یاد دختران میناب در میدان جرج مارشال
درنای کاغذی در فرهنگ ژاپنی نماد صلح و امید است. درناهایی که در یونیونتاون آویزان شده بودند، یک پیام ساده داشتند: کودک، در هر کجای دنیا، باید زنده بماند. این حرکت، پلی احساسی میان یک شهر کوچک آمریکایی و میناب ایران بود.
به گزارش گروه رسانهای شرق،
در شهر کوچک یونیونتاون در ایالت پنسیلوانیا آمریکا، یاد دختران جانباخته در دبستان میناب را با ساختن درناهای کاغذی گرامی داشتهاند؛ برای هر دختر یک درنا! در تجمع اعتراضی «No Kings» (نه به پادشاهی)، زیر آسمان آبی مارس ۲۰۲۶، درنای رنگی از سازههای فلزی آویزان بود و در نسیم آرام میرقصید. پرچمهای کشورهای مختلف در کنار آنها فضایی انسانی و جهانی به این میدان کوچک داده بودند. یونیونتاون شهری آرام است که بیشتر به خاطر جورج کاتلت مارشال شناخته میشود؛ ژنرال ارتش آمریکا و طراح «طرح مارشال» برای بازسازی اروپا پس از جنگ جهانی دوم. طرحی که به کاهش ویرانی و فقر در اروپا کمک کرد و نام او را با مفهوم «بازسازی پس از جنگ» گره زد. میدان تجمع دیروز، همان میدان یادبود او بود.
در این مراسم، مریالن اسنایدر، فعال محلی، زنگ را بیش از ۱۵۰ بار به صدا درآورد؛ برای هر کودک و معلمی که در حمله به مدرسه دخترانه میناب جان باختند. صدای زنگ، لحظهای سوگواری مشترک بود برای همه قربانیان جنگ، بیآنکه مرزی بشناسد.
درنای کاغذی در فرهنگ ژاپنی نماد صلح و امید است. درناهایی که در یونیونتاون آویزان شده بودند، یک پیام ساده داشتند: کودک، در هر کجای دنیا، باید زنده بماند. این حرکت، پلی احساسی میان یک شهر کوچک آمریکایی و میناب ایران بود.
این تجمع بخشی از اعتراضات سراسری «No Kings» در ۲۸ مارس ۲۰۲۶ بود؛ اعتراض به سیاستهای جنگمحور و تصمیمهایی که زندگی انسانها را کمارزش میکند. اما آنچه این صحنه را متمایز میکرد، تبدیل یک میدان تاریخی به صدای همدلی بود.
این تصویر بیش از یک تجمع است؛ یادآوری سادهای است از اینکه جنگ همیشه از کودکان شروع میکند، و هنوز هم هنر و همدلی میتواند فاصلههای دور را به هم وصل کند.
