دورخیز «اندی برنهام» برای نخست‌وزیری

به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،

روند دریافت نامزدی برای رهبری حزب کارگر و جانشینی کی‌یر استارمر در مقام نخست‌وزیری بریتانیا از روز پنجشنبه آغاز شد. اندی برنهام شهردار پیشین منچستر بزرگ، در حال جمع‌آوری امضا از قانون‌گذاران این حزب است و برای ورود رسمی به این رقابت به ۸۰ امضا نیاز دارد؛ هدفی که به احتمال فراوان از آن عبور خواهد کرد. قانون‌گذاران حزب کارگر برای امضای برگه‌های نامزدی راهی دفتر این حزب در پارلمان شدند. برنهام با انتشار ویدئویی در شبکه‌های اجتماعی ضمن تایید نامزدی خود اعلام کرد همه چیز در حال تبدیل شدن به واقعیت است.

روند ثبت‌نام تا ۱۶ ژوئیه باز خواهد بود و به احتمال بسیار زیاد، برنهام یک روز بعد به عنوان رهبر جدید حزب کارگر معرفی می‌شود. او قرار است در ۲۰ ژوئیه و پس از دیدار با پادشاه چارلز سوم، به صورت رسمی مقام نخست‌وزیری را بر عهده بگیرد. این انتقال قدرت عجولانه و بدون رقیب، نمایانگر بن‌بست درونی حزبی است که نتوانسته گزینه‌های متعددی برای رهبری ارائه دهد. تمامی رقبای احتمالی دیگر از حضور در این رقابت انصراف داده‌اند. ال کارنز، وزیر دفاع پیشین بریتانیا که پیشتر گزینه‌ای برای این مقام به شمار می‌رفت، اواخر روز چهارشنبه تایید کرد که قصد رقابت با برنهام را ندارد.

فرار از مناظره

کارنز در بیانیه‌ای با اشاره به این انصراف گفت که امیدوار بود یک رقابت رهبری، فرصتی برای مناظره‌ای مناسب و واقعی فراهم کند. با این حال، او افزود که کشور در شرایط کنونی به ماه‌ها سیاست‌ورزی داخلی حزب کارگر نیازی ندارد و اعضا باید به کار خود برسند. کارنز با اعلام پشتیبانی کامل خود تایید کرد که اندی برنهام شایستگی این مقام را دارد و از حمایت او برخوردار است. این رویکرد نشان می‌دهد که ماشین حزبی چپ‌گرایان ترجیح می‌دهد به جای پاسخگویی درباره دلایل شکست سیاست‌های اقتصادی خود، قدرت را در سکوت و بدون چالش‌های دموکراتیک درون‌حزبی منتقل کند.

استعفای استارمر که ماه گذشته اعلام شد، پیامد مستقیم ناکارآمدی ایدئولوژی‌های این جریان در اداره یک اقتصاد مدرن است. او که در جولای ۲۰۲۴ با یک پیروزی قاطع به قدرت رسید، تنها پس از دو سال حضور در دفتری که با اشتباهات محاسباتی، تصمیمات نادرست و خطاهای فاحش مدیریتی همراه بود، مجبور به کناره‌گیری شد. این زنجیره از ناکامی‌ها، جایگاه او را در میان اعضای حزب و افکار عمومی به‌شدت تخریب کرد. افت شدید محبوبیت دولت کارگر در این مدت کوتاه نشان داد شعارهای برابری‌طلبانه در عمل به کاهش سطح رفاه عمومی، فرار سرمایه‌ها و افزایش فشارهای مالیاتی بر طبقه متوسط می‌انجامد.

اندی برنهام پیش از آنکه ماه گذشته با پیروزی در یک انتخابات ویژه به پارلمان بازگردد، نزدیک به یک دهه اداره شهر منچستر در شمال غربی انگلستان را بر عهده داشت. او اکنون با وعده تغییرات گسترده به میدان آمده و متعهد شده است نزدیک به دو دهه رشد اقتصادی پایین بریتانیا از زمان بحران مالی ۲۰۰۸ را معکوس کند. برنهام این رویکرد را «منچستریسم» می‌نامد که مبتنی بر استفاده همزمان از سرمایه‌های خصوصی و عمومی برای سرمایه‌گذاری در بخش‌هایی نظیر حمل‌ونقل، مسکن و زیرساخت‌ها است. با این وجود، تاریخ اقتصاد ثابت کرده است که تزریق پول‌های دولتی و دخالت‌های گسترده حاکمیتی، به جای ایجاد رشد پایدار، به تورم فزاینده و بزرگ شدن بدنه دولت منجر می‌شود.

رهبر جدید حزب کارگر با همان چالش‌های سیاسی و اقتصادی سنگینی روبه‌رو خواهد بود که استارمر را به زمین زدند. بریتانیا اکنون با یک اقتصاد راکد، خدمات عمومی ازهم‌پاشیده و فشار خردکننده هزینه‌های زندگی دست‌وپنجه نرم می‌کند. این بحران‌ها محصول سال‌ها سیاست‌گذاری‌های نادرستی است که به جای حمایت از تولید و کارآفرینی آزاد، بر توزیع ثروت و سرکوب انگیزه‌های اقتصادی تمرکز داشته‌اند. دولت برنهام برای نجات از این باتلاق اقتصادی، راهی جز کنار گذاشتن برنامه‌های هزینه‌زای سوسیالیستی و بازگشت به اصول اقتصاد بازار آزاد نخواهد داشت.

الزام به حفظ چتر امنیتی ناتو

در عرصه سیاست خارجی، برنهام وعده داده است که رویکرد گذشته را تداوم بخشد. او در مقاله‌ای در روزنامه تایمز لندن تصریح کرد که تعهد دولت بریتانیا به ائتلاف نظامی ناتو و بازدارندگی هسته‌ای این کشور، رویکردی مطلق و غیرقابل‌تغییر باقی خواهد ماند. برنهام همچنین تاکید کرد که بریتانیا همچنان یک متحد مستحکم برای ایالات متحده آمریکا و یک حامی قدرتمند برای اوکراین خواهد بود.