برای خرید یک کیلو گوشت باید چند ساعت کار کرد؟

به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،

یکی از مطالبی که در شبکه‌های اجتماعی مورد توجه قرار گرفته، گزارشی بود که اقتصادنیوز درباره میزان ساعت کار لازم برای خرید یک تخم مرغ، منتشر کرده است. این گزارش دو جدول دارد؛ یک جدول ساعت تقریبی کارکردن برای خرید اقلام را در بر می‌گیرد و در عین حال میزان افزایش قیمت امسال نسبت به پارسال نیز در آن محاسبه شده است.

یک جدول دیگر حکایت این است که با حقوق پایه وزارت کار در ماه می‌شود چند سبد انتخابی آذوقه خریداری کرد. در واقع مقایسه قیمت خوراکی‌ها با دستمزد یک ساعت کار کارگران، تصویر ملموس‌تری از فشار واردشده بر سفره خانوار ارائه می‌دهد. 

براساس بخش‌نامه مزد سال ۱۴۰۵، حداقل دستمزد روزانه کارگران ۵۵۴ هزارو ۱۸۵ تومان تعیین شده است؛ بنابراین حداقل مزد پایه ماهانه، بدون حق مسکن، بن کارگری، سنوات و حق اولاد، حدود ۱۶ میلیون‌و ۶۲۵ هزار تومان است. حالا نان که روزگاری آخرین پناه سفره کارگری بود، در تهران می‌تواند ماهانه بیش از دو میلیون تومان از مزد یک خانوار را ببلعد. در این گزارش چند مورد از خوراکی‌ها بررسی شده‌اند تا دریابیم هر خوراکی چند ساعت کار می‌خواهد. مقایسه براساس قیمت‌های رسمی اعلام‌شده در خرداد ۱۴۰۵ است؛ متوسط قیمت هر کیلو برنج خارجی درجه‌یک به ۲۸۴ هزار تومان، گوشت گاو یا گوساله به یک میلیون‌و ۶۰۹ هزار تومان، مرغ و تخم‌مرغ به کیلویی ۲۷۴ هزار تومان و روغن جامد به کیلویی ۴۸۲ هزار تومان رسیده است. در گروه لبنیات نیز شیر لیتری ۱۱۸ هزار تومان، پنیر ۵۰۰ گرمی حدود ۲۱۶ هزار تومان و ماست کیلویی ۱۵۶ هزار تومان قیمت داشته است. ازاین‌رو می‌توان دریافت یک شانه تخم مرغ اندازه یک روز کار زمان می‌برد، برای خرید ۱۰ کیلو برنج خارجی حداقل پنج روز کار لازم است، اما برای خرید یک کیلو مرغ نصف روز کار‌. برای خرید پنیر و ماست حدود دو ساعت کار و برای خرید یک کیلو گوشت گوساله یا یک لیتر روغن حداقل باید یک روز کار کرد‌.

اگر یک سبد مقایسه‌ای شامل ۱۰ کیلو برنج خارجی، یک کیلو گوشت، یک کیلو مرغ، یک شانه تخم‌مرغ، یک کیلو روغن جامد، یک لیتر شیر، یک بسته پنیر ۵۰۰ گرمی، یک کیلو ماست و ۱۰۰ گرم کره را کنار هم بگذاریم، قیمت آن از حدود دو میلیون‌و ۲۲۷ هزار تومان در سال گذشته به حدود شش میلیون‌و ۲۸۶ هزار تومان در خرداد امسال رسیده است. یعنی هزینه همین سبد محدود حدود ۱۸۲ درصد افزایش یافته، در حالی که حداقل مزد کارگران در سال ۱۴۰۵ نسبت به سال گذشته ۶۰ درصد بالا رفته است. یک کارگر حداقل‌بگیر در سال گذشته برای خرید این سبد باید بیش از شش روز (حدود ۶.۴ روز) کار می‌کرد؛ امسال همان سبد به ۱۱.۳ روز کار نیاز دارد. به بیان دیگر، حداقل حقوق ماهانه پارسال توان خرید حدود ۴.۷ عدد از این سبد را داشت، اما این قدرت خرید در سال جاری به حدود ۲.۶ سبد کاهش یافته است. البته این سبد تمام خوراک ماهانه خانوار نیست و هزینه نان، میوه، حبوبات، قند، چای، سبزیجات و سایر اقلام را دربرنمی‌گیرد. محاسبات فقط نشان می‌دهد حتی خرید چند قلم محدود و ضروری، اکنون بخش بزرگ‌تری از زمان کار و حقوق خانوار را مصرف می‌کند. این در حالی است که کارگران مشکلات دیگری را نیز باید تجربه کنند مثلا نداشتن بیمه یا ازدست‌دادن بیمه. اگر یکی از کارگران واحدهای تولیدی با مشکل درمانی مواجه شود، به محض آنکه کارفرما حتی یک روز در ارائه فهرست بیمه تأخیر داشته باشد، خدمات درمانی و بیمه‌ای او همان لحظه قطع می‌شود؛ در حالی که امنیت درمانی و بهداشتی نیروی کار باید در هر شرایطی حفظ شود اما متأسفانه این اتفاق رقم نخورده است.