حال و هوای مصلی تهران پیش از خواندن نماز بر پیکر رهبر شهید در صبح روز یکشنبه ۱۴ تیر ۱۴۰۵
هنوز سپیده صبح بهطور کامل بر آسمان تهران ننشسته بود که مصلای امام خمینی(ره) به دریایی از جمعیت تبدیل شد. مردان و زنانی که از ساعتها قبل خود را به این مکان رسانده بودند، آمده بودند تا در آخرین ساعات حضور رهبر شهید در میان مردم، بار دیگر ارادت خود را به نمایش بگذارند.
به گزارش گروه رسانهای شرق،
سحرگاه ۱۴ تیرماه، مصلای امام خمینی(ره) تهران میزبان یکی از ماندگارترین صحنههای تاریخ معاصر ایران بود؛ جایی که مردم از سراسر کشور آخرین نماز صبح را در جوار پیکر مطهر رهبر شهید اقامه کردند و در فضایی آکنده از اشک، دعا و دلدادگی، خود را برای وداعی تاریخی و اقامه نماز بر پیکر او آماده ساختند.
هنوز سپیده صبح بهطور کامل بر آسمان تهران ننشسته بود که مصلای امام خمینی(ره) به دریایی از جمعیت تبدیل شد. مردان و زنانی که از ساعتها قبل خود را به این مکان رسانده بودند، آمده بودند تا در آخرین ساعات حضور رهبر شهید در میان مردم، بار دیگر ارادت خود را به نمایش بگذارند.
سحرگاه ۱۴ تیرماه، مصلا حال و هوای دیگری داشت؛ نه شبیه مراسمهای گذشته و نه مانند دیگر مناسبتهای ملی و مذهبی. این بار مردم آمده بودند تا آخرین نماز صبح را در جوار پیکر مطهر رهبری اقامه کنند که سالها در بزنگاههای حساس، سکان هدایت کشور را در دست داشت و اکنون پیکر مطهرش در میان خیل عاشقان و دلدادگانش آرام گرفته بود.
صفوف فشرده نمازگزاران از ساعات اولیه بامداد شکل گرفته بود. صدای زمزمه قرآن، دعا و صلوات در فضای مصلا طنینانداز بود و اشکهایی که بیاختیار بر گونهها جاری میشد، روایتگر عمق اندوه مردمی بود که برای وداع با رهبر خود آمده بودند.
مصلای امام خمینی(ره) که سالها شاهد حضور رهبر شهید در مراسم مختلف بود، این بار آخرین میزبانی خود را تجربه میکرد. همان مکانی که بارها صحنه دیدارهای مردمی، نمازهای باشکوه و مناسبتهای بزرگ ملی و انقلابی بود، اکنون به کانون تجلی عشق و دلدادگی ملتی تبدیل شده بود که برای وداع با رهبر شهید خود گرد آمده بودند.
در گوشه و کنار مصلا، مردم از شهرها و استانهای مختلف کشور دیده میشدند. گروهی از زائران شب را در مصلا سپری کرده بودند تا لحظهای از این وداع تاریخی را از دست ندهند. برخی قرآن در دست داشتند، برخی در سکوت اشک میریختند و برخی دیگر با ذکر و دعا، خاطرات سالهای رهبری او را مرور میکردند.
مردم شهرستانهای جنوبشرق استان تهران نیز حضوری چشمگیر در این مراسم داشتند. کاروانهایی از ورامین، پیشوا، قرچک و پاکدشت از ساعات اولیه بامداد در مصلا حضور یافتند تا در این لحظات تاریخی شریک باشند.
یکی از شهروندان ورامینی در گفتوگو با ایسنا گفت: امروز فقط برای وداع نیامدهایم؛ آمدهایم تا به رهبر شهید خود بگوییم راهی که برای عزت اسلام و ایران ترسیم کرد، ادامه خواهد داشت.
شهروند دیگری از پیشوا اظهار کرد: این جمعیت نشان میدهد که شهادت نمیتواند میان ملت و آرمانهایش فاصله ایجاد کند. مردم آمدهاند تا عهدی دوباره با ولایت و شهدا ببندند.
در حالی که خورشید آرامآرام بر فراز تهران طلوع میکرد، جمعیت حاضر لحظهشماری میکرد تا ساعت ۸ صبح فرا برسد؛ ساعتی که قرار بود نماز بر پیکر مطهر رهبر فقید اقامه شود. انتظار برای آغاز این مراسم، حال و هوای خاصی به مصلا بخشیده بود و هر لحظه بر شمار حاضران افزوده میشد.
آنچه در سحرگاه ۱۴ تیرماه در مصلای امام خمینی(ره) رقم خورد، تنها یک مراسم وداع نبود؛ بلکه نمایش باشکوهی از پیوند عمیق ملت با رهبری بود که عمر خود را وقف اسلام، انقلاب، استقلال و عزت ایران کرده بود. حضور گسترده مردم از اقصی نقاط کشور، بار دیگر نشان داد که سرمایه اصلی انقلاب اسلامی، اعتماد، عشق و وفاداری مردمی است که در روزهای سخت و سرنوشتساز، همواره در صحنه حضور دارند.
سحرگاه ۱۴ تیرماه در حافظه تاریخ ایران به عنوان صبحی ماندگار ثبت خواهد شد؛ صبحی که ملت ایران آخرین نماز صبح را در کنار رهبر شهید خود اقامه کرد و با چشمانی اشکبار اما ارادهای استوار، برای ادامه راه او تجدید عهد بست.