نیوت گینگریچ بر سیاست جمهوریخواهانه سایه انداخته است
نیوت گینگریچ پس از خروج از ریاست مجلس در ۱۹۹۹، همچنان یکی از چهرههای مؤثر در شکلدهی به راهبردهای انتخاباتی، زبان سیاسی و جهتگیری ایدئولوژیک جمهوریخواهان باقی ماند.
به گزارش گروه رسانهای شرق،
نیوت گینگریچ پس از خروج از ریاست مجلس در ۱۹۹۹، همچنان یکی از چهرههای مؤثر در شکلدهی به راهبردهای انتخاباتی، زبان سیاسی و جهتگیری ایدئولوژیک جمهوریخواهان باقی ماند. در دهه ۲۰۱۰ و ۲۰۲۰، اثر او در چهار حوزه قابل مشاهده است: کارزار نافرجام ریاستجمهوری، پیوند سیاسی با دونالد ترامپ، تناقض میان زندگی شخصی و جایگاه مذهبی- سیاسی، و استمرار الگوی او از طریق فرانک لانتز و رهبران جدید جمهوریخواهان.
کارزار نافرجام ریاستجمهوری ۲۰۱۲
گینگریچ در سال ۲۰۱۲ وارد رقابتهای مقدماتی جمهوریخواهان شد. پیامهای او بر همان الگوی دهه ۱۹۹۰ استوار بود: حمله به نخبگان واشینگتن، انتقاد از رسانهها و تأکید بر بازسازی «ارزشهای آمریکایی». او در کارولینای جنوبی پیروزی مهمی به دست آورد، اما نتوانست ساختار مالی و سازمانی لازم برای رقابت ملی را ایجاد کند. در نهایت، میت رامنی نامزد نهایی جمهوریخواهان شد.
با وجود شکست، بسیاری از مضامین کارزار گینگریچ- از جمله حمله به نهادهای فدرال و روایت «طبقه سیاسی»- در سالهای بعد به عناصر ثابت گفتمان جمهوریخواهان تبدیل شد.
پیوند سیاسی با دونالد ترامپ
در دهه ۲۰۱۰، گینگریچ به یکی از حامیان برجسته دونالد ترامپ تبدیل شد. او از نخستین چهرههای قدیمی جمهوریخواهان بود که فهمید سبک سیاسی ترامپ- تقابل مستقیم، بیاعتنایی به هنجارهای سنتی و استفاده گسترده از رسانهها- در امتداد همان الگوی تهاجمی است که خود او در دهه ۱۹۹۰ بنا گذاشته بود.
گینگریچ در سال ۲۰۱۶ در حلقه مشاوران غیررسمی ترامپ قرار گرفت و در دوره انتقال قدرت نقش فعالی داشت. او در رسانهها به طور مداوم از ترامپ دفاع کرد و بسیاری از سیاستهای او را در چارچوب «بازسازی محافظهکاری» تفسیر کرد. این پیوند نشان داد گینگریچ همچنان یکی از معماران راست معاصر آمریکاست.
زندگی شخصی: طلاقها، روابط خارج از ازدواج و تناقضهای ساختاری که ارزشمند هستند!
زندگی شخصی گینگریچ یکی از بحثبرانگیزترین پروندهها در میان چهرههای جمهوریخواهان است. او سه ازدواج داشته و هر دو ازدواج نخست او با روابط خارج از ازدواج و جداییهای پرتنش همراه بوده است.
ازدواج اول- جکی باتلی (۱۹۶۲-۱۹۸۰)
گینگریچ در ۱۹ سالگی با معلم دبیرستانش جکی باتلی ازدواج کرد. این رابطه در دهه ۱۹۷۰ دچار بحران شد و گینگریچ وارد رابطهای خارج از ازدواج شد. در سال ۱۹۸۰، زمانی که جکی در بیمارستان بستری بود، گینگریچ موضوع طلاق را مطرح کرد. این واقعه بعدها به یکی از نقاط انتقادی مهم در پرونده شخصی او تبدیل شد.
ازدواج دوم- ماریان گینگریچ (۱۹۸۱-۲۰۰۰)
گینگریچ مدت کوتاهی پس از طلاق اول با ماریان گینتر ازدواج کرد. این ازدواج نیز با روابط خارج از ازدواج گینگریچ دچار بحران شد.
در اواخر دهه ۱۹۹۰، زمانی که گینگریچ رئیس مجلس بود، وارد رابطهای با کالیسٹا بیشاپ شد؛ فردی که بعدها همسر سوم او شد. این رابطه در همان دورهای رخ داد که گینگریچ بیل کلینتون را به دلیل «رفتار غیراخلاقی» مورد حمله قرار میداد.
ماریان بعدها گفت که گینگریچ از او خواسته بود با «ازدواج باز» موافقت کند؛ ادعایی که گینگریچ رد نکرد.
ازدواج سوم- کالیستا گینگریچ (۲۰۰۰–اکنون)
گینگریچ در سال ۲۰۰۰ با کالیستا ازدواج کرد. این ازدواج با تغییر مذهبی گینگریچ همزمان شد؛ او در سال ۲۰۰۹ به کاتولیک تبدیل شد. کالیستا بعدها در دولت ترامپ سفیر آمریکا در واتیکان شد و در دهه ۲۰۲۰ نیز دوباره در ساختار دیپلماتیک نقش گرفت.
با وجود سابقه دو طلاق پرحاشیه و روابط خارج از ازدواج، گینگریچ در میان پایگاه مذهبی جمهوریخواهان محبوب باقی ماند. این پدیده نشاندهنده تغییرات عمیق در سیاست هویتی جمهوریخواهان است:
- وفاداری به پیام سیاسی و جنگ فرهنگی جایگزین معیارهای اخلاق فردی شده است.
- مذهب به ابزار هویتی- سیاسی تبدیل شده، نه معیار رفتار شخصی.
- رسانههای محافظهکار زندگی شخصی گینگریچ را کماهمیت جلوه دادند و نقش او در مبارزه سیاسی را برجسته کردند.
استمرار الگوی گینگریچ از طریق فرانک لانتز و رهبران جدید جمهوریخواهان
فرانک لانتز، استراتژیست زبانی و مشاور دیرینه گینگریچ، همچنان یکی از چهرههای پشتپرده جمهوریخواهان است. او در ۱۹۹۴ زبان «قرارداد با آمریکا» را طراحی کرد و بعدها نیز واژگان کلیدی گفتمان جمهوریخواهان را شکل داد.
در انتخابات ۲۰۲۲، لانتز به کوین مککارتی- دوست قدیمیاش- در طراحی پیامهای انتخاباتی کمک کرد. این پیامها مستقیما از تجربه ۱۹۹۴ الهام گرفته بودند: ملیسازی انتخابات، تمرکز بر نارضایتی عمومی همیشگی از دولت فدرال و نفرت از آنها که در واشینگتن نشستهاند و تاکتیک ارائه بسته واحد و جمع و جور وعدههای حزبی.
پیروزی جمهوریخواهان در کسب اکثریت مجلس در ۲۰۲۲ نشان داد که الگوی گینگریچ همچنان کارآمد است و ساختار جمهوریخواهان بر همان منطق ارتباطی و انتخاباتی تکیه دارد.
حضور مداوم در ساختار قدرت
با وجود گذشت سه دهه از دستاورد انتخاباتی ۱۹۹۴، گینگریچ همچنان در سیاست آمریکا فعال است: حضور دائمی در رسانهها، نقش غیررسمی در جلسات حزبی، و شبکه نفوذی که با حضور دوباره همسرش در جایگاه دیپلماتیک تقویت شده است. همسر گینگریچ در دوران اول ترامپ، در واتیکان سفیر بود که با توجه به سابقه اخلاقی این دو، نامناسب و نچسب بود، ولی با جسارت و گستاخی از همه طعنهها عبور کردند. حالا هم همین بانو در سوئیس سفیر است و برنامههای جذاب و گرانقیمتی دارد.
گینگریچ هرگز پیشقراول حامیان ترامپ نبوده و همیشه برای حمایت و توجیه سیاستهای او حضور داشته است. امتیاز ویژه نیوت، آرامش او در برابر نفرت مخاطب از تناقضها و دوگانگیهاست. او به نفرت پایگاه حامی محافظهکاران از دشمنان، یعنی همان غیرسفیدهای غیرمسیحی، اطمینان دارد و دل بسته است.
