مصاحبه درباره یک مصاحبه

به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،

یک مصاحبه ۱۷دقیقه‌ای کریستوفر نولان با ییانگ ژوگه، پادکستر چینی، به‌شدت در فضای مجازی مورد توجه قرار گرفته است. همین موضوع سبب شد تا بیزینس اینسایدر به سراغ او که دانشجوی دکتری در بوستون است، برود و به نکته‌هایی درباره روند این گفت‌وگو بپردازد.

فیلم «ادیسه» کریستوفر نولان در ماه پیش به روی پرده رفت و از آن زمان تاکنون، این فیلم‌ساز سرشناس در برابر بزرگ‌ترین و مطرح‌ترین نام‌های دنیای رسانه و مصاحبه نشسته است.

او با چهره‌هایی همچون جیمی فالون، جان استوارت، رادیو ۱ بی‌بی‌سی و نشریه انترتینمنت ویکلی گفت‌وگو کرده است. اما در این میان، یک گفت‌وگوی ۱۷دقیقه‌ای با یک پژوهشگر چینی که در فضای رسانه‌ای غرب شناخته‌شده نیست، به‌سرعت به پربحث‌ترین مصاحبه این روزها بدل  شده است.

نولان در پادکستی به میزبانی «ییانگ ژوگه» شرکت کرد؛ دانشجوی دکترای دانشگاه بوستون و پادکستر چینی که با دانشگاهیان و اندیشمندان غربی برای مخاطبان خود در چین گفت‌وگو می‌کند.

این مصاحبه هیچ اشاره‌ای به مراحل فیلم‌برداری یا فرایند تولید نداشت و حتی یک‌ بار هم نامی از فناوری «آی‌مکس» بر زبان آورده نشد.

در عوض، ژوگه گفت‌وگو را با طرح یک پرسش فلسفی و عمیق از نولان آغاز کرد: «آیا شما خنیاگر و نغمه‌سرای تمدنی در آستانه غروب هستید؟».

این مصاحبه که در حساب کاربری شبکه اجتماعی ایکس منتشر شده، تاکنون بیش از ۶.۸ میلیون بار در یک روز دیده شده است.

ویدئوی مصاحبه ژوگه در شبکه‌های اجتماعی چین نیز توفانی به پا کرده است. این ویدئو در پلتفرم چینی «بیلی‌بیلی» -نسخه چینی یوتیوب محسوب می‌شود- بیش از یک میلیون بازدید داشته است. کاربران در شبکه اجتماعی «ویبو» -نسخه چینی ایکس- به دلیل پرسش‌های دقیق و هوشمندانه از او تمجید کرده و از اینکه یک زن جوان چینی توانسته در برابر غولی از صنعت سینما همچون نولان قدرتمندانه ظاهر شود، ابراز غرور کرده‌اند.

ژوگه به بیزینس اینسایدر می‌گوید: «من هیچ اعتبار رسانه‌ای یا سابقه خبرنگاری در حوزه سرگرمی یا تخصص خاصی در سینما ندارم». او ابتدا درخواست یک مصاحبه ۴۵دقیقه‌ای تا یک‌ساعته داشته و آن را حداقل زمان لازم برای یک گفت‌وگوی معنا‌دار می‌دانسته است.

یک روز پیش از اکران افتتاحیه فیلم در چین به او اطلاع داده شد که روز بعد تنها ۱۵ دقیقه زمان گفت‌وگو با نولان را خواهد داشت.

در طول مصاحبه، او سلسله‌پرسش‌هایی آکادمیک و تحلیلی مطرح کرد؛ ازجمله اینکه آیا نولان با واردکردن مفهوم «کفاره و تاوان»، شاهکار هومر یعنی «ادیسه» را مسیحی‌سازی کرده است یا خیر. نولان در طول گفت‌وگو بیش از یک‌ بار پرسش‌های او را تحسین کرد. ژوگه می‌گوید آماده‌سازی نهایی‌اش برای این گفت‌وگو کمتر از یک روز طول کشید، اما «زیربنا و پشتوانه این آمادگی حدود 

۱۵ سال زمان برده است»؛ چراکه او مطالعه زبان یونانی باستان و خواندن آثار هومر را از ۱۵سالگی آغاز کرده بود. او فیلم را در مراسم افتتاحیه تماشا کرد، دفترچه‌اش را گشود و حین تماشای فیلم دو صفحه سؤال یادداشت کرد.

او گفت: «من با این مصاحبه همان‌گونه برخورد کردم که پس از یک سخنرانی با یک استاد دانشگاه گفت‌وگو می‌کنم؛ تصمیمات فکری و اندیشمندانه‌ای را که برایم جذاب بود، شناسایی کردم و پرسیدم که خودش آنها را چگونه درک کرده است».

ژوگه اشاره کرد که نگاهش به نولان نه برای بت‌سازی بوده و نه برای نقد و تخریب. او در خلاصه‌ای از پادکست خود آورد: «من او را صرفا یک انسان متفکر دیدم و انتظار داشتم او نیز به من به چشم یک انسان متفکر نگاه کند. امروزه چنین گفت‌وگویی یک گوهر نایاب و شکوهمند است».

با این حال، ژوگه می‌گوید این شهرت ناگهانی در چین و غرب «دیده‌شدنی بیش از حد» است و او ترجیح می‌دهد از زندگی خود به عنوان یک «پژوهشگر ناشناخته» در آمریکا لذت ببرد.

شاید این شهرت غیرمنتظره فرصت‌های بیشتری برای گفت‌وگوهای جدی با پژوهشگران و نویسندگان دیگر برای او فراهم کند.