پایان بینتیجه مذاکرات پاکستان و طالبان در چین
مذاکرات یکهفتهای طالبان و دولت پاکستان با میانجیگری پکن در ارومچی بدون نتیجه مشخصی پایان یافت. تلاش چین برای حفظ سرمایهگذاریهای زیرساختی خود در منطقه در حالی صورت میگیرد که کابل همچنان از برخورد با گروههای شبهنظامی امتناع کرده و خطر درگیریهای مرزی افزایش یافته است. نشست مشورتی نمایندگان رژیم طالبان و دولت پاکستان در شهر ارومچی، مرکز استان سینکیانگ برگزار شد.
به گزارش گروه رسانهای شرق،
شرق: مذاکرات یکهفتهای طالبان و دولت پاکستان با میانجیگری پکن در ارومچی بدون نتیجه مشخصی پایان یافت. تلاش چین برای حفظ سرمایهگذاریهای زیرساختی خود در منطقه در حالی صورت میگیرد که کابل همچنان از برخورد با گروههای شبهنظامی امتناع کرده و خطر درگیریهای مرزی افزایش یافته است. نشست مشورتی نمایندگان رژیم طالبان و دولت پاکستان در شهر ارومچی، مرکز استان سینکیانگ برگزار شد.
یو شیایونگ، نماینده ویژه چین در امور افغانستان، با بر عهده گرفتن ریاست این گفتوگوها، تلاش کرد فضایی برای کاهش تنشها و تعمیق درک متقابل میان دو همسایه فراهم کند. مائو نینگ، سخنگوی وزارت خارجه چین نیز پس از پایان این نشست اعلام کرد دو طرف متعهد شدهاند از اقداماتی که به پیچیدهترشدن وضعیت میانجامد، خودداری کنند. بااینحال، پنهانماندن جزئیات توافقات احتمالی، ارزیابی نتایج این میانجیگری را با تردیدهای جدی همراه کرده است. برای اطمینان از انتقال پیام دیپلماتیک به هسته مرکزی قدرت در کابل، ژاو شینگ سفیر چین تنها دو روز پس از پایان مذاکرات در با ملا یعقوب وزیر دفاع طالبان دیدار کرد. از آنجا که ملا هبتالله آخوندزاده، رهبر طالبان، تمایلی به ملاقات مستقیم با مقامهای خارجی ندارد، پکن میکوشد خواستههای خود را از طریق فرزند بنیانگذار این گروه پیگیری کند. در این دیدار، سفیر چین خواستار تداوم روند مذاکرات با اسلامآباد شد. ملا یعقوب در پاسخ، اگرچه بر اهمیت گفتوگو برای تأمین امنیت منطقه تأکید کرد، اما با صراحت هشدار داد که در برابر هرگونه تجاوز به خاک افغانستان واکنش نشان خواهند داد و این دفاع را مسئولیت ملی حکومت خود خواند. ورود چین به این مناقشه پیچیده، ریشه در محاسبات کلان اقتصادی دارد. پکن تاکنون میلیاردها دلار در پروژههای زیرساختی پاکستان سرمایهگذاری کرده و پس از بازگشت طالبان به قدرت، به دنبال گسترش حضور اقتصادی خود در معادن و طرحهای توسعهای افغانستان است. تشدید ناامنی و درگیریهای مرزی، منافع راهبردی و اقتصادی چین را در این منطقه بهشدت در معرض خطر قرار میدهد. از اینرو، رهبران چین میکوشند با برگزاری نشستهایی نظیر ارومچی، دستکم به یک آتشبس موقت و کنترلشده دست یابند. با وجود این تلاشها، تکیه صرف بر مشوقهای اقتصادی در مواجهه با ساختارهایی که اولویتهای غیررسمی را بر توسعه ملی و ثبات مرزها مقدم میدانند، چالشی بزرگ برای دیپلماسی عملگرایانه پکن محسوب میشود. هسته اصلی این بنبست امنیتی، به حضور و فعالیت اعضای «تحریک طالبان پاکستان» در خاک افغانستان بازمیگردد. دستگاه اطلاعاتی و نظامی پاکستان که در دو دهه گذشته میزبان رهبران طالبان افغان بود و نقشی کلیدی در بازگشت آنها به قدرت ایفا کرد، اکنون با چالشهای برآمده از همان سیاست روبهرو بوده و خواستار اعمال فشار کابل بر این گروه شبهنظامی است. با این وجود، رژیم طالبان که در دوران حضور نیروهای غربی از ظرفیتهای نظامی و میدانی تحریک طالبان پاکستان بهره برده است، تمایلی به برخورد با متحدان پیشین خود نشان نمیدهد. این امتناع، وضعیت امنیت مرزی را بهشدت ملتهب کرده است.
