برای چند نفر
اردشیر رستمی
1- دیردیر به ما سرمیزنی مراعات چه چیز را میکنی؟! ! ما لایق خجالت کشیدنهای تو نیستیم، بیا
2- مانند اسب جوانی که اشتیاق خودنمایی دارد پشت سرت را نمیدیدی اما حالا برای ادامه راه به خاطراتات پناه میبری، سیگارت هم عوض شده! حالا خیلی چیزها که هیچوقت دیده نمیشدند چراغ روشن کردهاند.
3- با اینکه بزرگتر شدهای اما از کنار دیوار راه میروی. آدم وقتی از جهان میترسد به دیوار نزدیک میشود، خاک بر سر ما! ! ما با تو چه کار کردیم؟! !
4- بارها حرف نزدی، بارها اشکهایت را خوردی، شرم جلوی آن همه کلمهای که بهسختی آموختی گرفته بود.
5- بچهات را با عروسکش بغل کرده بودی و خسته از خیابان عبور میکردی. بعضیوقتها خیابانهایِ سرد گرمتر از خانهها هستند.
6- ضعیف شدهای و لباسها برایت بزرگ شدهاند همهشان را دور بریز گذشتهها هرچقدر بزرگتر باشند امروزمان را بیشتر تحقیر میکنند.
7- میخواستی جهان تو را ببیند، حالا خودت هم نمیبینی، امروز نوازندهای دورهگرد ساز خیلی زیبایی زد، همهمان را به کوچه کشاند، بعضیوقتها میشود به بادها پناه برد.
8- فکر نکن اگر با گامهای دیگری همراه میشدی حالا به مقصد رسیده بودی! درختها چون ایستاده سفر میکنند دریا بهخاطرشان پرواز میکند.
9- حالا که تنها شدهای سرت شلوغ میشود! تلفنهای عجیب، کلمات چندمنظوره و تمناهای بیپروا سراغت میآیند. به آنها رو نده، کسی که بیشتر به آدم نزدیک باشد کمتر حرف میزند.
10- اگر بتوانی زندگی را از پایان شروع کنی چشمهایت باز میشود و سیاره باورهای حقیر ما را نمیبینی. کسی هم آدمهای فضایی را به جشن خصوصی دعوت نمیکند. امیدوارم کلید خانه را گم نکرده باشی قربانت بابا اردشیر!!
1- دیردیر به ما سرمیزنی مراعات چه چیز را میکنی؟! ! ما لایق خجالت کشیدنهای تو نیستیم، بیا
2- مانند اسب جوانی که اشتیاق خودنمایی دارد پشت سرت را نمیدیدی اما حالا برای ادامه راه به خاطراتات پناه میبری، سیگارت هم عوض شده! حالا خیلی چیزها که هیچوقت دیده نمیشدند چراغ روشن کردهاند.
3- با اینکه بزرگتر شدهای اما از کنار دیوار راه میروی. آدم وقتی از جهان میترسد به دیوار نزدیک میشود، خاک بر سر ما! ! ما با تو چه کار کردیم؟! !
4- بارها حرف نزدی، بارها اشکهایت را خوردی، شرم جلوی آن همه کلمهای که بهسختی آموختی گرفته بود.
5- بچهات را با عروسکش بغل کرده بودی و خسته از خیابان عبور میکردی. بعضیوقتها خیابانهایِ سرد گرمتر از خانهها هستند.
6- ضعیف شدهای و لباسها برایت بزرگ شدهاند همهشان را دور بریز گذشتهها هرچقدر بزرگتر باشند امروزمان را بیشتر تحقیر میکنند.
7- میخواستی جهان تو را ببیند، حالا خودت هم نمیبینی، امروز نوازندهای دورهگرد ساز خیلی زیبایی زد، همهمان را به کوچه کشاند، بعضیوقتها میشود به بادها پناه برد.
8- فکر نکن اگر با گامهای دیگری همراه میشدی حالا به مقصد رسیده بودی! درختها چون ایستاده سفر میکنند دریا بهخاطرشان پرواز میکند.
9- حالا که تنها شدهای سرت شلوغ میشود! تلفنهای عجیب، کلمات چندمنظوره و تمناهای بیپروا سراغت میآیند. به آنها رو نده، کسی که بیشتر به آدم نزدیک باشد کمتر حرف میزند.
10- اگر بتوانی زندگی را از پایان شروع کنی چشمهایت باز میشود و سیاره باورهای حقیر ما را نمیبینی. کسی هم آدمهای فضایی را به جشن خصوصی دعوت نمیکند. امیدوارم کلید خانه را گم نکرده باشی قربانت بابا اردشیر!!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.