رونالدو، ژسوس و بیانیه‌ای که آتش را خاموش نکرد

به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،

کریستیانو رونالدو در شش روز گذشته یک‌ بار دیگر فوتبال پرتغال را به مرکز توجه فوتبال جهان تبدیل کرد؛ اما این ‌بار نه با گل و رکورد، بلکه با خروج ناگهانی از اردوی تیم ملی، اختلاف علنی با ژرژ ژسوس و در نهایت بیانیه‌ای طولانی که شب گذشته منتشر کرد و روایت خودش را از یکی از عجیب‌ترین بحران‌های سال‌های اخیر تیم ملی پرتغال ارائه داد. ماجرا از جایی شروع شد که رونالدو پس از دیدار پرتغال مقابل نروژ، در حالی که نیمه دوم را مشغول گرم‌کردن بود، وارد زمین نشد و به همین دلیل به‌شدت ناراحت شد. چند روز بعد، در آستانه دیدار با دانمارک، پس از نشست خبری ژسوس و گفت‌وگویی با پدرو پروئنسا، رئیس فدراسیون فوتبال پرتغال، رونالدو اردوی تیم ملی را ترک کرد. رونالدو همان زمان اعلام کرد که «در زمان مناسب» حقیقت ماجرا را برای مردم پرتغال خواهد گفت. ماجرا خیلی زود از یک اختلاف فوتبالی فراتر رفت. ژسوس ابتدا تلاش کرد اتفاقات را کم‌اهمیت جلوه دهد و گفت میان او و رونالدو مسئله خاصی وجود نداشته است. او حتی تأکید کرد که رونالدو برای تیم ملی همچنان بازیکنی در دسترس است. با این حال، خروج کاپیتان پرتغال از اردو، آن‌هم تنها چند روز پس از آغاز دوره ژسوس، به اندازه‌ای جدی بود که نخست‌وزیر پرتغال، لوئیس مونته‌نگرو، به‌صورت جداگانه با رونالدو، ژسوس و پروئنسا تماس گرفت تا از جزئیات بحران مطلع شود. موضوعی که نشان داد ماجرا دیگر صرفا اختلاف یک بازیکن و سرمربی نیست و به یک مسئله مهم در فضای عمومی پرتغال تبدیل شده است. پدرو پروئنسا نیز بعدتر تلاش کرد فضا را آرام کند و گفت رونالدو در صورت تمایل می‌تواند در اردوی بعدی به تیم ملی برگردد. ژسوس هم پس از پیروزی پرتغال مقابل نروژ، در را برای بازگشت او باز گذاشت. اما مشخص بود که هنوز یک روایت مهم گفته نشده است؛ روایتی که رونالدو از روز نخست وعده انتشارش را داده بود. این روایت سرانجام شب گذشته منتشر شد. به روایت رونالدو، ابتدا قرار بوده او در دو بازی‌‌ مقابل نروژ و دانمارک برای مدیریت شرایط بدنی‌اش بازی نکند، اما روز مسابقه نروژ، ژسوس به او گفته که احتمالا ۳۰ دقیقه به میدان خواهد رفت. رونالدو از نیمه دوم گرم کرده، اما در نهایت حتی یک دقیقه هم بازی نکرده است. از نگاه او، این نخستین بار بود که سرمربی وعده‌ای را که میان آنها توافق شده بود، زیر پا گذاشت. با این حال، بخش عجیب‌تر داستان بعد از همان مسابقه اتفاق افتاد. رونالدو مدعی است در جلسه‌ای با حضور ژسوس و سیمائو کوتینیو، مدیر ورزشی باشگاه النصر، درباره نحوه توضیح ماجرا در نشست خبری بعدی توافقی شکل گرفته و حتی یک سند هشت‌بندی تهیه شده است. رونالدو نوشته است که این «دومین بار» بود که ژسوس به قولش عمل نکرد و به همین دلیل تصمیم گرفت اردوی تیم ملی را ترک کند. ژسوس اما پیش‌تر وجود چنین توافقی را رد کرده بود. در نتیجه، فعلا آنچه داریم دو روایت متضاد از یک جلسه پشت درهای بسته است؛ روایتی که سند هشت‌بندی مورد اشاره رونالدو می‌تواند در صورت انتشار، جزئیات بیشتری از آن را روشن کند. با وجود تمام این اتفاقات، مهم‌ترین بخش بیانیه رونالدو شاید جایی باشد که مسئولیت خروجش را می‌پذیرد. او از هواداران و هم‌تیمی‌هایش عذرخواهی کرده، تأکید کرده که به‌عنوان کاپیتان باید رفتار متفاوتی داشته باشد و حتی پذیرفته که فدراسیون می‌تواند او را مجازات کند؛ اما هم‌زمان یک پیام روشن داده: این ماجرا به معنای خداحافظی او از تیم ملی پرتغال نیست. رونالدو گفته اگر از نظر بدنی آماده باشد، دوران محرومیت احتمالی‌اش را پشت سر بگذارد و همچنان برای باشگاهش بازی کند، برای دعوت بعدی تیم ملی در دسترس خواهد بود. به این ترتیب، بیانیه رونالدو برخلاف تصور اولیه، نامه خداحافظی نبود؛ بیشتر تلاشی بود برای ثبت روایت خودش از بحرانی که طی کمتر از یک هفته از یک نیمکت‌نشینی به یک بحران ملی تبدیل شد. حالا توپ در زمین فدراسیون و ژسوس است. سرمربی پرتغال باید توضیح دهد آیا توافق با رونالدو واقعا وجود داشته یا نه. فدراسیون نیز باید درباره رفتار کاپیتانش تصمیم بگیرد. اما یک چیز روشن است: اگر رونالدو دوباره پیراهن تیم ملی را بپوشد، رابطه او با ژسوس دیگر مثل روز اول نخواهد بود.