درک اهمیت عنصر اکسیژن در جانوران

جایزه نوبل فیزیولوژی يا پزشکی امسال به‌طور مشترک به دو دانشمند آمريكايي و يك دانشمند انگليسي اعطا شد. آکادمی نوبل روز دوشنبه هفتم سپتامبر (۱۵ مهر) نام گرگ اچ. سمنزا، ویلیام جی. کالین جونیور از ایالات متحده و پیتر جی. راتکلیف از بریتانیا را به عنوان برندگان جایزه نوبل پزشکی یا فیزیولوژی سال ۲۰۱۹ میلادی اعلام کرد. این سه دانشمند موفق شده‌اند درباره چگونگی درک سلول‌ها از میزان اکسیژن در دسترس و همچنين شيوه سازگاری خود با آن، به دانش قابل‌توجهی دست یابند. به گفته مجمع نوبل، کار این سه دانشمند به درک فرایند سلولی‌مولکولی‌اي منجر شده است که فعالیت ژن‌ها را در پاسخ به میزان‌های مختلف اکسیژن تنظیم می‌کند. کمیته نوبل، این کشف را به عنوان گام مهم دیگری در درک اهمیت عنصر اکسیژن در جانوران توصیف کرد. در حالی‌که نقش اکسیژن در فرایند تبدیل مواد غذایی به انرژی مفید مدت‌هاست که کشف شده است، اما روشی که سلول‌ها طي آن با تغییر سطح اکسیژن سازگار می‌شوند، تاكنون ناشناخته بوده است. درواقع این سه دانشمند کشف کردند که چگونه سلول‌ها می‌توانند نسبت به تغییرات ميزان اكسيژن در دسترس حساس و در ادامه با آن سازگار شوند و درنهايت مؤلفه‌هایی را شناسايي كردند که نحوه پاسخ ژن‌ها به میزان اکسیژن را تنظیم می‌کنند. این کار راه را برای کشف استراتژی‌های جدید برای مبارزه با کم‌خونی، سرطان و بسیاری از بیماری‌های دیگر هموار کرده است. گفتني است اکسیژن برای زندگی جانوران اساسی است و به میتوکندری‌های ما این امکان را می‌دهد که انرژی را از غذایی که می‌خوریم، استخراج کنند. تحقيقات و پژوهش‌هاي كالين، سمنزا و راتكليف، پرده از روي مکانیسم‌هایی برداشت که به واسطه آنها سلول‌های ما میزان اکسیژن را حس می‌کنند، به نوسانات آن پاسخ می‌دهند و درنهايت باعث افزایش اکسیژن‌رساني به بافت‌های بدن و تغییر در متابولیسم ما می‌شوند. اولین گزارش‌های مربوط به فاکتورهای القایی هیپوکسی (مقدار اکسیژن کم‌بافت) در اوایل دهه 1990 ظاهر شد و در این سال‌ها ما متوجه نقش حیاتی‌ای که این فاکتورها در فیزیولوژی روزمره ما ایفا می‌کنند، شده‌ایم. این فاکتورها نقش پررنگی در انطباق بدن انسان‌ها به زندگی در ارتفاعات و سناریوهای بی‌شمار زیست‌پزشکی دارند. هیپوکسی ویژگی اصلي بسیاری از بیماری‌ها ازجمله نارسایی قلبی، بیماری‌هاي مزمن ریه و بسیاری از سرطان‌هاست. کار این سه دانشمند و تیم تحقيقاتي‌شان راه را برای فهم بیشتر این شرایط مشترک، تهدیدکننده زندگی و راهکارهای جدید برای درمان آنها هموار کرده است. اعلام تدریجی نام برندگان جوایز شش‌گانه نوبل سال ۲۰۱۹ میلادی از ديروز آغاز شد و تا پایان هفته ادامه خواهد داشت. مبلغ جایزه که بین اين سه دانشمند تقسیم می‌شود، ۹۱۳ هزار دلار است.

- ویلیام جی. کالین جونیور 61 سال دارد. او آزمایشگاه تحقیقاتی خود را در انستیتوی سرطان دانا-فاربر تأسیس کرد و در سال ۲۰۰۲ به درجه استاد کاملی در دانشکده پزشکی هاروارد نائل شد. وی از سال ۱۹۹۸ به عنوان محقق در مؤسسه پزشکی هاوارد هیوز، مستقر در مریلند، است.
- پیتر جی. راتکلیف 65ساله مدیر تحقیقات بالینی در مؤسسه فرانسیس کریک در لندن، مدیر مؤسسه ترگت دیسکاوری در آکسفورد و عضو مؤسسه تحقیقات سرطان لودویگ است.
- گرگ اچ. سمنزا 63 سال دارد. او در سال ۱۹۹۹ استاد كامل دانشگاه جان هاپكینز شد و از سال ۲۰۰۳ تاكنون مدیر برنامه تحقیقات عروقی در مؤسسه مهندسی سلول جان هاپكینز است.

جایزه نوبل فیزیولوژی يا پزشکی امسال به‌طور مشترک به دو دانشمند آمريكايي و يك دانشمند انگليسي اعطا شد. آکادمی نوبل روز دوشنبه هفتم سپتامبر (۱۵ مهر) نام گرگ اچ. سمنزا، ویلیام جی. کالین جونیور از ایالات متحده و پیتر جی. راتکلیف از بریتانیا را به عنوان برندگان جایزه نوبل پزشکی یا فیزیولوژی سال ۲۰۱۹ میلادی اعلام کرد. این سه دانشمند موفق شده‌اند درباره چگونگی درک سلول‌ها از میزان اکسیژن در دسترس و همچنين شيوه سازگاری خود با آن، به دانش قابل‌توجهی دست یابند. به گفته مجمع نوبل، کار این سه دانشمند به درک فرایند سلولی‌مولکولی‌اي منجر شده است که فعالیت ژن‌ها را در پاسخ به میزان‌های مختلف اکسیژن تنظیم می‌کند. کمیته نوبل، این کشف را به عنوان گام مهم دیگری در درک اهمیت عنصر اکسیژن در جانوران توصیف کرد. در حالی‌که نقش اکسیژن در فرایند تبدیل مواد غذایی به انرژی مفید مدت‌هاست که کشف شده است، اما روشی که سلول‌ها طي آن با تغییر سطح اکسیژن سازگار می‌شوند، تاكنون ناشناخته بوده است. درواقع این سه دانشمند کشف کردند که چگونه سلول‌ها می‌توانند نسبت به تغییرات ميزان اكسيژن در دسترس حساس و در ادامه با آن سازگار شوند و درنهايت مؤلفه‌هایی را شناسايي كردند که نحوه پاسخ ژن‌ها به میزان اکسیژن را تنظیم می‌کنند. این کار راه را برای کشف استراتژی‌های جدید برای مبارزه با کم‌خونی، سرطان و بسیاری از بیماری‌های دیگر هموار کرده است. گفتني است اکسیژن برای زندگی جانوران اساسی است و به میتوکندری‌های ما این امکان را می‌دهد که انرژی را از غذایی که می‌خوریم، استخراج کنند. تحقيقات و پژوهش‌هاي كالين، سمنزا و راتكليف، پرده از روي مکانیسم‌هایی برداشت که به واسطه آنها سلول‌های ما میزان اکسیژن را حس می‌کنند، به نوسانات آن پاسخ می‌دهند و درنهايت باعث افزایش اکسیژن‌رساني به بافت‌های بدن و تغییر در متابولیسم ما می‌شوند. اولین گزارش‌های مربوط به فاکتورهای القایی هیپوکسی (مقدار اکسیژن کم‌بافت) در اوایل دهه 1990 ظاهر شد و در این سال‌ها ما متوجه نقش حیاتی‌ای که این فاکتورها در فیزیولوژی روزمره ما ایفا می‌کنند، شده‌ایم. این فاکتورها نقش پررنگی در انطباق بدن انسان‌ها به زندگی در ارتفاعات و سناریوهای بی‌شمار زیست‌پزشکی دارند. هیپوکسی ویژگی اصلي بسیاری از بیماری‌ها ازجمله نارسایی قلبی، بیماری‌هاي مزمن ریه و بسیاری از سرطان‌هاست. کار این سه دانشمند و تیم تحقيقاتي‌شان راه را برای فهم بیشتر این شرایط مشترک، تهدیدکننده زندگی و راهکارهای جدید برای درمان آنها هموار کرده است. اعلام تدریجی نام برندگان جوایز شش‌گانه نوبل سال ۲۰۱۹ میلادی از ديروز آغاز شد و تا پایان هفته ادامه خواهد داشت. مبلغ جایزه که بین اين سه دانشمند تقسیم می‌شود، ۹۱۳ هزار دلار است.

- ویلیام جی. کالین جونیور 61 سال دارد. او آزمایشگاه تحقیقاتی خود را در انستیتوی سرطان دانا-فاربر تأسیس کرد و در سال ۲۰۰۲ به درجه استاد کاملی در دانشکده پزشکی هاروارد نائل شد. وی از سال ۱۹۹۸ به عنوان محقق در مؤسسه پزشکی هاوارد هیوز، مستقر در مریلند، است.
- پیتر جی. راتکلیف 65ساله مدیر تحقیقات بالینی در مؤسسه فرانسیس کریک در لندن، مدیر مؤسسه ترگت دیسکاوری در آکسفورد و عضو مؤسسه تحقیقات سرطان لودویگ است.
- گرگ اچ. سمنزا 63 سال دارد. او در سال ۱۹۹۹ استاد كامل دانشگاه جان هاپكینز شد و از سال ۲۰۰۳ تاكنون مدیر برنامه تحقیقات عروقی در مؤسسه مهندسی سلول جان هاپكینز است.