیم!
6- سقف فروریخته خانه قدیمی‌تان از پنجره دیده می‌شود. پنجره‌ها بی‌تو تنها مانده‌اند. همه از پنجره‌ها بی‌تو سرک می‌کشند. بی‌پروا و بی‌شرم شده‌اند.
پنجره‌ها بی‌تو نمی‌توانند از خودشان دفاع کنند. نه از گرما و سرما، نه از توپ بازی کودکان. پنجره‌ها بی‌تو ترانه و صدا ندارند، شادی و جشن ندارند، امروز و فردا ندارند، پنجره‌ها فقط گذشته دارند. هرچیز که فقط گذشته داشته باشد، اندوهگین می‌شود و به پایان نزدیک می‌شود. اندوه، همه چیز را از پا درمی‌آورد. خدا هیچ پنجره‌ای را بی‌تو نگذارد.
7- پنجره‌های زیادی تاریک شده‌اند. تو خیلی از پنجره‌ها را ترک کرده‌ای. چه چیز تو را از پنجره‌ها دور کرده است؟ دستت به چراغ‌ها نمی‌رسد، چراغ‌ها خاموشند، جهان بی‌‌تو تاریک شده است، ما که جهان را ندیدیم، منظورم همان کوچه‌ای‌ است که پای پنجره تو بزرگ شد و حالا تنهاست.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.