رنج کارگرهای بیکار

به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،

 ‌تمام این سازه‌های بلندقامت، برج‌های مه‌آلود پایتخت و شهرهای بزرگ و دیوارهای ستبری که پناهگاه و مأمن انسان‌ها می‌شوند، حاصل عرق جبین و دست‌رنج کارگرانی است که خود در بی‌پناهی و بی‌ثباتی مفرط زیست می‌کنند. کارگران ساختمانی، معماران گمنام توسعه شهری، امروز در اوج بحران و در بدترین شرایط معیشتی و کاری قرار گرفته‌اند؛ نابرابری ساختاری جامعه به‌گونه‌ای رقم خورده که سفره سازندگان این بناهای باشکوه، خالی‌تر و کوچک‌تر از هر زمان دیگری است. تجربه نشان داده است ‌در هر تکانه اقتصادی، رکود بازار مسکن و بحران‌های اجتماعی، این قشر شریف و بی‌دفاع، نخستین کسانی هستند که زیر آوارهای تورم آسیب می‌بینند؛ کارگرانی فصلی که نه دستمزد ثابتی دارند، نه از امنیت کارگاه برخوردارند و نه چتر حمایتی کارآمدی مانند بیمه بیکاری بر سرشان گشوده است. در همین باره، «میکائیل صدیقی»، رئیس انجمن صنفی کارگران ساختمانی استان کردستان و عضو هیئت‌مدیره کانون انجمن‌های صنفی کارگران ساختمانی کشور، در گفت‌وگو با ایلنا‌ به تشریح وضعیت بحرانی کارگاه‌های ساختمانی، چالش‌های سنگین حق بیمه و پدیده تلخ مهاجرت اجباری این کارگران پرداخته است.‌ صدیقی گفت‌: «واقعیت این است که شرایط کنونی ما‌ از نظر اقتصادی یک شرایط کاملا جنگی است. اقتصاد کشور به زنجیرهای این وضعیت گره خورده و بیشترین ترکش‌های این بحران، دقیقا معیشت و زندگی قشر ضعیف و حتی متوسط جامعه را نشانه رفته و باعث فروپاشی تدریجی زندگی آنان شده است‌». این فعال کارگری تأکید کرد: «بخش نگران‌کننده داستان اینجاست که با روال فعلی و موضوعاتی که سازمان تأمین اجتماعی و برخی نمایندگان مجلس پیگیری می‌کنند، طرح‌هایی در نوبت رأی‌گیری است که امیدواریم به سرانجام نرسند؛ چرا‌که سه تا چهار بند و تبصره در قالب طرح‌های مختلف در دست تصویب است که اگر حتی یکی از آنها مصوب شود، به منزله‌ تیر خلاص به زندگی طبقه کارگر به‌ویژه کارگران ساختمانی خواهد بود. از طرح‌های مربوط به اصلاح نظام تأمین اجتماعی و افزایش سن بازنشستگی گرفته تا طرح‌های افزایش سهم بیمه کارگران ساختمانی، همگی کاملا به ضرر کارگران، مزدبگیران و بیمه‌شدگان است‌». عضو هیئت‌مدیره کانون انجمن‌های صنفی کارگران ساختمانی کل کشور تشریح کرد: «شرایط نامساعد اقتصادی باعث شده است ‌بسیاری از کارگران ساختمانی و حتی کارفرمایان بیکار شوند. وقتی کار نیست، کارگر ساختمانی برای بقا و امرار معاش خانواده‌ مجبور می‌شود به شغل‌های کاذب مانند دست‌فروشی یا به کار طاقت‌فرسا و پرخطر کولبری در مناطق مرزی روی بیاورد. آمار مهاجرت کارگران ساختمانی به کشورهای همسایه مثل ارمنستان، ترکیه، گرجستان، تاجیکستان و عراق (به‌ویژه اقلیم کردستان و کربلا) نیز در این مدت به‌شدت افزایش یافته است‌».