خجسته باد
به قوای نظامی و دفاعی و مدیران و مدبران کشور خجسته بادا و خدا قوت میگویم، در برابر دو مهاجم که یکی ابرقدرت نظامی دنیا بود، شجاعانه ایستادند و استوار ماندند.
به قوای نظامی و دفاعی و مدیران و مدبران کشور خجسته بادا و خدا قوت میگویم، در برابر دو مهاجم که یکی ابرقدرت نظامی دنیا بود، شجاعانه ایستادند و استوار ماندند. و در این مدت شبانهروز پشت و پناه ملت بودند. باشد که دیگر بار قلدری هوای تجاوز به ایران بزرگ و سرفراز را در سر نداشته باشد. در کنار شجاعت و شهامت برادران نظامی و دفاعی، وحدت و همدلی مردم در ایران و سایر نقاط دنیا بود که یک لحظه ایران و قوای دفاعی کشور را رها نکردند. در اینجا تذکراتی چند:
۱- حاکمیت باید همواره در سیاستها و عملکردها وحدت و یکپارچگی ملت را با وجود سلایق گوناگون پس از جنگ حفظ کند. و حق نقد و انتقاد دلسوزانه از حاکمان را به رسمیت بشناسد.
۲- صداوسیما باید در ادبیات و گفتار و مصاحبهها کشور را به تخاصم با دیگر کشورها جلوهگر نسازد و از گفتار رادیکال بپرهیزند. ادبیات صلح و برادری را با همه نیروهای داخل بهویژه با کشورهای منطقه به کار بگیرد. شاید در این مدت برخی کشورهای حوزه خلیج فارس از ایران کدورتی پیدا کرده باشند. باید این کدورتها را به حداقل رساند.
۳- یکی از حقوق مصرح در قانون اساسی، حقوق ملت بهویژه حق آزادیهای اجتماعی و سیاسی است. امیدواریم در روزگار پس از جنگ هر بهانهای را از دست دشمنان ایران بهویژه اپوزیسیونهایی که در این مدت سخنگوی آمریکا و اسرائیل بودند، بستانند، تا این خودفروختگان به خود آیند که اگر با نظام مشکل دارند، آمریکا و اسرائیل را همدست خود نسازند.
۴- نکته مهم پس از جنگ، استفاده از نیروهای سیاسی و اقتصادی است که مورد بیتوجهی قرار گرفتهاند. باید از این سرمایههای مجرب کاردان در سیاستهای کلان کشور استفاده کرد و کدورتها و کینهها را که برخی کوتهفکران همواره دنبال میکنند، کنار گذاشت.
پارهای از کسانی که به اتهامات سیاسی در زندان هستند، اینها را آزاد کرد. این افراد اگر به خاطر برخی سیاستها انتقاد داشتهاند، اما در حفظ نظام و تمامیت ارضی کشور بسی از خیلیها دلسوزتر هستند و همواره در کنار مردماند. باید این سرمایههای انسانی را در یکپارچگی و همنوایی با ملت هدایت کرد.
۵- و در آخر فرمان عفو عمومی بهویژه برای ایرانیانی که در خارج از کشور در دوران جنگ کنار مردم ایران و در مقابل دشمن مهاجم بودند، صادر کرد و این سرمایههای انسانی را به سمت کشور هدایت کرد. به قول فردوسی مدارا و خردورزی بنمایه کشورداری است.
مدارا خرد را برادر بود/ خرد بر سر جان چو افسر بود
مزن رأی جز با خردمند مرد/ ز آیین شاهان پیشین نگرد