|

جنگ از کودکان شروع می‌شود

درنا و قلب برای کودکان میناب

فاجعه دبستان میناب که به کشته‌شدن ۱۶۸ کودک و معلمانشان انجامید، واکنش‌های مختلفی برانگیخت. یکی از تأثیرگذارترین آنها، چیدمانی هنری جلوی یک کلیسا توسط یک هنرمند محلی و مراسمی با حضور کشیش کلیسا در شهرستان دلتا بود. ۱۶۸ جفت کفش، چیده‌شده به شکل یک قلب، بر پله‌های کلیسا، بدون هیچ تابلویی و توضیحی. این کفش‌ها -در معنا- متعلق به دختران میناب‌ ایران هستند. ۱۶۸ دانش‌آموز و معلم در ۲۸ فوریه، زمانی که موشکی به مدرسه‌شان اصابت کرد، جان باختند.

درنا و قلب برای کودکان میناب

به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،

فاجعه دبستان میناب که به کشته‌شدن ۱۶۸ کودک و معلمانشان انجامید، واکنش‌های مختلفی برانگیخت. یکی از تأثیرگذارترین آنها، چیدمانی هنری جلوی یک کلیسا توسط یک هنرمند محلی و مراسمی با حضور کشیش کلیسا در شهرستان دلتا بود. ۱۶۸ جفت کفش، چیده‌شده به شکل یک قلب، بر پله‌های کلیسا، بدون هیچ تابلویی و توضیحی. این کفش‌ها -در معنا- متعلق به دختران میناب‌ ایران هستند. ۱۶۸ دانش‌آموز و معلم در ۲۸ فوریه، زمانی که موشکی به مدرسه‌شان اصابت کرد، جان باختند. 

کفش‌هایی که دیگر هرگز آنها را نپوشیدند؛ ویرجینیا، هنرمندی است که همه این کفش‌ها را جمع‌آوری کرده بود. گروه عبادت کلیسا و حامیانش آنها را جفت‌به‌جفت در قالب یک قلب بر پله‌های شرقی کلیسا چیدند. پس از مراسم،‌ بیرون رفتند و در میان آن کفش‌ها در سکوت ایستادند. شمع به دست گرفتند و دعا کردند، نه برای برتری یک دولت بر دیگری، نه برای هیچ نتیجه سیاسی، بلکه برای مادران میناب، برای همه کودکانی که پشت میزهای مدرسه می‌نشینند و سزاوارند به خانه بازگردند. کشیش باب گفت: «اندوه به زبان مشترک یا مرز مشترک نیاز ندارد، فقط به این نیاز دارد که لحظه‌ای بایستیم و شاهد باشیم. ما بی‌تفاوت از کنارشان نخواهیم گذشت». آنچه این جنبش‌های اعتراضی را متمایز می‌کند، دامنه جغرافیایی وسیع، تنوع طیف‌های شرکت‌کننده و تلفیق اقدامات نمادین، حقوقی و میدانی است. یکی از گسترده‌ترین اعتراض‌ها، تظاهرات «نه به پادشاهی» است که در واکنش به تمرکز قدرت در دست ترامپ شکل گرفته و با آغاز جنگ علیه ایران، ابعاد تازه‌ای یافته است. در ۲۸ مارس ۲۰۲۶، بیش از سه هزارو صد تجمع در سراسر آمریکا برگزار شد. حتی در ایالت فلوریدا که در انتخابات ۲۰۲۴ با اختلاف ۲۱درصدی به نفع ترامپ رأی داد، هزاران نفر به خیابان‌ها آمدند. حداقل دو هزار نفر در پارک آزادی تجمع کردند. استفانی بلوخ، ساکن آبرندیل گفت: «ما در شهرستانی هستیم که بسیار جمهوری‌خواه است و بودن در کنار همفکران بسیار خوب است. افرادی که به همنوع خود اهمیت می‌دهند، نه‌فقط به سود دلاری». در این تظاهرات در شهر کوچک یونیون‌تاون در ایالت پنسیلوانیای آمریکا، یاد دختران جان‌باخته در دبستان میناب‌ با ساختن «درناهای کاغذی» گرامی داشته‌ شد؛ برای هر دختر یک درنا. درنای رنگی از سازه‌های فلزی آویزان بود و در نسیم آرام می‌رقصید. پرچم‌های کشورهای مختلف در کنار آنها فضایی انسانی و جهانی به این میدان کوچک داده بودند. یونیون‌تاون شهری آرام است که بیشتر به خاطر جورج کاتلت مارشال شناخته می‌شود؛ ژنرال ارتش آمریکا و طراح «طرح مارشال» برای بازسازی اروپا پس از جنگ جهانی دوم. طرحی که به کاهش ویرانی و فقر در اروپا کمک کرد و نام او را با مفهوم «بازسازی پس از جنگ» گره زد. میدان تجمع دیروز، همان میدان یادبود او بود. در این مراسم، مری‌الن اسنایدر، فعال محلی، زنگ را بیش از ۱۵۰ بار به صدا درآورد؛ برای هر کودک و معلمی که در حمله به مدرسه دخترانه میناب جان باختند. صدای زنگ، لحظه‌ای سوگواری مشترک بود برای همه قربانیان جنگ، بی‌آنکه مرزی بشناسد. درنای کاغذی در فرهنگ ژاپنی نماد صلح و امید است. درناهایی که در یونیون‌تاون آویزان شده بودند، یک پیام ساده داشتند: کودک، در هر‌ کجای دنیا، باید زنده بماند. این حرکت، پلی احساسی میان یک شهر کوچک آمریکایی و میناب ایران بود. بی‌تردید این اتفاق بیش از یک تجمع بود؛ یادآوری ساده‌ای است از اینکه جنگ همیشه از کودکان شروع می‌کند‌ و هنوز هم هنر و همدلی می‌تواند فاصله‌های دور را به هم وصل کند.

در کنار مردم که در گوشه و کنار آمریکا تلاش‌های متعددی برای توقف جنگ انجام دادند، برخی از چهره‌های شناخته‌شده هالیوود نیز تلاش‌هایی انجام دادند. جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران به یک بحران ژئوپلیتیکی بزرگ بدل شده بود و در این میان هشت چهره مشهور به شکلی علنی روایت‌های غالب جنگ را به چالش کشیدند و از مردم ایران حمایت کردند. در مراسم اهدای جوایز اسکار ۲۰۲۶، چندین چهره برجسته از فرش قرمز و صحنه اهدای جوایز برای ابراز مخالفت استفاده کردند. در حالی که بسیاری از آنها سنجاق‌سینه‌های «هنرمندان برای آتش‌بس» یا نشان‌های «نه به جنگ» را به سینه داشتند تا توجه را به ویرانی‌های غزه جلب کنند و خواستار آتش‌بس فوری شدند، گروه کوچک‌تری، از‌جمله «خاویر باردم» با اذعان به خطر تشدید تجاوز به ایران، این نگرانی را مطرح کردند. مارک رافالو، خاویر باردم، جین فوندا، رابرت دنیرو، جورج کلونی، دوا لیپا، جک وایت، جان کیوزاک و استیون کینگ هنرمندانی بودند که تلاش کردند بارها و علنی از ایرانیان حمایت کنند.

جورج کلونی، بازیگر ۶۴‌ساله آمریکایی، در مراسمی که توسط «بنیاد کلونی برای عدالت» برگزار شده بود، با اشاره به سخنان ترامپ مبنی بر نابودکردن تمدن ایران به دانشجویان گفت: «برخی می‌گویند دونالد ترامپ آدم خوبی است، اما اگر کسی بگوید که او می‌خواهد به یک تمدن پایان دهد، این یک جنایت جنگی است. شما هنوز می‌توانید از دیدگاه محافظه‌کاران حمایت کنید، اما باید یک مرز اخلاقی وجود داشته باشد و ما نباید از آن عبور کنیم». حضور پر‌رنگ رابرت دنیرو به همراه جین فوندا در راهپیمایی «شاه نمی‌خواهیم» کاملا مشهود بود. موضع جین فوندا نشان‌دهنده مخالفت دیرینه با مداخله نظامی و دوگانگی غرب در مورد درگیری‌های جهانی است. او در مورد جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران کاملا صریح بود و آن را «جنگی دیوانه‌وار که قوانین بین‌المللی را نقض می‌کند» نامید. او همچنین دولت ترامپ را مستقیم خطاب قرار داد و گفت: «شما می‌توانید این جنگ را به نام ما انجام دهید، اما نه با رضایت ما». همچنین در جریان اعتراضات سراسری «شاه نمی‌خواهیم»، رابرت دنیرو خواستار «عدم جنگ‌های غیرضروری که منابع ما را غارت می‌کنند، مردان و زنان نظامی ما را قربانی می‌کنند و بی‌گناهان را قتل‌عام می‌کنند» شد. استیون کینگ، یکی از پرمخاطب‌ترین نویسندگان هالیوود، به همان اندازه به خاطر تفسیرهای سیاسی صریح خود شناخته می‌شود که اغلب علیه اقتدارگرایی و سوءاستفاده از قدرت صحبت می‌کند. کینگ خواستار استیضاح رئیس‌جمهور آمریکا شد و نگرانی‌ها در مورد اختیارات قانونی فرضی «ترامپ» را  برجسته کرد.

 

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «بله» و «روبیکا» بپیوندید.