سیدمحمد بهشتی: ایرانیها برای سرزمینشان پناه شدند
سیدمحمد بهشتی، مدیر فرهنگی، معتقد است هویت ملی ایرانیان امری اعتباری و قراردادی نیست و ریشه در تاریخ تمدنی ایران دارد که تلاش برای حفظ و انتقال این داشتههای فرهنگی به نسل جوان یک وظیفه ملی و فرهنگی از سوی هنرمندان و سینماگران است.


به گزارش گروه رسانهای شرق،
سیدمحمد بهشتی، مدیر فرهنگی، معتقد است هویت ملی ایرانیان امری اعتباری و قراردادی نیست و ریشه در تاریخ تمدنی ایران دارد که تلاش برای حفظ و انتقال این داشتههای فرهنگی به نسل جوان یک وظیفه ملی و فرهنگی از سوی هنرمندان و سینماگران است.
سیدمحمد بهشتی با بیان این مطلب که هویت ملتهای گوناگون در دنیا عموما اعتباری است و فقط شش کشور در صورت بروز بحران اصالت هویتشان آشکار میشود، گفت: مردم معدودی از کشورهای دنیا از جمله ایران پیوندهای قراردادی و اعتباری با سرزمین خود ندارند. هویت ملی ما کاملا درونی و پیوندخورده با ریشههای فرهنگی و تاریخی این سرزمین است. به همین دلیل است که در جنگ 12روزه پیوند عمیق ملی و به نوعی اساطیری ایرانیان با سرزمینشان، از نهان وجودشان برای ماندگاری ایران سر برآورد و تاروپود ایرانمان را حفظ کرد.
او ادامه داد: این در حالی است که در برخی از کشورهای جهان این پیوند وجودی و عمیق نیست، بلکه امری قراردادی است و نتیجتا هنگام وقوع بحران این نیروهای نظامیاند که پرچم کشور را بر سردر خانهها نصب میکنند تا لزوم وحدت ملی را تذکر دهند. در حالی که در ایران چنین نیست و هویت ملی امری اصیل و ناخوداگاه است و همه وجودا متذکر آن هستند.
این مدیر فرهنگی یادآور شد: همانطورکه تأملی در گذشته نیز نشان میدهد که این مجلس شورای ملی دوره پهلوی اول نبود که به زبان فارسی یا پرچم سه رنگ در ایران رسمیت داد، بلکه زبان فارسی از دوره سامانیان به مثابۀ زبان میانجی وجود داشته و سه رنگ پرچم ایران هم از گذشتههای دور در حکومتهای مختلف نماد ایران بوده است. بنابراین بسیاری از نشانههای هویتی ما ایرانیان امری اصیل بوده یعنی در تاریخی بسیار طولانی ریشه دارد.
سیدمحمد بهشتی با بیان این مطلب که عشق، مؤلفه اصلی هویت فرهنگی ایرانیان است، اظهار کرد: عشق به میهن کلیدی مهم در پیوند عاطفی با این سرزمین است که گاه ممکن است بر اثر روزمرگیها کمرنگ شود اما در بزنگاههای حساس از نهان و اعماق وجودمان
سر برمیآورد و گاه قدرتش خودمان را شگفتزده میکند؛ چیزی که در جنگ 12روزه رخ داد.
او تأکید کرد: تجربه این 12 روز نشان داد 92 میلیون ایرانی برای سرزمینشان پناه شدند و برای هم «همسایگی» کردند. آیا منظرهای باشکوهتر از این در طول تاریخ میتوان سراغ گرفت و حالا وظیفه حکومت است که پاسخ این همیاری را بدهد.
سیدمحمد بهشتی در پاسخ به این سؤال که مسئولیت فرهنگ در قالب انجام امور فرهنگی مانند ادبیات، سینما و سریالسازی چیست، گفت: استنباطم این است آنچه در این 12 روز شاهدش بودیم، سرشار از شکوه همدلی و همراهی و یک سرمایه بزرگ فرهنگی است که باید آن را پاس داشت و مأموریت امور فرهنگی هم جز این نیست.
او ادامه داد: بزرگان ادبیات ما از سده ششم تا کنون همراه در ستایش عشق سرودهاند و داستان نوشتهاند و حالا هم لازم است در حیطه فعالیتهای فرهنگی چه در ادبیات، چه در سینما و تلویزیون رسم عاشقی را زنده کنیم. باور کنید که اگر به مسائل موجود در سرزمینمان عاشقانه نگاه کنیم، نیمی از مشکلات حل خواهد شد. مثلا راه صحیح حل معضل آب در ایران، احیای مناسبات عاشقانه میان انسان و آب است و این مهم در طول تاریخ وجود داشته.
بهشتی تأکید کرد: به اعتقاد من فعالان حوزه فرهنگ هم باید به گذشتگان تأسی کنند. مثلا نظامی گنجوی فهمیده بود اکسیر ماندگاری این سرزمین تذکردادن راه و رسم عاشقی است و همین سبب شده بود که منظومه «لیلی و مجنون» یا «خسرو و شیرین» را بسراید. یا جلوتر که میآییم در آثار معاصران مثل رمان کمنظیر «سو و شون» نیز داستان روایت عاشقی زری و یوسف است که در نهایت به عشق به ایران منجر میشود.
او گفت: از همین رو معتقدم خواندن اصل رمان و اقتباسهای ادبی از شاهکارهایی همچون فردوسی، نظامی گنجوی یا آثار ادبیات معاصر ایران همچون «سو و شون» سیمین دانشور یا دیگر نویسندگان مانند بزرگ علوی، میتواند راه و رسم عاشقی را به نسل جوان یادآور شود.
سیدمحمد بهشتی در پایان خاطرنشان کرد: ساخت سریالهایی همچون «سو و شون» میتواند روایت تصویری از داستانهای این سرزمین را به نسل جوان منتقل کند اما توصیه همیشگی من به جوانان این است که اصل رمانها را بخوانند و در ادامه اقتباسهای ادبی میتوانند روایتی تصویری را در راستای آگاهی و تماشای تاریخ و فرهنگ ایران ارائه دهند.
آخرین مطالب منتشر شده در روزنامه شرق را از طریق این لینک پیگیری کنید.