۳ سال و نابودی ۹۸ درصدی مدارس و بیمارستان‌های غزه

به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،

با گذشت سه سال از آغاز جنگ و عملیات ویرانگر ارتش اسرائیل در باریکه غزه پس از وقایع هفتم اکتبر ۲۰۲۳، این منطقه پرجمعیت فلسطینی به سرزمینی غیرقابل ‌شناسایی، چندپاره و محصور در چادرهای موقت بدل شده است؛ بحرانی ژئوپلیتیک و انسانی که با وجود اعلام توافق آتش‌بس صوری در سال گذشته، با شهادت بیش از ۷۴ هزار فلسطینی، اشغال نظامی بیش از ۷۰ درصد مساحت کل منطقه و سقوط شاخص‌های رفاه، آموزش و سلامت، حیات دو میلیون ساکن آن را به نبردی روزمره برای بقا تبدیل کرده است. به گزارش الجزیره، حملات مداوم هوایی، زمینی و توپخانه‌ای ارتش اسرائیل بخش‌های پهناوری از این باریکه را با خاک یکسان کرده و زیرساخت‌های حیاتی، منازل و خطوط انتقال آب و برق را از میان برده است. این منازعه طولانی ساختارهای اقتصاد، آموزش و سامانه‌های درمانی را به مرز فروپاشی کشانده و دستیابی به آب آشامیدنی، غذا و سوخت را به یک مبارزه فرساینده تبدیل کرده است. زندگی روزمره در غزه اکنون حول محور نیازهای اولیه بازآرایی شده است. ۹۴ درصد از کل جمعیت ساکن در غزه نیازمند کمک‌های فوری اسکان و اقلام خانگی هستند. همچنین ۶۵ درصد از خانواده‌ها به دلیل تخریب کامل منازل یا دستورات اجباری تخلیه، درون چادرهای پارچه‌ای و سرپناه‌های موقتی روزگار می‌گذرانند که در برابر گرما و بارندگی محافظتی ندارند. ۹۱ درصد از خانواده‌ها با ناامنی شدید و متوسط در دسترسی به آب مواجه بوده‌اند. شبکه سراسری برق به کلی از کار افتاده و بیمارستان‌ها و منازل ناچار به استفاده از ژنراتورهای فرسوده، مقادیر اندک سوخت و قطعات یدکی نایاب هستند. تخریب راه‌ها و اختلال عمیق در شبکه‌های مخابراتی نیز رفت‌وآمد و ارتباطات اولیه را بسیار پرمشقت کرده است. ۹۸ درصد مدارس و ساختمان‌های آموزشی آسیب دیده یا تخریب شده‌اند و بناهای باقی‌مانده نیز برای اسکان آوارگان به کار می‌روند. حدود ۷۰۰ هزار کودک در رده سنی چهار تا ۱۷ سال برای سومین سال پیاپی از آموزش حضوری در کلاس‌های درس محروم مانده‌اند و نزدیک به ۲۰۰ هزار کودک به هیچ سازوکار آموزشی دسترسی ندارند. تمامی ۳۶ بیمارستان غزه دچار تخریب و آسیب فیزیکی شده‌اند و طبق داده‌های سازمان بهداشت جهانی، فقط ۱۹ بیمارستان به شکل محدود و پاره‌وقت فعال هستند و هیچ مرکزی با ظرفیت کامل فعالیت نمی‌کند. کمبود تجهیزات دیالیز، داروهای بیماران سرطانی و تجهیزات تشخیص، درمان بیماران خاص را فلج کرده است.