آزادی ۲۰۱۰ نفر در کوبا همزمان با تشدید فشار نفتی
عفو در سایه محاصره
دولت کوبا در میانه فشارهای سیاسی و انسداد شریانهای نفتی، آزادی دوهزارو 10 زندانی را اعلام کرد؛ مانوری که دولت کوبا تلاش میکند آن را بشردوستانه جلوه دهد، اما نهادهای مستقل حقوقبشری نگران سرنوشت صدها زندانی سیاسی در این جزیره بحرانزده هستند. مقامهای دولت کوبا از عفو و آزادی دوهزارو 10 زندانی خبر دادند؛
به گزارش گروه رسانهای شرق،
شرق: دولت کوبا در میانه فشارهای سیاسی و انسداد شریانهای نفتی، آزادی دوهزارو 10 زندانی را اعلام کرد؛ مانوری که دولت کوبا تلاش میکند آن را بشردوستانه جلوه دهد، اما نهادهای مستقل حقوقبشری نگران سرنوشت صدها زندانی سیاسی در این جزیره بحرانزده هستند. مقامهای دولت کوبا از عفو و آزادی دوهزارو 10 زندانی خبر دادند؛ تصمیمی که دقیقا در نقطه اوج فشارهای بیسابقه دولت دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا و انسداد محکم واردات نفت به این جزیره اتخاذ شده است. ماشین رسانهای هاوانا میگوید این اقدام یک ژست بشردوستانه به مناسبت فرارسیدن هفته مقدس است. با این حال، در روایت رسمی هیچ اشارهای به فشارهای فزاینده ایالات متحده و تقلا برای کاهش التهابات داخلی در میانه خاموشیهای فلجکننده نشده است. براساس اعلام مقامهای دولتی، این موج آزادی شامل شهروندان کوبایی و اتباع خارجی ازجمله زنان، سالمندان و جوانان میشود. اما پنهانکاری سیستماتیک رژیم همچنان ادامه دارد؛ هاوانا از انتشار نام افراد آزادشده، شرایط آزادی آنها و حتی نوع جرائمی که به آن متهم بودهاند، خودداری کرده است. این سکوت اطلاعاتی ابهامات جدی را درباره ماهیت این عفو گسترده ایجاد کرده و این پرسش را روی میز میگذارد که آیا معترضان ضدحکومتی نیز در میان این افراد جای دارند یا خیر. مقامهای قضائی کوبا هیچ جزئیاتی ارائه ندادهاند که مشخص کند آیا شهروندانی که پیشتر به دلیل شرکت در تظاهرات مدنی با اتهاماتی نظیر تروریسم، توهین به مقامها یا اخلال در نظم عمومی محکوم شده بودند، مشمول این عفو قرار گرفتهاند یا همچنان در سلولهای خود محبوس هستند. ساختار سیاسی مبتنی بر تکحزبی در کوبا، اساسا وجود زندانیان سیاسی را به رسمیت نمیشناسد و مخالفان ایدئولوژیک خود را مجرمان امنیتی میخواند. این در حالی است که گروه فعال مدافعان زندانیان با ارائه آمارهای مستند تأیید کرده است هزارو 214 نفر به دلایل کاملا سیاسی در زندانهای این کشور گرفتار هستند. در رسانههای دولتی، معیارهای این آزادی گروهی با کلماتی مبهم و کلی توجیه شده است. بیانیه رسمی ادعا میکند تصمیم برای عفو براساس تحلیل دقیق ویژگیهای جرائم ارتکابی، رفتار مناسب در دوران حبس، گذراندن بخش قابل توجهی از دوران محکومیت و وضعیت سلامت زندانیان اتخاذ شده است. چنین ادبیاتی دست نهادهای امنیتی را برای مهندسی فهرست آزادشدگان و حذف منتقدان واقعی سیستم باز میگذارد. زمانبندی این مانور سیاسی بسیار معنادار است. این آزادیها درست در شرایطی رقم میخورد که دولت ترامپ با اعمال فشارهای حداکثری و محاصره نفتی چندماهه، شریانهای حیاتی اقتصاد دولتی و ناکارآمد کوبا را مسدود کرده است. فقدان سوخت، شبکه فرسوده برق جزیره را فلج و خاموشیهای طولانیمدت، رنج و نارضایتی گستردهای را به شهروندانی تحمیل کرده است که پس از دههها تحمل سیاستهای سوسیالیستی، اکنون حتی از تأمین نیازهای اولیه خود نیز محروم ماندهاند. استفاده ابزاری از مناسبتهای خاص مانند هفته مقدس توسط هاوانا، نشاندهنده بنبست ایدئولوژیک و عملیاتی در کوباست. این انسداد انرژی فقط به تاریکی خیابانها ختم نشده، بلکه ماشین اقتصاد متمرکز را بهطور کامل فلج کرده و تأمین خدمات پایه را به نقطه بحرانی رسانده است. حاکمیت که توانایی پاسخگویی به مطالبات اولیه مردم را ندارد، اکنون تلاش میکند با رهاکردن دوهزارو 10 زندانی، بخشی از بار مالی و لجستیکی زندانهای پرجمعیت خود را کاهش دهد. این رویکرد، فرار به جلو در برابر پیامدهای ویرانگر سیاستهای اقتصادی است.