|

خاطرات آينده

اردشیر رستمی

خاطرات آينده
  • غذا می‌پزی، پیاز خرد می‌کنی، چشم‌هایت به اشک می‌نشیند اما دست‌هایت عقب‌نشینی‌ نمی‌کنند. دست‌هایت را دوست دارم.
  • دیدم چند جای شهر برای پرنده‌ها دانه ریخته‌ای. پرنده‌ها با دانه‌های تو پرواز می‌کنند و اوج می‌گیرند. دست‌هایت آزادی است.
  • پارچه‌های رنگی را به درخت کوچک خانه‌ات می‌بندی و راز و نیاز می‌کنی. دست‌هایت رنگین‌کمان‌اند.
  • دست‌ات زخمی شد، داروهای مختلف به آن زدی ولی زخم از جایش تکان نخورد. بگذار بماند! تا آبروی جهان برود.
  • چند بار دست‌هایت از نیمه‌های راه برگشتند. زنگی که به صدا درنیاوردی - تلفنی که نکردی و فردا تا امروز در خواب ماند.
  • بارها دست‌هایم راه اشیا را گم کردند، دست‌هایم گم شده بودند، تو آنها را پیدا کردی.
  • کالاها را برانداز می‌کنی، انتخاب می‌کنی و به خانه می‌آوری. دست‌هایت همه خانه را می‌پوشاند.
  • بعضی وقت‌ها لبخندت را می‌پوشانی، بعضی وقت‌ها اشک‌هایت را، دست‌هایت نگهبان رازهای مایند.
  • رخت‌ها را در هوای سرد می‌شستی، دست‌هایت سرخ می‌شدند، ترک برمی‌داشتند و کسی آنها را گرم نمی‌کرد، بارها به دست‌هایت سوگند خورده‌ام.
  • غذا می‌پزی، پیاز خرد می‌کنی، چشم‌هایت به اشک می‌نشیند اما دست‌هایت عقب‌نشینی‌ نمی‌کنند. دست‌هایت را دوست دارم.
  • دیدم چند جای شهر برای پرنده‌ها دانه ریخته‌ای. پرنده‌ها با دانه‌های تو پرواز می‌کنند و اوج می‌گیرند. دست‌هایت آزادی است.
  • پارچه‌های رنگی را به درخت کوچک خانه‌ات می‌بندی و راز و نیاز می‌کنی. دست‌هایت رنگین‌کمان‌اند.
  • دست‌ات زخمی شد، داروهای مختلف به آن زدی ولی زخم از جایش تکان نخورد. بگذار بماند! تا آبروی جهان برود.
  • چند بار دست‌هایت از نیمه‌های راه برگشتند. زنگی که به صدا درنیاوردی - تلفنی که نکردی و فردا تا امروز در خواب ماند.
  • بارها دست‌هایم راه اشیا را گم کردند، دست‌هایم گم شده بودند، تو آنها را پیدا کردی.
  • کالاها را برانداز می‌کنی، انتخاب می‌کنی و به خانه می‌آوری. دست‌هایت همه خانه را می‌پوشاند.
  • بعضی وقت‌ها لبخندت را می‌پوشانی، بعضی وقت‌ها اشک‌هایت را، دست‌هایت نگهبان رازهای مایند.
  • رخت‌ها را در هوای سرد می‌شستی، دست‌هایت سرخ می‌شدند، ترک برمی‌داشتند و کسی آنها را گرم نمی‌کرد، بارها به دست‌هایت سوگند خورده‌ام.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.