|

برگزیت چه چیزهایی را برای بریتانیایی‌ها تغییر می‌دهد

خداحافظی رسمی از اتحادیه اروپا

هنگامی‌ که عقربه ساعت روی نیمه‌شب اروپا و ساعت 11 شب پنجشنبه بریتانیا قرار گرفت، اروپا به سال نو‌ مسیحی و بریتانیا به یک عرصه جدید سیاسی وارد ‌شد. بیش از چهار سال پس از رفراندومی که در آن مردم بریتانیا به خروج از اتحادیه اروپا رأی دادند، دوره انتقالی برگزیت به‌طور‌رسمی خاتمه یافت و بریتانیا دیگر موظف به رعایت قوانین اروپایی نخواهد بود؛ اما این روند از روز نخست ژانویه ۲۰۲۱ چه تغییراتی در زندگی متعارف شهروندان این کشور ایجاد خواهد کرد؟
درمان‌های پزشکی
بریتانیایی‌ها دیگر قادر نخواهند بود حین سفر در اروپا از کارت بیمه درمانی اروپایی (ای‌اچ‌آی‌سی) استفاده کنند‌ اما از کارت‌های موجود تا تاریخ انقضای آنها همچنان می‌توانند‌ استفاده‌ کنند. با انقضای کارت‌های «ای‌اچ‌آی‌سی» می‌توانند کارت‌های بیمه درمانی جهانی «جی‌اچ‌آی‌سی» را خریداری کنند که به آنها امکان می‌دهد به درمان‌های اضطراری عمومی (نه خصوصی) حین سفر در همه نقاط جهان دسترسی داشته باشند. در این میان، هرچند کارت‌های «ای‌اچ‌آی‌سی» و «جی‌اچ‌آی‌سی» در اغلب نقاط جهان پذیرفته می‌شود اما کشورهای نروژ، ایسلند، لیختن‌اشتاین یا سوئیس از این قاعده برکنارند و هنگام سفر به این نقاط باید بیمه درمانی جداگانه تدارک دیده شود. نشریه «بریتیش مدیکال ژورنال» پیش‌تر پیش‌بینی کرده بود که از روز اول ژانویه بریتانیا با کمبود دارو روبه‌رو خواهد شد. مقررات جدید مرزی و کاغذبازی‌های مربوط به آن، از ساعت ۱۱ شب ۳۱ دسامبر که بریتانیا بازار مشترک اروپا را ترک می‌کند، احتمالا در ابتدا موجب اختلال در مرز بریتانیا و فرانسه خواهد شد و می‌تواند به کمبود دارو منجر شود. دولت بریتانیا از شرکت‌ها خواسته بود به‌منظور جبران کمبود احتمالی دارو برای بیماران، داروهای اروپایی را انبار کنند. همچنین توافق بازرگانی که «در آخرین لحظات» میان بریتانیا و اروپا امضا شد، به معنی آن است که تبادل مواد غذایی میان دو طرف از تعرفه‌های بازرگانی مستثنا خواهد بود؛ بنابراین در‌حال‌حاضر دلیلی برای افزایش بهای مواد غذایی در بلندمدت وجود ندارد‌ اما فدراسیون مواد غذایی و مشروبات بریتانیا هشدار داده است که ماهیت توافق بازرگانی که در آخرین لحظات ضرب‌الاجل برگزیت به آن دست یافته‌اند، به معنی آن است که موانع جدید گمرکی همراه با هرج‌ومرج‌های اخیر در مرز به‌خاطر همه‌گیری کرونا همچنان می‌تواند به افزایش قیمت‌ها منجر شود.
آزادی مسافرت و حرکت در اروپا
پس از پایان دوره انتقالی، بریتانیا دیگر مشمول قوانین اروپا درباره حرکت آزاد شهروندان نخواهد بود‌. محدودیت سفر برای شهروندان بریتانیا به ‌معنی آن است که آنها اکنون می‌توانند تنها سه ماه از هر شش ماه را در یک کشور اروپایی سپری کنند. برای اقامت طولانی‌تر در یک کشور عضو اتحادیه اروپا، کار، تحصیل یا سفرهای تجار‌ی احتمالا به روادید یا مجوز خاص نیاز خواهد بود؛ البته قوانین کشورهای بلغارستان، کرواسی، قبرس و رومانی در این زمینه متفاوت است. اقامت طولانی‌تر در اروپا به‌منظور تحصیل، کار یا سفرهای تجارتی نیازمند ویزا یا مجوز خاص است. شهروندان بریتانیا همچنان آزاد خواهند بود بدون مجوز در جمهوری ایرلند زندگی، کار و تحصیل کنند. دارندگان گذرنامه بریتانیایی دیگر قادر نخواهند بود به آزادی در کشورهای اروپایی اقامت کنند و بسیاری از آنها باید برای کار یا اقامت مجوز داشته باشند. از سوی دیگر، مسافرانی که برای خرید شخصی به اروپا سفر می‌کنند، با محدودیت ورود الکل و دخانیات روبه‌رو خواهند شد.
نرخ استفاده از تلفن‌ همراه
شبکه‌های تلفن‌ همراه آزاد خواهند بود نرخ استفاده از خدمات مکالمه، فرستادن پیامک یا دسترسی به اینترنت را برای مسافران بریتانیایی در اروپا تغییر دهند و هزینه‌های رومینگ را به آن بیفزایند؛ اما تعدادی از شبکه‌های تلفن‌ همراه در بریتانیا پیش‌تر اعلام کرده‌اند که پس از نهایی‌شدن برگزیت، هیچ‌گونه طرحی برای بازگرداندن هزینه‌های رومینگ و افزایش نرخ استفاده از تلفن‌های همراه یا اینترنت در اروپا در نظر ندارند.
تحصیل
بریتانیا از این پس عضوی از «اراسموس»، برنامه مبادله دانشجوی اروپا، نخواهد بود. این برنامه به دانشجویان بریتانیایی امکان می‌داد بخشی از تحصیلات خود را با استفاده از کمک‌هزینه دانشجویی در اروپا بگذرانند. دولت گفته است برنامه دیگری موسوم به «طرح تورینگ» با صدمیلیون پوند بودجه جایگزین «اراسموس» خواهد کرد که از ماه سپتامبر به ۳۵ هزار دانشجوی بریتانیایی امکان خواهد داد بخشی از تحصیلات خود را در دیگر نقاط جهان بگذرانند. این برنامه به یاد «آلن تورینگ» نام‌گذاری شده است که (در دوران جنگ جهانی دوم) رئیس تیم کدشکن‌های «بلِچلی پارک» بریتانیا بود. راهنمای دولت درباره سفر به اروپا می‌گوید ممکن است تحصیل در کشورهای اروپایی مستلزم اخذ ویزا باشد.
هنگامی‌ که عقربه ساعت روی نیمه‌شب اروپا و ساعت 11 شب پنجشنبه بریتانیا قرار گرفت، اروپا به سال نو‌ مسیحی و بریتانیا به یک عرصه جدید سیاسی وارد ‌شد. بیش از چهار سال پس از رفراندومی که در آن مردم بریتانیا به خروج از اتحادیه اروپا رأی دادند، دوره انتقالی برگزیت به‌طور‌رسمی خاتمه یافت و بریتانیا دیگر موظف به رعایت قوانین اروپایی نخواهد بود؛ اما این روند از روز نخست ژانویه ۲۰۲۱ چه تغییراتی در زندگی متعارف شهروندان این کشور ایجاد خواهد کرد؟
درمان‌های پزشکی
بریتانیایی‌ها دیگر قادر نخواهند بود حین سفر در اروپا از کارت بیمه درمانی اروپایی (ای‌اچ‌آی‌سی) استفاده کنند‌ اما از کارت‌های موجود تا تاریخ انقضای آنها همچنان می‌توانند‌ استفاده‌ کنند. با انقضای کارت‌های «ای‌اچ‌آی‌سی» می‌توانند کارت‌های بیمه درمانی جهانی «جی‌اچ‌آی‌سی» را خریداری کنند که به آنها امکان می‌دهد به درمان‌های اضطراری عمومی (نه خصوصی) حین سفر در همه نقاط جهان دسترسی داشته باشند. در این میان، هرچند کارت‌های «ای‌اچ‌آی‌سی» و «جی‌اچ‌آی‌سی» در اغلب نقاط جهان پذیرفته می‌شود اما کشورهای نروژ، ایسلند، لیختن‌اشتاین یا سوئیس از این قاعده برکنارند و هنگام سفر به این نقاط باید بیمه درمانی جداگانه تدارک دیده شود. نشریه «بریتیش مدیکال ژورنال» پیش‌تر پیش‌بینی کرده بود که از روز اول ژانویه بریتانیا با کمبود دارو روبه‌رو خواهد شد. مقررات جدید مرزی و کاغذبازی‌های مربوط به آن، از ساعت ۱۱ شب ۳۱ دسامبر که بریتانیا بازار مشترک اروپا را ترک می‌کند، احتمالا در ابتدا موجب اختلال در مرز بریتانیا و فرانسه خواهد شد و می‌تواند به کمبود دارو منجر شود. دولت بریتانیا از شرکت‌ها خواسته بود به‌منظور جبران کمبود احتمالی دارو برای بیماران، داروهای اروپایی را انبار کنند. همچنین توافق بازرگانی که «در آخرین لحظات» میان بریتانیا و اروپا امضا شد، به معنی آن است که تبادل مواد غذایی میان دو طرف از تعرفه‌های بازرگانی مستثنا خواهد بود؛ بنابراین در‌حال‌حاضر دلیلی برای افزایش بهای مواد غذایی در بلندمدت وجود ندارد‌ اما فدراسیون مواد غذایی و مشروبات بریتانیا هشدار داده است که ماهیت توافق بازرگانی که در آخرین لحظات ضرب‌الاجل برگزیت به آن دست یافته‌اند، به معنی آن است که موانع جدید گمرکی همراه با هرج‌ومرج‌های اخیر در مرز به‌خاطر همه‌گیری کرونا همچنان می‌تواند به افزایش قیمت‌ها منجر شود.
آزادی مسافرت و حرکت در اروپا
پس از پایان دوره انتقالی، بریتانیا دیگر مشمول قوانین اروپا درباره حرکت آزاد شهروندان نخواهد بود‌. محدودیت سفر برای شهروندان بریتانیا به ‌معنی آن است که آنها اکنون می‌توانند تنها سه ماه از هر شش ماه را در یک کشور اروپایی سپری کنند. برای اقامت طولانی‌تر در یک کشور عضو اتحادیه اروپا، کار، تحصیل یا سفرهای تجار‌ی احتمالا به روادید یا مجوز خاص نیاز خواهد بود؛ البته قوانین کشورهای بلغارستان، کرواسی، قبرس و رومانی در این زمینه متفاوت است. اقامت طولانی‌تر در اروپا به‌منظور تحصیل، کار یا سفرهای تجارتی نیازمند ویزا یا مجوز خاص است. شهروندان بریتانیا همچنان آزاد خواهند بود بدون مجوز در جمهوری ایرلند زندگی، کار و تحصیل کنند. دارندگان گذرنامه بریتانیایی دیگر قادر نخواهند بود به آزادی در کشورهای اروپایی اقامت کنند و بسیاری از آنها باید برای کار یا اقامت مجوز داشته باشند. از سوی دیگر، مسافرانی که برای خرید شخصی به اروپا سفر می‌کنند، با محدودیت ورود الکل و دخانیات روبه‌رو خواهند شد.
نرخ استفاده از تلفن‌ همراه
شبکه‌های تلفن‌ همراه آزاد خواهند بود نرخ استفاده از خدمات مکالمه، فرستادن پیامک یا دسترسی به اینترنت را برای مسافران بریتانیایی در اروپا تغییر دهند و هزینه‌های رومینگ را به آن بیفزایند؛ اما تعدادی از شبکه‌های تلفن‌ همراه در بریتانیا پیش‌تر اعلام کرده‌اند که پس از نهایی‌شدن برگزیت، هیچ‌گونه طرحی برای بازگرداندن هزینه‌های رومینگ و افزایش نرخ استفاده از تلفن‌های همراه یا اینترنت در اروپا در نظر ندارند.
تحصیل
بریتانیا از این پس عضوی از «اراسموس»، برنامه مبادله دانشجوی اروپا، نخواهد بود. این برنامه به دانشجویان بریتانیایی امکان می‌داد بخشی از تحصیلات خود را با استفاده از کمک‌هزینه دانشجویی در اروپا بگذرانند. دولت گفته است برنامه دیگری موسوم به «طرح تورینگ» با صدمیلیون پوند بودجه جایگزین «اراسموس» خواهد کرد که از ماه سپتامبر به ۳۵ هزار دانشجوی بریتانیایی امکان خواهد داد بخشی از تحصیلات خود را در دیگر نقاط جهان بگذرانند. این برنامه به یاد «آلن تورینگ» نام‌گذاری شده است که (در دوران جنگ جهانی دوم) رئیس تیم کدشکن‌های «بلِچلی پارک» بریتانیا بود. راهنمای دولت درباره سفر به اروپا می‌گوید ممکن است تحصیل در کشورهای اروپایی مستلزم اخذ ویزا باشد.