بررسی طرح کاهش نیروهای آمریکایی در اروپا
بنبست دیپلماتیک در ناتو
پیمان آتلانتیک شمالی در عمیقترین بحران خود از زمان تأسیس در سال ۱۹۴۹ غرق شده است؛ جایی که رهبران اروپایی با وجود اتکا به چتر حمایتی واشنگتن، حاضر به پرداخت هزینه برای امنیت انرژی جهان نیستند. رئیسجمهور آمریکا در واکنش به انفعال متحدان اروپایی برای تأمین امنیت تنگه هرمز و بیاعتنایی به طرح الحاق گرینلند، خروج بخشی از نیروهای نظامی آمریکا از قاره اروپا را بررسی میکند.
به گزارش گروه رسانهای شرق،
شرق: پیمان آتلانتیک شمالی در عمیقترین بحران خود از زمان تأسیس در سال ۱۹۴۹ غرق شده است؛ جایی که رهبران اروپایی با وجود اتکا به چتر حمایتی واشنگتن، حاضر به پرداخت هزینه برای امنیت انرژی جهان نیستند. رئیسجمهور آمریکا در واکنش به انفعال متحدان اروپایی برای تأمین امنیت تنگه هرمز و بیاعتنایی به طرح الحاق گرینلند، خروج بخشی از نیروهای نظامی آمریکا از قاره اروپا را بررسی میکند. این تصمیم میتواند معماری امنیتی قاره سبز را پس از دههها تغییر دهد.
یک مقام ارشد کاخ سفید به رویترز خبر داد دونالد ترامپ در پی ناکامی متحدان ناتو در کمک به بازگشایی تنگه هرمز، گزینه خروج بخشی از نیروهای آمریکایی از اروپا را با مشاورانش به بحث گذاشته است. این مقام که نخواست نامش فاش شود، تأکید کرد هنوز تصمیم نهایی اتخاذ نشده و کاخ سفید به پنتاگون دستوری برای تدوین برنامههای کاهش نیرو در قاره سبز نداده است. با این حال، طرح چنین مباحثی در لایههای عالی، نشاندهنده وخامت شدید روابط واشنگتن با پایتختهای اروپایی در ماههای اخیر است. دیدار روز چهارشنبه مارک روته، دبیرکل ناتو با مقامهای کاخ سفید نیز نتوانست شکافهای عمیق فراآتلانتیک را که اکنون در پایینترین سطح از زمان تأسیس این ائتلاف در سال ۱۹۴۹ قرار دارد، ترمیم کند. روته پس از این نشست نفسگیر به دولتهای اروپایی پیام داد که ترامپ در چند روز آینده و همزمان با پایان آتشبس دوهفتهای در جنگ با ایران، خواهان تعهدات ملموس و عملی برای تأمین امنیت تنگه هرمز است؛ آبراهی حیاتی برای تأمین انرژی جهان که از زمان آغاز جنگ، تردد در آن همچنان با دشواری انجام میشود.
ایالات متحده هماکنون بیش از ۸۰ هزار نیروی نظامی در اروپا مستقر کرده و از زمان جنگ جهانی دوم، ستون فقرات معماری امنیتی این قاره بوده است. از این تعداد، بالغ بر ۳۰ هزار سرباز در آلمان و شمار قابل توجهی نیز در ایتالیا، بریتانیا و اسپانیا حضور دارند. خروج این نیروها به ترامپ اجازه میدهد بدون نیاز به خروج رسمی از ناتو که با موانع قانونی روبهروست، تعهدات امنیتی واشنگتن را بهشدت کاهش دهد. مقام ارشد کاخ سفید مشخص نکرد در صورت تأیید نهایی این ایده، کدام کشورها تحت تأثیر قرار میگیرند یا چه تعداد نیرو به خانه بازخواهند گشت. در برابر این فشارهای فزاینده، سخنگوی ناتو از اظهارنظر مستقیم خودداری کرد و رویترز را به مصاحبه روز چهارشنبه دبیرکل این سازمان با شبکه سیانان ارجاع داد. مارک روته در آن گفتوگو مدعی شد ناامیدی ترامپ از ائتلاف را درک میکند، اما ادعا کرد اکثریت بزرگ کشورهای اروپایی در تلاشهای جنگی واشنگتن در ایران کمک کردهاند. با وجود این، دیپلماتهای ناتو پیشتر بهانه آورده بودند که آمریکا هنوز روشن نکرده است که آیا مأموریت در تنگه هرمز باید در جریان درگیری آغاز شود یا پس از آن و چه توانمندیهای خاصی از هر کشور عضو انتظار میرود.
نارضایتی کاخ سفید از متحدان اروپایی فقط به خاورمیانه محدود نمیشود. در ماه ژانویه، ترامپ با تجدید تهدیدهای دیرینه خود برای الحاق گرینلند، قلمرو فرادریایی دانمارک، یک بحران فراآتلانتیک دیگر را کلید زد. ترامپ پس از دیدار با روته در اجلاس داووس سوئیس در ماه ژانویه، اشاره کرده بود توافقی برای پایاندادن به مناقشه بر سر این قلمرو دانمارکی در دسترس است، اما هیچگاه چنین توافقی به نتیجه نرسید. مقام کاخ سفید تصریح کرد رئیسجمهور آمریکا بهطور ویژه از تلاشهای اروپا برای نادیدهگرفتن برنامههای او درباره گرینلند خشمگین است. او بهصراحت گفت ترامپ در داووس از ناتو خواست تا با یک برنامه مشخص پیش بیاید، اما آنها این موضوع را جدی نگرفتند. در کشاکش این تنشها، روزنامه والاستریت ژورنال در گزارشی نوشت مقامهای ارشد دولت در حال بررسی انتقال نیروهای مستقر در اروپا، از کشورهای منتقد جنگ مشترک آمریکا و اسرائیل با ایران، به سمت کشورهای حامی این عملیات هستند. با این حال، منبع آگاه در کاخ سفید به رویترز روایت متفاوتی ارائه داد و تأکید کرد تمرکز شخص ترامپ، بازگرداندن کامل نیروها به خاک ایالات متحده است، نه صرفا جابهجایی آنها در میان کشورهای اروپایی. این رویکرد نشان میدهد کاسه صبر واشنگتن از تأمین مالی و جانی امنیت شرکایی که در بزنگاههای حیاتی از زیر بار مسئولیت و تعهدات شانه خالی میکنند، لبریز شده است.
