|

«پهلوی» به روایت مبارزان

عملکردی که نه عاقلانه بود نه دینی

رسول منتجب‌نیا


من از سال 41 در سن 12 سالگی با شرکت در جلسات علمای شیراز که در مسجد شهید دستغیب تشکیل می‌شد با سخنرانی آقایان علما و انتقال پیام‌های امام(ره) به مردم توسط آنان از دور با امام خمینی(ره) آشنا شدم و کار و اندیشه‌های ایشان را مطابق با فطرت و عقل خود دیدم و تشخیص دادم آنچه که در رژیم شاه در کشور در حال تحقق است نه پشتوانه عقلی دارد و نه دین و شرع می‌تواند از آن حمایت کند. با گذشت زمان و آشنایی بیشتر با مسایل اجتماعی و انقلاب مشروطه و نهضت ملی‌کردن نفت که امام(ره) نیز به آنها اشاره می‌کرد، این عقیده در من راسخ‌تر شد و بر خود لازم دیدم که در تمامی صحنه‌های مبارزه و انقلاب شرکت کنم و کناره‌گیری از آن را برای خود تجویز نکردم. از آن پس فعالیت‌های خود را آغاز کرده و در نهضت 15خرداد 42 در تظاهرات شیراز شرکت کردم و همین‌طور فعالیت‌های سیاسی دیگر که در آنها فعالیت داشتم. تا پیروزی انقلاب نیز به فعالیت‌های خود ادامه دادم و بر عقیده خود مبنی بر مبارزه با رژیم شاه پابرجا بوده و هزینه‌هایی هم که برای آن مترتب بود را نیز در حد خود پرداختم. به این اعتبار می‌توان گفت نیروهای مذهبی در دوران رژیم شاه هنگامی که دریافتند عملکرد رژیم فاقد پشتوانه عقلانی و نیز پشتوانه شرعی است، به موضعی دست یافتند که گام‌به‌گام به استحکام در تصمیم‌براندازی رژیم مبدل شد.

من از سال 41 در سن 12 سالگی با شرکت در جلسات علمای شیراز که در مسجد شهید دستغیب تشکیل می‌شد با سخنرانی آقایان علما و انتقال پیام‌های امام(ره) به مردم توسط آنان از دور با امام خمینی(ره) آشنا شدم و کار و اندیشه‌های ایشان را مطابق با فطرت و عقل خود دیدم و تشخیص دادم آنچه که در رژیم شاه در کشور در حال تحقق است نه پشتوانه عقلی دارد و نه دین و شرع می‌تواند از آن حمایت کند. با گذشت زمان و آشنایی بیشتر با مسایل اجتماعی و انقلاب مشروطه و نهضت ملی‌کردن نفت که امام(ره) نیز به آنها اشاره می‌کرد، این عقیده در من راسخ‌تر شد و بر خود لازم دیدم که در تمامی صحنه‌های مبارزه و انقلاب شرکت کنم و کناره‌گیری از آن را برای خود تجویز نکردم. از آن پس فعالیت‌های خود را آغاز کرده و در نهضت 15خرداد 42 در تظاهرات شیراز شرکت کردم و همین‌طور فعالیت‌های سیاسی دیگر که در آنها فعالیت داشتم. تا پیروزی انقلاب نیز به فعالیت‌های خود ادامه دادم و بر عقیده خود مبنی بر مبارزه با رژیم شاه پابرجا بوده و هزینه‌هایی هم که برای آن مترتب بود را نیز در حد خود پرداختم. به این اعتبار می‌توان گفت نیروهای مذهبی در دوران رژیم شاه هنگامی که دریافتند عملکرد رژیم فاقد پشتوانه عقلانی و نیز پشتوانه شرعی است، به موضعی دست یافتند که گام‌به‌گام به استحکام در تصمیم‌براندازی رژیم مبدل شد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.