جنبش صلح و کارآمدی
با ادای احترام و تسلیت به همه آسیبدیدگان، جانباختگان و خانوادههای داغدار التهابات اجتماعی اخیر.
با ادای احترام و تسلیت به همه آسیبدیدگان، جانباختگان و خانوادههای داغدار التهابات اجتماعی اخیر.
«چو ایران نباشد تن (ذهن) من مباد». باوجوداین، ایران «فقط خاک نیست»، بلکه «حال و روز و کیفیت زیست شهروندان ایرانزمین نیز هست»؛ بنابراین، بهبود زیست (بهویژه معیشتی و اقتصادی) شهروندان، صیانت از یکپارچگی ایرانزمین و خنثیکردن توطئه بیگانگان که سودای تکهتکهکردن ایران را دارند، الزاما باید، «هدف غایی» هر راهکار اجتماعی و سیاسی باشد. اینکه راهکارهای کمهزینه و پایدار، برایند همکاری درباره هدف (اهداف) مشترک ملی است؛ بنابراین همکاری درباره راهکارهای مبتنی بر اهداف متفاوت یا متضاد که منجر به راهکارهای گوناگون میشود، ناممکن است. ازاینرو، هدف (سلامت، امنیت، یکپارچگی و توسعه ایران) مقدم بر راهکارهای گوناگون سیاسی است. نکتهای که برخی اذهان و نهادها، کمتر مورد توجه قرار میدهند، اینکه در جهان علم، فناوری و دانشبنیاد معاصر، روشها، راهکارها و طرحهای نرم و نه سخت (جنگ، خشونت، تنش و...)، کمهزینه، پایدار و کاربردیترین امکان تحقق «اهداف ملی» است. اینکه بنا بر شواهد بسیار، توسل به روشهای سخت (جنگ، خشونت، تنش و...) خواست بیگانگان، بدخواهان و دشمنان ثبات، امنیت و توسعه ایران است.
با توجه به جمیع شرایط داخلی، منطقه و جهانی، «خردمندانهترین و کمهزینهترین ابزار و راهکار حصول آرامش، امنیت، ثبات و توسعه اجتماعی، صلح و نه خشونت است». در اینجا، «صلح» معطوف به ویژگی وضعیت زیست شهروندان است. وضعیتی که نهتنها عاری از خشونت، ناامیدی، هراس، نزاع و...، بلکه همراه با قانونمندی، نشاط، امنیت، امید و... است. به عبارتی، اندیشهها، راهکارها و طرحهای صلحبنیاد، قابلیت، فرصت و امکان بهبود کیفیت زیست شهروندان ایرانزمین را دارند. یقینا برخی با این گفته همدل نیستند، اما راهکارهای خشونتآمیز به منظور بهبود زیست دشوار و نامطلوب شهروندان، خواسته یا ناخواسته منجر به دخالت و تحقق منافع بیگانگان و نه بهبود زیست شهروندان ایرانزمین میشود.
نکته درخورتوجه اینکه «صلح پایدار» برایند و تابع «کارآمدی ساختارهای تصمیمگیری» کلان است. کارآمدی مدیریتی در جهان دانشبنیاد و فناوریبنیاد معاصر محصول پیگیری و تحقق منافع جمعی (ملی) است. به عبارتی، مردمی که با تلاش قانونی بتوانند نیازهای ابتدایی و ضروری خود را محقق کنند، نهتنها هرگز به خیابان نمیآیند، بلکه «هیچ بدخواه بیگانهای نمیتواند آنها را مخالف دولت ملی کند».
با توجه به تحولات سریع جهانی، دخالتهای استعمارگران در خاورمیانه و فشارها و تهدیدات غرب علیه ایران، توجه ویژه به سه نکته بسیار کاربردی، برای اهالی رسمی و غیررسمی سیاستورزی «حیاتی» است. یک، ما در عالم ممکنات و نه آرزوها، ایدئالها و مطلوبات زیست میکنیم. به منظور پرهیز از هزینههای گزاف اجتماعی، الزامی است همه دلسوزان و مهیندوستان صادق در عرصه غیررسمی، اندیشهها، اهداف، راهکارها، تحلیلها، رفتار و... خود را مبتنی بر آنچه ممکن و نه آنچه مطلوب است، بنا نهند. دو، «بودنِ» پدیدهها، امور و شرایط، ارادی، دلبخواهی و سلیقهای نیست، بلکه مستلزم برخی پیشنیازها و ملزومات است، بنابراین اهالی رسمی باید توجه ویژه به نظرات و وضعیت زیست افکار عمومی داشته باشند. اینکه رضایت افکار عمومی، در جهان فاقد قانون و بیرحم، قدرتمندترین سلاح در دست نهادهای رسمی برای خنثیکردن فشارها و تهدیدات استعمارگران است. و سه، تشخیص، تحلیل و مدیریت زمین (صحنه) بازی، بنیادیترین وظیفه نخبگان و روشنفکران (رسمی و غیررسمی) است. به عبارتی، همه وقایع اجتماعی متشکل از چهار عنصر بازیگر، صحنه بازی، سناریو و کارگردان است. نقد وقایع و نهادهای سیاسی بدون توجه به «سناریو و کارگردانان صحنه»، تلاشی بیحاصل است. احتمالا برخی مخالف این ادعا باشند، اما بسیاری از اهالی رسمی و غیررسمی سیاسی، «درک و آگاهی بسیار ضعیفی از علم کارگردانی و صحنهسازی سیاسی دارند» و صرفا بازیگران و بازیها را نقد و تحلیل میکنند، بنابراین کنترل و هدایت وقایع گوناگون اجتماعی، تابع و برایند کنترل و هدایت «صحنه (زمین بازی سیاسی) و نه بازیگران» است.
در راستای یاریرساندن به ثبات، آرامش، امنیت و توسعه اجتماعی، تعدادی از تشکلهای قانونی زیر چتر «جنبش صلح و کارآمدی» گرد هم آمده تا با دعوت و همکاری همه مهیندوستان و کارشناسان در عرصههای گوناگون و از طریق هماندیشی و تبادل نظر به تدبیر و ارائه راهکارهایی برای برونرفت از شرایط دشوار اجتماعی بپردازند. جنبش صلح و کارآمدی باور دارد شهروندان ایرانزمین هیچ دلسوزی در عرصه روابط بینالملل ندارند.
امر پنهانی نیست که در راستای بهبود شرایط اجتماعی، مدیریت کشور نیازمند تحولات کاربردی و جدی در برخی اندیشهها و اهداف است. در یک تحلیل غیرمغرضانه و تاریخی، میتوان نبود توسعه (بهویژه در علوم انسانی و علوم اجتماعی) بهمثابه بنیادیترین ضعف (تشخیصی، تحلیلی و رفتاری) نخبگان و دخالتهای مکرر بیگانگان در کنترل و هدایت روند امور داخلی را مقصر اصلی درد و رنج و انواع چالشهای اجتماعی در نظر گرفت. «برای عبور از شرایط بسیار نامطلوب کنونی، الزامی است از گذشته (رنجها و تجربیات وصفناپذیر) عبور و برای آیندهای امن و آرم، همه نخبگان حول اهداف جمعی (ملی) همکاری کنیم».
از منظر کاربردی، «جنبش صلح و کارآمدی، راهکار بومی، ملی و علمی» به منظور یک، تدبیر و ارائه راهکارهایی کمهزینه و بومی، برای «رهایی شهروندان از انواع چالشها (بهویژه معیشتی و اقتصادی) و ایجاد امید و نشاط»، دو، «کارآمدکردن نهاد و ساختارهای تصمیمگیر» و سه، «خنثیکردن دخالتها، فشارها و تهدیدهای غارتگران غربی و شرقی است».
با توجه به نکات فوق، «جنبش صلح و کارآمدی» مخالف هر نوع خشونت در عرصه اجتماعی است. جنبش صلح و کارآمدی، همکاری مبتنی بر بخشش و کنارگذشتن کدورتها و کینهها را کمهزینه اما دشوارترین راهکار به منظور برونرفت از وضعیت دشوار کنونی و خنثیکردن فشارها و تهدیدات غارتگران غربی میداند. بنابراین برای حصول آرامش، ثبات، امنیت و توسعه پایدار ملی، «حبسکردن درد و رنج و کینهها در سینهها» و «کنارگذاشتن (بروزکردن) نگاههای ایدئولوژیک در مدیریت امور اجتماعی» برای خنثیکردن فشارها و تهدیدات غارتگران بیگانه، ضروری است. اسامی تشکلهای میهندوستِ تشکیلدهنده «جنبش صلح و کارآمدی»، عبارتاند از: کانون دانشآموختگان اقتصاد، حزب نوآوران تهران، حزب تدبیر و توسعه، حزب مردمی اصلاحات، حزب اصلاحات مدنی، کانون زندانیان قبل از انقلاب، حزب نسل انقلاب، حزب پیشگامان توسعه، مجمع دانشجویان و دانشآموختگان گلستان و خانه سربازان صلح ایران. جنبش صلح و کارآمدی باور دارد همکاری درباره اهداف ملی که منجر به خنثیکردن دخالتها و فشارهای خارجی میشود، سریع و کمهزینهتر از تلاش برای یافتن و پاسخگوکردن مقصر برای درد و رنج شهروندان، باعث رهایی شهروندان از درد و رنج، ناامیدی، آیندهای مبهم و دشواریهای طاقتفرسا خواهد شد.
آخرین مطالب منتشر شده در روزنامه شرق را از طریق این لینک پیگیری کنید.
