تله ترامپ
چرا ایران پشت میز محاصره نمینشیند؟
درحالیکه بوقهای رسانهای غرب و میانجیگران منطقهای تمام توان خود را برای کشاندن ایران به دور جدید مذاکرات در اسلامآباد به کار بستهاند، رفتارهای پارادوکسیکال واشنگتن در روزهای اخیر (از نقض آشکار آتشبس تا راهزنی دریایی و تصرف کشتی تجاری ایران)، پرده از یک سناریوی خطرناک برمیدارد. ایران تا این لحظه با هوشمندی از ورود به این بازی سر باز زده است؛ چراکه شواهد نشان میدهد «میز مذاکره» تنها پوششی برای یک «فتنه امنیتی» بزرگتر است.
درحالیکه بوقهای رسانهای غرب و میانجیگران منطقهای تمام توان خود را برای کشاندن ایران به دور جدید مذاکرات در اسلامآباد به کار بستهاند، رفتارهای پارادوکسیکال واشنگتن در روزهای اخیر (از نقض آشکار آتشبس تا راهزنی دریایی و تصرف کشتی تجاری ایران)، پرده از یک سناریوی خطرناک برمیدارد. ایران تا این لحظه با هوشمندی از ورود به این بازی سر باز زده است؛ چراکه شواهد نشان میدهد «میز مذاکره» تنها پوششی برای یک «فتنه امنیتی» بزرگتر است.
۱. توهم «تغییر از درون»؛ استراتژی اصلی ترامپ
دونالد ترامپ گرفتار در خودشیفتگی مفرط و فشار سنگین بنزین چهار دلاری، به دنبال یک «پیروزی ارزان» است. او میداند نبرد زمینی با ایران یعنی خودکشی سیاسی؛ بنابراین به دنبال جایگزینی برای نظامیان آمریکایی است. برآوردها حاکی از آن است که واشنگتن به دنبال فعالسازی «نیروهای ذخیره داعش» در اربیل و هدایت این وحوش به سمت مرزهای غربی ایران است.
۲. مهران؛ دیدهبان هوشیاری ایران
بازدید اخیر فرمانده مرزبانی از مرز مهران و سایر مبادی مرزی در غرب کشور، پیام روشنی به اتاق جنگ پنتاگون مخابره کرد: «گوشبهزنگی نظام در برابر تروریسم نیابتی». برخلاف تصور کاخ سفید، ایران نهتنها درگیر شانتاژهای توییتری ترامپ نشده، بلکه با رصد دقیق تحرکات در اربیل، لایههای امنیتی خود را برای مقابله با هرگونه نفوذ تکفیری در لباس مبدل، بهشدت تقویت کرده است.
۳. چهار هدف آمریکا از فشار بر ایران
رفتارهای ناهنجار و ساختارشکنانه آمریکا در روزهای اخیر را میتوان در چهار لایه تحلیل کرد:
- تست تابآوری: سنجش میزان مقاومت ساختار سیاسی و نظامی ایران در برابر فشارهای همزمان.
- سنجش صبر استراتژیک: تشخیص آستانه تحمل تهران پیش از پاسخ سخت.
- تله نقض آتشبس: فشار بر ایران برای انجام «اولین شلیک» جهت مقصر جلوهدادن تهران در مجامع بینالمللی.
- ایجاد موج ناامنی داخلی: استفاده از داعش بهعنوان پیادهنظام ارزان آمریکا برای ضربهزدن به تجمعات مردمی.
نتیجهگیری و توصیه راهبردی
ایران بهدرستی دریافته که مذاکره تحت محاصره دریایی و در سایه تهدید تروریستی، نه «دیپلماسی» بلکه «تسلیم» است. در شرایطی که آمریکا تمایلی به از دست دادن نیروهای خود ندارد و به «داعش تحت فرمان» دل بسته است، تشدید اقدامات امنیتی در مرزها و شهرهای غربی کشور* و همچنین پافشاری بر «شرط رفع کامل محاصره»، تنها راه خنثیسازی توهمات ترامپ است. خورشید حقیقت از افق مقاومت برخواهد آمد و «رجاء» ما به نصرت الهی، مستحکمتر از همیشه است.
«امیدوار چنانم که کار بگذرد از صبر...».
