نظرسنجیها و دورنمای انتخابات مجلس نمایندگان آمریکا
با وجود زمان باقیمانده حدودا شش ماهه تا انتخابات سراسری آمریکا، اتکا به نظرسنجیهای «Generic ballot» (برگه رای عمومی حزبی) برای درک موازنه قدرت در کنگره، بیش از آنکه روشنگر باشد، میتواند گمراهکننده باشد.
به گزارش گروه رسانهای شرق،
با وجود زمان باقیمانده حدودا شش ماهه تا انتخابات سراسری آمریکا، اتکا به نظرسنجیهای «Generic ballot» (برگه رای عمومی حزبی) برای درک موازنه قدرت در کنگره، بیش از آنکه روشنگر باشد، میتواند گمراهکننده باشد. دموکراتها در این سنجشهای سراسری اغلب پیش هستند، اما این برتری لزوما به معنای دست بالا در رقابت واقعی بر سر کرسیها نیست. این نکته به ویژه در شرایطی اهمیت مییابد که تأثیر جنگ تحمیلی ترامپ به کشورمان و عواقب آن بر افکار عمومی نیز مطرح است.
مسئله در ماهیت این نظرسنجیها نهفته است. Generic ballot یک تصویر ملی از ترجیح حزبی ارائه میدهد، حال آنکه انتخابات کنگره اساسا پدیدهای محلی است که در سطح حوزههای انتخابیه رقم میخورد. آنچه تعیینکننده است، نه مجموع آرا در سطح کشور، بلکه نحوه توزیع جغرافیایی آنهاست. یک حزب میتواند در مجموع رأی بیشتری کسب کند، اما اگر این رأی در حوزههای از پیش امن متمرکز شده باشد، به افزایش کرسی منجر نخواهد شد.
در این میان، ساختار حوزهها نقشی تعیینکننده دارد. فرآیند Redistricting (حوزهبندی مجدد حوزههای انتخاباتی) و در بسیاری موارد Gerrymandering (دستکاری مرزهای انتخاباتی برای تغییر نتیجه به نفع یک حزب خاص) نقشه انتخاباتی را بهگونهای شکل داده که رقابت واقعی به تعداد محدودی از حوزهها محدود شده است. در نتیجه، سرنوشت اکثریت کنگره نه در سطح ملی، بلکه در چند ده رقابت فشرده و محلی تعیین میشود.
از سوی دیگر، الگوی توزیع رأی نیز به زیان دموکراتها عمل میکند. آنها معمولا در مراکز شهری با حاشیههای بزرگ پیروز میشوند، در حالی که جمهوریخواهان در تعداد بیشتری از حوزهها با اختلاف کمتر برنده میشوند. این عدم تقارن باعث میشود تبدیل برتری نسبی در رأی ملی به کرسی، برای دموکراتها دشوارتر باشد.
در نهایت، متغیرهایی مانند کیفیت نامزدها، مسائل خاص هر حوزه و میزان مشارکت رأیدهندگان میتوانند نتیجه را جابهجا کنند- عواملی که در نظرسنجیهای Generic ballot اساسا بازتابی ندارند.
