یک شهروند از تریپولی از نگرانیهایش میگوید؛
لیبیاییها؛ خسته از بیقانونی
در حالی که هر هفته خبرهایی از غرق شدن پناهجویان لیبیایی در سواحل این کشور منتشر میشود، سیاستمداران در پی گسترش قدرت خود در این کشور هستند. معترضان هنوز خیابانها را خالی نکردهاند و خواهان انحلال پارلمان و یک دست شدن دولت شدهاند.
مهسا مژدهی- در حالی که هر هفته خبرهایی از غرق شدن پناهجویان لیبیایی در سواحل این کشور منتشر میشود، سیاستمداران در پی گسترش قدرت خود در این کشور هستند. معترضان هنوز خیابانها را خالی نکردهاند و خواهان انحلال پارلمان و یک دست شدن دولت شدهاند. در هفتههای گذشته آتشزدن ساختمان پارلمان لیبی در شهر طبرق، حجت را بر سیاستمداران تمام کرد و مشخص شد که اینبار دیگر جان مردم به لبشان رسیده است.
جرقه اعتراضات اخیر در لیبی با قطع گسترده برق در شهرهای مختلف، زده شد. لیبیاییهایی که در گرمای 49 درجه مجبور بودند اوضاع را بدون برق و وسایل سرمایشی تحمل کنند، به خیابانها آمدند تا اعتراض خود را به ناتوانی دولت در تامین نیازهای اساسی اعلام کنند.
عبدالغنی، جوان 23 سالهای است که در حوزه مدیا کار میکند و سعی دارد با کار کردن با دیگر کشورها، برای خود درآمدی جور کند. او که نمیخواهد هویتش بهطور کامل فاش شود، به شرق میگوید:« لیبی از زمان سقوط قذافی دچار هرج و مرج شده است. مساله فقط قطع برق نیست. ما به عنوان کسانی که به خیابانها رفتهایم، خواستار برگزاری انتخابات، داشتن قانون اساسی و اخراج همه نیروهای خارجی از جمله نیروهای ترک و روس هستیم.»
در لیبی این تنها ارتش نیست که سلاح در دست دارد. گروههای سیاسی و طرفدارانشان هرکدام در مواقع لزوم سلاح بهدست گرفته و جان غیرنظامیان را به خطر میاندازند. این چیزی است که عبدالغنی و دوستان جوان لیبیاییاش را که از خشونت در کشورشان خسته شدهاند، عصبانی میکند. او توضیح میدهد:«ما نیاز به یک دولت و یک ارتش داریم و نمیخواهیم گروههای مختلف در مناطق مختلف بر ما حکومت کنند.»
آتشزدن پارلمان طبرق هرچند نیروهای بینالمللی را نسبت به وضعیت امنیت در لیبی نگران کرده و یادآور کشتارهایی است که در سالهای اخیر در این کشور رخ داده، اما طرفدارانی هم دارد. عبدالغنی که در تریپولی زندگی میکند،معتقد است:«معترضان مجلس را با این دلیل آتش زدهاند که در شش سال گذشته، نمایندگان هرچند ظاهرا منتخب ملت بودهاند اما هیچ راهحلی برای عبور از بحران ارائه نکردهاند. آنها پول زیادی به جیب زدهاند و مدام برگزاری انتخابات دوباره را به تعویق میاندازند. آنها عامل همه مشکلاتی هستند که در لیبی رخ میدهد.»
عبدالغنی معتقد است که مردم لیبی زندگیشان را در این سالها از دست دادهاند:«حکومتی که در لیبی وجود دارد به مردم چیزی ارائه نداده است. اوضاع اقتصادی نه تنها بهتر نشده که بدتر هم شده است. شهرهای لیبی درگیر گروههای مسلح و درگیریهای نظامی میشوند و دولت در دفاع از مردم غیرنظامی ناتوان است. جان شهروندان در خطر است و اکثر حجوانان و خانوادهها همه چیز خود را بر میدارند و از طریق قایقهای مرگ به ایتالیا میروند.»
هرچند لیبیاییها نگران آینده خود هستند و از نابهسامانی 11 ساله در کشورشان خشمگین هستند، اما سیاستمداران شرق و غرب لیبی برای فتح پایتخت تلاش میکنند. تلاشی که میتواند به ایجاد درگیریهای گسترده بیانجامد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.