ترامپ در حال پاکسازی و بازطراحی ساختار حزب جمهوری‌خواه است

به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،

انتخابات مقدماتی میان‌دوره‌ای سال ۲۰۲۶ از یک رقابت سنتی بر سر انتخاب نامزدهای دارای شانس رأی‌آوری بالاتر، به یک مکانیسم کلینیکی و سیستماتیک برای همسوسازی کامل ساختار داخلی حزب تبدیل شده است. دونالد ترامپ با اتکا به کمیته‌های اقدام سیاسیِ (PAC) فوق‌العاده ثروتمند- به‌ویژه کمیته «.MAGA Inc» با بودجه‌ای ۳۰۰ میلیون دلاری- از این چرخه انتخاباتی برای پاکسازی مقامات مستقر، اعمال انضباط ساختاری بر مجالس ایالتی و اجبار به همسویی کامل در سیاست‌های کلان استفاده می‌کند. این انتخابات مقدماتی به عنوان یک فیلتر سیاسی بی‌رحم عمل می‌کند که در حال تبدیل سریع حزب جمهوری‌خواه به یک ماشین ایدئولوژیک کاملا یکدست پیش از انتخابات ماه نوامبر است.

 پاکسازی جناح استیضاح در لوئیزیانا

آشکارترین جلوه این پاکسازی ساختاری در جریان انتخابات مقدماتی لوئیزیانا رخ داد؛ جایی که بیل کسیدی (Bill Cassidy)، سناتور دو دوره‌ای و باسابقه جمهوری‌خواه، به‌سختی شکست خورد و از گردونه رقابت‌ها حذف شد. کسیدی یکی از معدود سناتورهای باقی‌مانده حزب بود که در جریان دومین دادگاه استیضاح ترامپ رأی به محکومیت او داده بود.

مداخله کاخ سفید در لوئیزیانا از ماه‌ها قبل آغاز شد؛ زمانی که ترامپ شخصا جولیا لتلو (Julia Letlow)، نماینده مجلس، را برای ورود به این کارزار و به چالش کشیدن سناتور مستقر ترغیب و از او حمایت کرد. پس از یک کمپین تهاجمی و هدفمند که با انتشار بیانیه ترامپ در صبح روز رأی‌گیری و «فاجعه بی‌وفا» خواندن کسیدی به اوج رسید، اهرم سیاسی این حمایت توازن قوا را به طور کامل تغییر داد.

نتایج نهایی انتخابات مقدماتی سنا در لوئیزیانا:

جولیا لتلو (مورد حمایت ترامپ): صعود به دور دوم

جان فلمینگ (جناح ماگا): صعود به دور دوم

بیل کسیدی (سناتور مستقر): ۲۴.۴ درصد از آرا (حذف قطعی)!

کمپین کسیدی به همراه سوپرپک حامی او Louisiana Freedom Fund حدود ۲۱.۹ میلیون دلار هزینه صرف تبلیغات رسانه‌ای برای بقا کردند، در حالی که لتلو تنها ۳.۹ میلیون دلار در بخش ستادی و ۶ میلیون دلار از طریق سوپرپک‌های همسو هزینه کرد. با وجود این برتری مالی چشمگیر، کسیدی با فاصله زیاد در رتبه سوم قرار گرفت. این نتیجه یک الگوی عملیاتی صریح را در سراسر حزب پایه‌گذاری کرد: انحراف از وفاداری تشکیلاتی در گذشته، تاریخ انقضای سیاسی قطعی در پی دارد.

چوب تنبیه؛ پاکسازی بزرگ در سنای ایالتی ایندیانا

در حالی که رسانه‌های ملی روی رقابت‌های فدرال متمرکز بودند، ریاضیاتی‌ترین و تشکیلاتی‌ترین شکل اعمال قدرت در انتخابات مقدماتی مجالس ایالتی ایندیانا به نمایش درآمد. انگیزه اصلی این مداخله، یک مسئله کاملا نهادی و ساختاری بود: فراکسیونی از سناتورهای مستقر ایالتی، با طرح تهاجمی بازترسیم نقشه‌های انتخاباتی (Redistricting) که از سوی ترامپ برای به حداکثر رساندن کرسی‌های حزب در مجلس نمایندگان فدرال حمایت می‌شد، مخالفت کرده بودند.

در پاسخ، ترامپ با دور زدن ساختارهای سنتی حزب در ایالت، به طور مستقیم از هشت نامزد به عنوان چالش‌گر در برابر نمایندگان مستقر جمهوری‌خواه حمایت کرد. داده‌های آماری این انتخابات، نرخ شکستی بی‌سابقه را برای قانون‌گذاران باسابقه و ریشه‌دار ایالتی نشان می‌دهد.

داده‌های انتخابات مقدماتی سنای ایالتی ایندیانا:

حوزه ۱: دن درنولک (سناتور مستقر: ۲۳.۰٪) | ترور دی فریس (پیروز): ۷۵.۱٪

حوزه ۶: ریک نیمایر (سناتور مستقر: ۴۳.۹٪) | جیمز استارکی (پیروز): ۵۶.۱٪

حوزه ۱۱: لیندا راجرز (سناتور مستقر: ۴۱.۱٪) | برایان اشموتزلر (پیروز): ۵۸.۹٪

حوزه ۱۹: تراویس هولدمان (سناتور مستقر: ۳۸.۴٪) | بلیک فلچر (پیروز): ۶۱.۶٪

حوزه ۲۱: جیمز باک (سناتور مستقر: ۳۵.۳٪) | تریسی پاول (پیروز): ۶۴.۷٪

حوزه ۴۱: گرگ واکر (سناتور مستقر: ۴۱.۲٪) | میشل دیویس (پیروز): ۵۸.۸٪ (توضیح: در حوزه ۲۳، اسپنسر دیری، سناتور مستقر، توانست با اختلاف تاییدشده تنها ۳ رأی از این موج جان سالم به در ببرد.)

شکست هم‌زمان ۶ سناتور مستقر در یک دوره مقدماتی، نشان‌دهنده تغییر بنیادین در مدیریت حزب است. در پی رأی اخیر دیوان عالی که نظارت فدرال بر نحوه ترسیم نقشه‌ها تحت قانون حق رأی را کاهش داد، همسویی مجالس ایالتی در ایالت‌های قرمز برای بازترسیم مرزها به یک آزمون سنجش وفاداری تبدیل شده است. این داده‌ها هشداری آشکار به قانون‌گذاران در ایالت‌هایی نظیر کارولینای جنوبی و اوهایو است: هرگونه تردید در اعمال مزیت‌های ساختاری برای حزب در سطح ملی، منجر به ظهور رقبای قدرتمند و دارای حمایت مالی سنگین در داخل حزب خواهد شد.

نبرد برای روح حزب؛ تحلیل عمیق تقابل با تامس مَسی در کنتاکی

عمیق‌ترین، جدی‌ترین و ایدئولوژیک‌ترین تقابل در کل چرخه مقدماتی سال ۲۰۲۶، برای روز سه‌شنبه، ۱۹ مه ۲۰۲۶ (۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵) برنامه‌ریزی شده بود. در این تاریخ، حوزه چهارم انتخاباتی کنتاکی به میدان آزمایشی حیاتی تبدیل شد تا مشخص شود آیا یک جمهوری‌خواه سرسخت و مستقل از نظر ایدئولوژیک می‌تواند در برابر مخالفت مستقیم دونالد ترامپ دوام بیاورد یا خیر. در این انتخابات درون‌حزبی، تامس مَسی (Thomas Massie)، نماینده هفت دوره‌ای مجلس، در برابر اد گالرین (Ed Gallrein)، ناخدا و کلاه سبز بازنشسته نیروی دریایی (Navy SEAL) قرار گرفت که توسط کاخ سفید انتخاب و حمایت شده است.

هویت سیاسی تامس مَسی بر پایه قانون اساسی-مداری آزادی‌خواهانه (Libertarian Constitutionalism) و سازش‌ناپذیر بنا شده است. مَسی که فارغ‌التحصیل مهندسی از دانشگاه MIT است و در خانه‌ای خورشیدی که خودش ساخته زندگی می‌کند، ۱۴ سال گذشته را در واشنگتن با یک اصل ثابت سپری کرده است: رأی دادن صرفا بر اساس متن صریح قانون اساسی، فارغ از فشارهای حزبی. اگرچه مَسی پیش از این همواره با بیش از ۷۰ درصد آرا در دوره‌های مقدماتی پیروز می‌شد، مواضع مستقل اخیر او، وی را در تقابل مستقیم با اهداف کلیدی ترامپ قرار داده است:

سیاست خارجی و اصطکاک با جنگ ایران: مَسی به بودجه‌های دفاعی و مجوزهای نظامی مربوط به جنگ جاری میان ایالات متحده-اسرائیل و ایران رأی منفی داد. او با معرفی قطعنامه اختیارات جنگی (War Powers Resolution) استدلال کرد که بمباران‌های فرامرزی تمرکز بر پاسخگویی داخلی را از بین می‌برد و قانون اساسی اجازه اقدام نظامی یک‌جانبه بدون مجوز کنگره را نمی‌دهد. در حزبی که به‌سرعت به سمت رویکردهای تهاجمی پیش می‌رود، این موضع ضد مداخله‌جویی مَسی از سوی رهبری حزب نه به عنوان یک مخالفت اصولی، بلکه به عنوان همسویی با مواضع دشمنان تلقی شده است.

سیاست‌های مالی: مَسی از معدود نمایندگان جمهوری‌خواهی بود که با لایحه کاهش مالیات و افزایش هزینه‌های دولت مخالفت کرد؛ او این قوانین را عاملی برای گسترش کسری بودجه، تداوم تورم بالا و افزایش نرخ بهره دانست.

شفافیت نهادی و پرونده اپستین: مَسی در کنار دموکرات‌های ترقی‌خواهی چون رو کانا، یک درخواست رسمی و جنجالی را برای انتشار کامل و بدون سانسور پرونده‌های تحقیقات فدرال درباره جفری اپستین رهبری کرد؛ اقدامی که مستقیما ساختارهای اطلاعاتی و امنیتی را به چالش کشید و موجب نارضایتی شدید رهبری حزب شد.

ترامپ با تشدید لحن خود علیه مَسی، او را «مایه ننگ»، «احمق» و «موجودی رذل» نامیده و شخصا برای حمایت از گالرین به کنتاکی سفر کرده است. پلتفرم انتخاباتی گالرین صریح است: او وعده وفاداری مطلق و بدون چالش به برنامه‌های قوه مجریه را داده و استقلال مَسی را یک آسیب بزرگ برای منطقه ارزیابی کرده است.

شاخص‌های انتخاباتی و دموگرافیک حوزه ۴ کنتاکی:

جمعیت حوزه: ۷۷۶,۰۸۲ نفر (۸۶٪ سفیدپوست)

میانگین درآمد خانوار: ۸۱,۸۷۴ دلار

رأی ترامپ در سال ۲۰۲۴: ۶۶.۶٪ (دوسوم آرا)

میانگین آرای تاریخی مَسی: ۷۵.۰٪

از آنجا که هر دو شخصیت از محبوبیت بالایی در این حوزه برخوردارند، این رقابت انتخاباتی رأی‌دهندگان را با انتخابی سخت مواجه کرده است. حامیان مالی و رأی‌دهندگان باسابقه میان وفاداری به برنامه‌های ملی ترامپ و علاقه عمیق به مواضع قانون‌مدار مَسی مردد هستند. در این میان، چهره‌های پوپولیست برجسته‌ای مانند سناتور رند پال و نماینده مجلس لورن بوبرت با شکستن پروتکل‌های حزبی، برخلاف نظر ترامپ، شخصا در کنتاکی برای مَسی تبلیغ کرده و از استقلال او در کنگره دفاع می‌کنند.

روند شکست نمایندگان مستقر

میزان جابه‌جایی و شکست نمایندگان مستقر در مجالس ایالتی نشان می‌دهد چالش‌های درون‌حزبی به نرخ موفقیت بی‌سابقه‌ای دست یافته‌اند. بر اساس داده‌های آماری در هشت ایالت نخست که انتخابات مقدماتی مجالس خود را برگزار کرده‌اند (از جمله تگزاس، اوهایو، کارولینای شمالی و ایندیانا)، انضباط حزبی به‌شدت به نفع چالش‌گران متمایل بوده است.

نرخ شکست ۱۶.۲ درصدی برای نمایندگان مستقر جمهوری‌خواه، انحراف معناداری از شاخص‌های تاریخی را نشان می‌دهد که معمولا نرخ بقای آن‌ها بالای ۹۰ درصد بوده است. این جهش آماری مستقیما ناشی از تزریق هدفمند منابع مالی پَک‌های ملی به رقابت‌های محلی و پایین‌دستی است، به طوری که توان مالی روسای باسابقه کمیته‌های محلی را به طور کامل تحت‌الشعاع قرار داده است.

ساختار یکپارچه حزب جدید

لوئیزیانا، ایندیانا و رقابت سرنوشت‌ساز ۱۹ مه در کنتاکی نشان می‌دهد انتخابات مقدماتی ۲۰۲۶ به عنوان یک استراتژی یکپارچه‌سازی از بالا به پایین عمل می‌کند. این چارچوب تاکتیکی بر سه محور استوار است: حذف منتقدان تاریخی (کسیدی)، حذف دگراندیشان در حوزه امنیت ملی و سیاست خارجی (مَسی) و جایگزینی سریع مهره‌های ایالتی که در اجرای اهداف ساختاری ملی ناتوان بوده‌اند (تغییر نقشه‌ها در ایندیانا).