ثبتنام برای بستههای حمایتی معاونت علمی آغاز شد
بر اساس اعلام رسمی این معاونت، فرآیند ثبتنام برای دریافت این حمایتها از ۲۹ فروردین ۱۴۰۵ آغاز شده و تا ۲۹ اردیبهشت ادامه دارد. متقاضیان باید از طریق سامانه «غزال» درخواست خود را ثبت کنند؛ سامانهای که حالا به درگاه اصلی توزیع این حمایتها تبدیل شده است.
به گزارش گروه رسانهای شرق،
در واکنش به فشارهای ناشی از شرایط جنگی و قطع اینترنت بر زیستبوم فناوری، معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانشبنیان ریاستجمهوری با همراهی صندوق نوآوری و شکوفایی سه بسته حمایتی را برای شرکتهای دانشبنیان روی میز گذاشته است؛ بستههایی که از تثبیت اشتغال تا تأمین برق را پوشش میدهند.
بر اساس اعلام رسمی این معاونت، فرآیند ثبتنام برای دریافت این حمایتها از ۲۹ فروردین ۱۴۰۵ آغاز شده و تا ۲۹ اردیبهشت ادامه دارد. متقاضیان باید از طریق سامانه «غزال» درخواست خود را ثبت کنند؛ سامانهای که حالا به درگاه اصلی توزیع این حمایتها تبدیل شده است.
در میان این بستهها، «تثبیت اشتغال» بیش از همه به شرایط جاری بازار واکنش نشان میدهد. این بسته برای شرکتهایی طراحی شده که بهدلیل افت تقاضا یا کاهش فروش، در معرض تعدیل نیرو قرار گرفتهاند. تسهیلات این بخش، با هدف تأمین سرمایه در گردش برای حفظ نیروی انسانی تعریف شده و سقف آن تا سه برابر مجموع حقوق و مزایای کارکنان (بر مبنای لیست بیمه دی و بهمن ۱۴۰۴) بههمراه هزینه اجاره سهماهه محل فعالیت تعیین شده است؛ رقمی که البته در نهایت از هزار میلیارد ریال فراتر نمیرود. دوره تنفس و بازپرداخت این تسهیلات حداکثر ۱۲ ماه در نظر گرفته شده و نرخ آن تابع مصوبات بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران است.
در بسته دوم با عنوان «تثبیت تولید»، تمرکز بر جبران اختلالهایی است که در زنجیره تولید، عرضه و فروش ایجاد شده است. این تسهیلات نیز برای تأمین سرمایه در گردش شرکتها تعریف شده تا بتوانند روند تولید محصولات دانشبنیان را حفظ کنند. شرایط بازپرداخت و نرخ سود در این بسته نیز مشابه بسته اشتغال و بر اساس مصوبات بانک مرکزی تنظیم شده است.
اما بسته سوم، نگاه متفاوتتری دارد و مستقیماً سراغ یکی از گلوگاههای اصلی تولید رفته است: انرژی. «تأمین زیرساخت برق» عنوان بستهای است که برای فراهمکردن تجهیزات انرژی از جمله دیزلژنراتور، مولدهای حرارتی و همچنین نیروگاههای خورشیدی و بادی طراحی شده است. در این بخش، دوره بازپرداخت طولانیتر و تا سقف ۳۶ ماه در نظر گرفته شده تا شرکتها فرصت بیشتری برای بازسازی زیرساختهای خود داشته باشند.
این بستهها در شرایطی ارائه شده که بسیاری از شرکتهای دانشبنیان، همزمان با اختلال در بازار و محدودیتهای زیرساختی، با چالش تأمین نقدینگی مواجه شدهاند؛ چالشهایی که حالا دولت تلاش میکند با ترکیبی از تسهیلات کوتاهمدت و میانمدت، شدت آن را کاهش دهد.