پرویز حبیب‌پور‌ هنرمندی خستگی‌ناپذیر

به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،

پرویز حبیب‌پور، نقاش برجسته، 16 آبان‌ماه پس از یک دوره بیماری نسبتا کوتاه، از میان ما رفت. سابقه آشنایی من با پرویز حبیب‌پور به بیش از 50 سال پیش برمی‌گردد؛ زمانی که دانش‌آموز دبیرستان بودم و به توصیه دوستی، همراه با چند نفر از هم‌کلاسی‌ها به نمایشگاه نقاشی او رفتیم. نقاشی‌های خیره‌کننده، فریاد اعتراض به بی‌عدالتی و امید به آینده‌ای بهتر، همه ما را به‌شدت مجذوب کرد. در پی ازدواج پرویز با منیر، دوست نزدیکم، ارتباط ما تداوم یافت و تعمیق شد. علاوه بر مراودات گاه و بی‌گاه، سفرهایی که عموما در تعطیلات نوروز دست می‌داد، فرصت‌های ممتازی برای شناخت بیشتر و یافتن علایق مشترک فراهم می‌آورد. عشق به هنر، خلاقیت و نوآوری، ویژگی برجسته شخصیت پرویز بود. وسایل نقاشی همواره در کنارش بود و در جمع دوستان و در میانه گفت‌و‌شنود به کشیدن چهره‌ها یا نقاشی از طبیعت مشغول می‌شد. نقاشی‌های پرویز حبیب‌پور عموما انعکاسی از روح پرشور او هستند؛ معترض و امیدوار. «پسته خندان‌کن‌ها»؛ روستایی‌هایی که به قیمت ازدست‌دادن دندان‌ها پسته‌ها را خندان می‌کنند. «سازندگان»؛ گروهی کارگر در میان ساختمان‌های سر به آسمان کشیده که دور آتشی جمع شده‌اند و دست‌هایشان را گرم می‌کنند. «عشق به طبیعت»؛ دخترکی که گیاهی سبز و کوچک را در میان انبوهی از درختان قطع‌شده در دستان خود محافظت می‌کند. فریاد اعتراض به هنجارهای مبتذل در «خرده‌بورژوا و پیکانش»؛ اعتراض به الگوهای مصرفی رایج؛ اعتراض به جامعه‌ای که مردم را به ظاهر‌سازی و دروغ ترغیب می‌کند. در «فلاکت‌زده‌ها»؛ زن و مردی که در مقابل نورافکن‌ها شاد و خوشبخت به نظر می‌آیند ولی پاهای لخت و لاغرشان در بخش تاریک صحنه در واقع نشان می‌دهد مفلوک‌اند. زنده‌بودن امید در تابلو «نوروز»؛ زنی که در آستانه عید نوروز سبزه خریده و با دو فرزندش از میان شیشه‌های شکسته از ترکش‌ها (در دوران جنگ ایران و عراق) می‌گذرد. تابلو «صفرخان»؛ سمبلی از ایستادگی که در آن گویی صفر، قهرمانی از درون صخره‌ای بیرون می‌آید. و تابلوی «عصیان» که گویی روح بی‌قرار حبیب‌پور است که خود از شعله‌های آتش است و از میان زبانه‌های آتش سر بر می‌آورد. این لیست می‌تواند همین‌طور ادامه یابد. پرویز حبیب‌پور در پی یافتن راهی تازه برای ارتباط میان انسان‌ها به آموختن زبان اسپرانتو پرداخت. او به ضرورت صلح میان انسان‌ها به مثابه روح زبان اسپرانتو باور داشت و در همین راستا در کنگره جهانی اسپرانتو در پراگ شرکت کرد. پرویز به انباشت ثروت و زندگی لوکس گرایشی نداشت. جیپ کهنه‌ای داشت که به دلیل فرمان خشکش رانندگی با آن بسیار سخت بود، ولی او تمایلی به خرید اتومبیلی لوکس و تازه نداشت. تا پیش از بیماری، هر روز با همین جیپ به کارگاه خود می‌رفت و تا دیروقت به نقاشی مشغول بود. پرویز حبیب‌پور الگویی است از زندگی شرافتمندانه و کار و تلاش خستگی‌ناپذیر که در میان نقاشی‌های ارزشمندش همواره زنده خواهد ماند.

درگذشت یک آهنگساز

 و یک بازیگر

آرمان مهربان، آهنگساز موسیقی ارکسترال در بیمارستان مدائن چشم از جهان فروبست. همچنین کوروش زارعی نیز در منزلش پس از یک دوره بیماری درگذشت. آرمان مهربان، آهنگساز ۵۲ساله، که سال‌های پایانی عمر خود را با بیماری سرطان سپری کرد، از هفته گذشته و در پی تشدید عارضه جسمانی، در وضعیت کما قرار داشت. مهربان در کارنامه هنری خود ساخت صدها قطعه موسیقی را ثبت کرده بود. در سال‌های فعالیت این هنرمند، آثارش توسط رهبران ارکستری از جمله آرش امینی، نصیر حیدریان و همایون رحیمیان اجرا شده است. مراسم بدرقه پیکر آرمان مهربان چهارشنبه ۲۰ آبان‌ماه ساعت ۱۰ صبح از مقابل حوزه هنری آغاز می‌شود و پیکر او برای خاکسپاری به قطعه هنرمندان بهشت زهرا‌(س) منتقل خواهد شد. همچنین قرار است مراسم بدرقه پیکر  کوروش زارعی ، امروز سه‌شنبه ۱۹ آبان ساعت ۹:۳۰ صبح در حوزه هنری برگزار شود. اما مراسم تشییع و خاکسپاری پیکر زنده‌یاد زارعی روز چهارشنبه ۲۰ آبان در شهر قم برگزار خواهد شد.