|

غول هم غول‌های قدیم

در فقیرترشدن مردم طی سال‌های اخیر همین بس که آن موقع که یارانه 45 هزار تومانی داده می‌شد، ما عین خیالمان نبود که به ما تعلق می‌گیرد یا نمی‌گیرد اما از پریروز که اعلام شده دولت نفری یک میلیون کالابرگ می‌دهد، آن‌قدر این کدهای دستوری استعلام کالابرگ را توی گوشی‌مان زده‌ایم که دیگر آن بخش ستاره مربع گوشی‌مان کار نمی‌کند.

غول هم 

غول‌های قدیم

به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،

در فقیرترشدن مردم طی سال‌های اخیر همین بس که آن موقع که یارانه 45 هزار تومانی داده می‌شد، ما عین خیالمان نبود که به ما تعلق می‌گیرد یا نمی‌گیرد اما از پریروز که اعلام شده دولت نفری یک میلیون کالابرگ می‌دهد، آن‌قدر این کدهای دستوری استعلام کالابرگ را توی گوشی‌مان زده‌ایم که دیگر آن بخش ستاره مربع گوشی‌مان کار نمی‌کند. در سطح کلان که به قضیه نگاه می‌کنیم، می‌بینیم دولت از نظر خودش کاری منطقی انجام داده. از آنجایی که یک‌سری واردکننده ارز دولتی می‌گرفتند و آزاد می‌خوردند، دولت  رابین‌ هودوار آمده ارز 28هزار و 500 تومانی را حذف کرده و به واردکننده گفته به‌جای اینکه مابه‌التفاوتش را بدهم تو بخوری، مستقیم می‌دهم مردم بخورند. البته این اقدام هم ریسک‌های خودش را دارد. بعضی کارشناسان می‌گویند ممکن است با هجوم افزایش قیمت در کالاهای اساسی در ماه‌های آینده مواجه شویم. مثلا آقای صمصامی، نماینده مجلس، به طور مثال فرموده‌اند که با این روش پفک می‌شود یک میلیون تومان. البته ما به عنوان انتهای زنجیره زیاد سر درنمی‌آوریم از این چیزها. تنها سؤالی که برای منِ انتهای زنجیره‌ای مطرح است این است که واردکننده‌هایی که به قول مسئولان در تمام این سال‌ها ارز 28هزار و 500 تومانی گرفته‌اند و نوش جان کرده‌اند، آیا برنامه‌ای وجود دارد که این دلارهایی را که خورده‌اند، تِخ کنند یا نه؟ آیا هنوز این پول‌های نوش جان شده وجود دارد یا وارد سیستم هاضمه عزیزان شده و به فاضلابدان تاریخ پیوسته است؟

البته به ما که ربطی ندارد ولی در کل جالب است که طبق گفته خبرگزاری تسنیم، 60 درصد ارز دولتی در جیب 15 شرکت می‌رفته که چون اسمش ارز ترجیحی بوده، عزیزان هر جور ترجیح می‌دادند استفاده می‌کردند. حالا من نمی‌دانم غول‌های واردات بعد از این ترجیح می‌دهند چه واکنشی نشان دهند؛ به‌هرحال آدم از غول انتظار خاصی ندارد. البته در گذشته بودند غول‌هایی که از چراغ بیرون می‌آمدند و آرزوهای آن کسی که چراغ را مالیده برآورده می‌کردند اما این غول‌های جدید ظاهرا تنظیماتشان جوری است که ما دو شیفت باید بایستیم هم چراغ را بمالیم هم آرزوهای این غول‌ها را برآورده کنیم. یکی، دو تا هم نیست آرزوهایشان، لامصب تمام نمی‌شود. دولت هم گیر کرده این وسط. اول با این تصور آمده بود که اینها آرزوهای من را برآورده می‌کنند ولی بعدا دید خودش دارد با دلار 28 هزار و پانصدی، رؤیاهای اینها را محقق می‌کند. به‌هرحال آن چیزی که مشخص است، این است که مردم دیگر حوصله این غول‌غولک‌بازی‌ها را ندارند و صراحتا هم این را بیان کرده‌اند. امیدواریم در این جراحی جدید اقتصادی، دکتر از اتاق عمل نیاید بیرون و بگوید متأسفم و این جراحی جدید اقتصاد را زنده نگه دارد.

 

آخرین مطالب منتشر شده در روزنامه شرق را از طریق این لینک پیگیری کنید.