چرا فیلم قاتل و وحشی توقیف شده بود؟
فیلم «قاتل و وحشی» به دلیل اینکه لیلا حاتمی گوشهایش با سر تراشیده دیده میشود توقیف شده است. این موضوع به دلیل حساسیتهایی بود که درباره حجاب وجود داشت. اما حالا که نگاه عرفی جامعه به مسأله حجاب تغییر کرده و خیلی از خانمها در مراسمها بدون حجاب دیده میشوند، شاید وقت آن رسیده که به تصمیمات گذشته بازنگری کنیم و این فیلمها که حالا به نظر میرسد کمتر حساسیتبرانگیز باشند، روی پرده بیایند.
به گزارش گروه رسانهای شرق،
سینما این روزها با یک بحران جدی روبرو شده؛ مخاطبان سینما کمتر از قبل شدهاند و این مشکل روز به روز بزرگتر میشود. وقتی مردم به سینما نمیروند، نه تنها تهیهکنندگان و پخشکنندگان، بلکه خود سینما هم آسیب میبیند.
یکی از دلایلی که باعث شده سینما این روزها چنین شرایطی پیدا کند، بحران اقتصادی است. مردم امروز بیشتر به مشکلات مالی خود فکر میکنند و وقتی این همه فشار روی زندگی است، سینما به عنوان یک تفریح میتواند در اولویت آخر باشد.
علاوه بر این، شرایط جنگی و مسائل اجتماعی هم باعث شده مردم کمتر به سالنهای سینما بروند. بهجای آن، فیلمها و سریالها را از طریق اینترنت تماشا میکنند که دسترسی آسانتری دارد و هزینه کمتری میطلبد.
حالا که این بحران پیش آمده، یک پیشنهاد که خیلیها مطرح کردهاند این است که فیلمهای توقیفی که سالهاست در انتظار اکران هستند، بالاخره روی پرده بروند.
خیلیها معتقدند برخی فیلمها مثل «قاتل و وحشی» و «شیشلیک» اگر به نمایش دربیایند، میتوانند گیشه سینما را از این وضعیت نجات دهند. این اتفاق برای «پیرپسر» و «زن و بچه» افتاد و این فیلمها بعد از جنگ ۱۲ روزه سینما را نجات دادند.
مثلاً فیلم «قاتل و وحشی» به دلیل اینکه لیلا حاتمی گوشهایش با سر تراشیده دیده میشود توقیف شده است. این موضوع به دلیل حساسیتهایی بود که درباره حجاب وجود داشت. اما حالا که نگاه عرفی جامعه به مسأله حجاب تغییر کرده و خیلی از خانمها در مراسمها بدون حجاب دیده میشوند، شاید وقت آن رسیده که به تصمیمات گذشته بازنگری کنیم و این فیلمها که حالا به نظر میرسد کمتر حساسیتبرانگیز باشند، روی پرده بیایند.
البته خیلیها هم معتقدند که اکران این فیلمها فقط یک مسکن موقتی است و نمیتواند مشکل اصلی سینما را حل کند. آنها میگویند سینما باید به فکر تولید فیلمهایی باشد که با دغدغههای امروز جامعه همخوانی داشته باشد. بهجای اینکه منتظر باشیم فیلمهای توقیفی بالاخره اکران شوند، باید روی ساخت محتواهایی کار کنیم که حرفهای واقعی و تازهای برای گفتن دارند.
اگر سینما بخواهد دوباره به جایگاه خود بازگردد، باید مخاطب امروز را بشناسد. باید فیلمهایی ساخته شوند که دغدغههای واقعی جامعه را منعکس کنند، تجربهای متفاوت ارائه دهند و ارزش خروج از خانه را داشته باشند.
در غیر این صورت، ویترین سینما همچنان پر از فیلمهایی خواهد بود که تنها برای خالی نبودن اکران شدهاند، فیلمهایی که نه خاطرهای میسازند و نه مخاطبی را به سالنها بازمیگردانند.
در نهایت، درست است که اکران فیلمهای توقیفی ممکن است باعث جذب مخاطب شود، اما این تنها یک راهحل موقت است. سینما باید به فکر تغییرات اساسی باشد تا بتواند دوباره جایگاه واقعی خود را در دل مردم پیدا کند.
