قطع‌کردن اینترنت و ...

به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،

سعی می‌کنم در گنجور ادامه شعری را پیدا کنم، باز نمی‌شود. سایتی که فقط اشعار شاعران قدیمی را می‌آورد هم مسدود است. ایمیل نمی‌شود فرستاد، گپ‌وگفت‌های خانوادگی مرسوم فضای مجازی تعطیل شده. هر طور حساب می‌کنی بعضی چیزها با امنیت که دلیل بستن اینترنت مطرح شده است، جور درنمی‌آید. کسب‌وکارهای بسیاری روی هواست و زندگی معطل مانده است. خیلی‌ها امیدوارند دوباره به کسب‌وکار مجازی خود برگردند و کسانی هم هستند که دارند باور می‌کنند بعید است اینترنت راه بیفتد. پیش خودشان فکر می‌کنند کسانی که باید به فکر آنها باشند چون در عالم دیگری سیر می‌کنند و مشغولیت‌های دیگر دارند، چندان دغدغه‌ سفره آنها را ندارند و به‌ فکر معیشتشان نیستند. حتی باور نمی‌کنند بگوییم عده‌ای از دولتیان در حال چانه‌زنی برای زندگی معمولی آنها هستند.

به‌نظرم این گروه از «نوناامیدان» را که باور دارند دولتمردِ هواخواهِ مردم وجود ندارد، باید جدی گرفت؛ آنها که ته‌مانده کورسوی امید خود را به دولتی بسته‌اند که قرار بود روزهای بهتری برای آنها رقم بزند، اکنون می‌بینند دلخوش‌کنکشان، دست‌‌وپا بسته‌تر از پیشینیان به‌ نظر می‌رسد. حرف‌هایی می‌زند که نه‌تنها گرمابخش روزهای سرد زمستان نیست، که حتی بویی از بهاری دور هم ندارد. به راستی چرا این‌همه سخنگویان جور و واجور اندکی دلخوشی نمی‌توانند به ارمغان بیاورند. کلاه رئیس‌جمهور به اندازه وقتی که نماینده مجلس بود،  پشم ندارد.

هر جور حساب می‌کنی، می‌بینی اشتباه است چنین رفتاری با به آنها که امیدی اندک بسته بودند به دنیایی بهتر با تغییر از طریق صندوق رأی. به‌ نظر می‌رسد در سپهر این خطه، رسم و رسوم‌های جدیدی در حال شکل‌گیری است، هر لحظه حیرت‌انگیزتر می‌شود. این شگفت‌انگیز نیست که مصمم هستیم همه را از خود دور و دل‌زده کنیم؟‌

شاید این رسم غریبِ نو‌به‌نو فضیلتی دارد که ما متحیران از آن بی‌خبریم. کاش برای خودمان هم که شده این اندک خوش‌دلان را نگه داریم.

آخرین مطالب منتشر شده در روزنامه شرق را از طریق این لینک پیگیری کنید.