با ذهن چندپاره چه کنیم؟

به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،

‌این روزها بسیاری از ما نگران هستیم؛ نگران آنکه فردا چه می‌شود. به این روزها مسئولان می‌گویند روزهای نه جنگ نه صلح. هر روز که به سر کار می‌رویم اگر کاری داشته باشیم یا هر روز که برای خرید اقدام می‌کنیم، نگرانیم برای فردا چه کنیم. این فکرها در ذهنمان مدام می‌چرخد. می‌دانیم راه‌حلی نداریم و نمی‌دانیم برای خودمان و فرزندانمان چه کنیم. این وضع برای بسیاری رخ داده است. یک روان‌شناس با تأکید بر اینکه علائم خستگی ذهنی و چندپاره‌شدن ذهن متفاوت از خستگی جسمی است، به ایسنا گفت: «چندپاره‌شدن ذهن حاصل تداخل تکالیف، کم‌رنگ‌شدن مرزهای کار و زندگی، گوش به زنگ‌ بودن همیشگی و فشارهای ناشی از اضطراب و کمال‌گرایی است که حتی در خواب و روزهای تعطیل نیز آرامش را از فرد سلب می‌کند». ‌او گفت: «از نشانه‌های این وضعیت می‌توان به کاهش تمرکز، کندی در فرایند تصمیم‌گیری و افزایش خطاهای رفتاری و کلامی اشاره کرد. در این حالت، انگار افکار فرد خارج از کنترلش‌ فعالیت می‌کند و نمی‌تواند ذهنش را مدیریت کند، بنابراین ممکن است به نشخوار فکری دچار شود». او ادامه داد: «برای نمونه، فردی را تصور کنید که هم‌زمان با صحبت‌کردن با فرزندش، بخشی از ذهنش درگیر مشکلی در محیط کار است که باید آن را حل کند؛ از سوی دیگر به پرداخت اقساط سر ماه می‌اندیشد و هم‌زمان خاطرات ناخوشایند گذشته نیز جلوی چشمش می‌آیند و بخشی از توجه و تمرکزش را می‌گیرند».  او با اشاره به اینکه زندگی روزمره، ذهن بزرگسالان را مدام میان کار، خانواده، گوشی همراه و نگرانی‌های آینده تکه‌تکه می‌کند، اظهار کرد: «واقعیت این است که در دنیای امروز، مرز میان نقش‌های مختلف افراد کم‌رنگ شده است. برخلاف شیوه سنتی که فرد با خروج از خانه تمام تمرکزش را روی وظایف کاری می‌گذاشت، امروزه دیگر این‌طور نیست. فرد در محیط کار است، اما هم‌زمان نگران مسئولیت‌های خانوادگی‌اش است و مدام باید گوش ‌به ‌زنگ باشد که آیا خانواده به او نیاز دارند یا خیر. از سوی دیگر، وقتی در خانه است، مدام درگیر پیام‌ها و درخواست‌های شغلی می‌شود. امروزه گوشی‌های هوشمند و دنیای مجازی به واسطه‌ای میان خانه و کار تبدیل‌ شده‌اند؛ بنابراین افراد بیش از تعدد کارها، با «تعدد درخواست‌ها» مواجه هستند؛ درخواست‌هایی که هر لحظه ممکن است به مداخله فوری نیاز داشته باشند». او با بیان اینکه وقتی ذهن چندپاره است، فرد در روزهای تعطیل یا موقع خواب هم آرامش ندارد و مغز خاموش نمی‌شود، گفت: «ذهن ما به‌طور مداوم در حال فکرکردن در یک چرخه بی‌پایان است. ما درباره هر کاری که انجام می‌دهیم یا حتی کارهایی که انجام نمی‌دهیم فکر می‌کنیم و حتی زمانی که مشغول کار دیگری هستیم ممکن است جریان فکری کاملا متفاوتی را در پس‌زمینه ذهن داشته باشیم». این روان‌شناس توضیح داد: «فرد ممکن است بخشی از ظرفیت روان خود را صرف نشخوار درباره گذشته و بخش دیگر را صرف نگرانی درباره آینده کند. زمانی که فرد درگیر چنین فرآیندهایی است، پایان ساعت کاری، روز تعطیل یا زمان خواب لزوما به معنی پایان فعالیت روانی مرتبط با مشغله‌ها نیست، بنابراین فرد حتی در محیطی آرام همچنان احساس تنش و نگرانی دارد و مغزش مانند جسمش در حال آرامش نیست».