هشدار جمهوری اسلامی: به سراغ کابلهای دریایی نرویم / باعث دشمنی کشورهایی که دخالتی در جنگ ندارند میشود
به سراغ کابلهای زیردریائی رفتن و با استفاده ابزاری از آن، بر کشورهائی که دخالتی در جنگ و برخورد خصمانه با ما ندارند فشار وارد کردن میتواند به اهرمی برای برانگیختن دشمنی این کشورها علیه ایران تبدیل شود.
به گزارش گروه رسانهای شرق،
اینکه در روزهای اخیر مسئولان نظام جمهوری اسلامی با عبارات مختلف اعلام میکنند تنگه هرمز برای عبور و مرور کشتیهای کشورهای مختلف باز است و فقط به کشورهائی که مرتکب تجاوز و خصومت با ایران شدهاند و میشوند اجازه تردد از این تنگه داده نمیشود، سیاست عاقلانهای است.
مدیریت ایران بر تنگه هرمز و اِعمال مقرراتی که با حقوق قانونی ما منطبق است و تمام کشورها ملزم به رعایت آن هستند، امری ضروری است. چنین مقرراتی را تمام کشورها میپذیرند و اگر چند کشور متجاوز و جنگافروز به آن گردن نمینهند و یا با ممنوعیتهائی مواجه هستند، مشکلی است که خودشان به وجود آوردهاند و راهی غیر از تحمل آن ندارند مگر آنکه دست از خصومت بردارند و تابع مقررات بینالمللی شوند.
ایران امروز با ایران قبل از جنگ تحمیلی سوم کاملاً متفاوت است. قبل از این جنگ تصور آمریکا و همدستان متجاوزش این بود که با یک حمله برقآسا و به شهادت رساندن رهبر و تعدادی از فرماندهان نظامی و شخصیتهای سیاسی و ایجاد رعب و وحشت در جامعه با قتلعام دانشآموزان و مراکز حساس کشور میتوانند ظرف چند روز ایران را وادار به تسلیم کنند و به نتیجه دلخواه خود برسند.
برخلاف تصور آنها این جنگ ۴۰روز ادامه یافت و ایران با چهرهای قوی، تسلیمناپذیر و قدرتمند ظاهر شد بطوری که رئیسجمهور آمریکا چارهای غیر از توقف جنگ و درخواست آتشبس نداشت. دیدیم که آتشبس نیز با اینکه قرار بود دو هفتهای باشد در حال نزدیک شدن به دو ماه است و مردم ایران باصلابت کامل در برابر تهدیدهای دشمن ایستادگی میکنند و پرخروشتر از روزهای اول جنگ در تمام صحنهها حاضرند.
نیروهای مسلح نیز آمادهتر از گذشته و قویتر از همیشه برای دفاع از کشور و رفع تجاوز دشمن دست به ماشه هستند. مسئولان نیز برخلاف جنجالهای تبلیغاتی و رسانههای وابسته به بیگانگان بدون آنکه خم به ابرو بیاورند در سنگرهای خدمت به کشور حاضرند و به وظایف خود عمل میکنند.
در هفتههای گذشته و با استفاده از فرصت دوران آتشبس، دشمن تلاش زیادی برای درهم شکستن اراده مردم به عمل آورد و راههای متعددی را پیمود ولی در نهایت با شکست مواجه شد. ایجاد تفرقه، مخالفت با مذاکره، وارد کردن فشار بر مسئولین برای برخوردهای قهرآمیز با همسایگان و بکار بردن ترفندهائی برای برافروختن آتش جنگ، ازجمله این تلاشها بودند و اخیراً نغمه جدیدی نسبت به کابلهای زیردریائی تنگه هرمز به راه افتاده که پیداست از جنس داستانسرائیهای دردسرساز است.
تفرقهافکنی تا چند روزی بازارگرمی داشت ولی هوشیاری عقلای قوم آن را با شکست مواجه کرد.
مخالفت با مذاکره متأسفانه بازار گرمتری پیدا کرد بطوری که بعضی از گردانندگان تجمعات شبانه تا مدتی آتش آن را شعلهور نگهداشتند و سرانجام آنهم با ورود بزرگترها به خاموشی گرائید. در مقابل فشارها برای برخورد قهرآمیز با همسایگان هم عقلای قوم ایستادند. برای جلوگیری از برافروخته شدن آتش جنگ نیز صاحبان سخن و قلم و تحلیل تلاش زیادی کردند.
درباره تنگه هرمز اگر سیاست تعامل با کشورهای غیرمتخاصم بتواند بر سیاست قهرآمیز غلبه کند، قطعاً منافع زیادی نصیب ایران خواهد شد و آمریکا و همدستان منطقهای او راه به جائی نخواهند برد. به سراغ کابلهای زیردریائی رفتن و با استفاده ابزاری از آن، بر کشورهائی که دخالتی در جنگ و برخورد خصمانه با ما ندارند فشار وارد کردن میتواند به اهرمی برای برانگیختن دشمنی این کشورها علیه ایران تبدیل شود.
ما میتوانیم با خودداری از ورود به این قبیل مسائل، توازن مثبت موجود را حفظ کنیم و به استفاده از موقعیت طبیعی و قانونی که در تنگه هرمز داریم ادامه بدهیم. ترامپ در جنگ علیه ایران، برای پیدا کردن حامی به دریوزگی افتاد ولی نتوانست حمایت هیچ کشوری را جلب کند. ما با اقدامات نامتعارف به او برای یارگیری کمک نکنیم و این واقعیت را درک نمائیم که سیاست عاقلانه، راهبرد موفقی برای پیروزی ما بر دشمن خواهد بود.
