خداداد عزیزی بار دیگر در فوتبال ایران جنجال آفرید
مصونیت حماسهساز ملبورن؟
خداداد عزیزی در فوتبال ایران فقط با گل تاریخی ملبورن و روزهای درخشان بازیگریاش شناخته نمیشود؛ نام او سالهاست با قهر، اعتراض، درگیری لفظی، مصاحبههای تند و رفتارهایی گره خورده که بارها فوتبال ایران را به حاشیه برده است.
به گزارش گروه رسانهای شرق،
سپهر خرمی خبرنگار ورزشی: خداداد عزیزی در فوتبال ایران فقط با گل تاریخی ملبورن و روزهای درخشان بازیگریاش شناخته نمیشود؛ نام او سالهاست با قهر، اعتراض، درگیری لفظی، مصاحبههای تند و رفتارهایی گره خورده که بارها فوتبال ایران را به حاشیه برده است. از روزی که ماجرای شماره ۱۱ و میروسلاو بلاژویچ باعث قهر او از تیم ملی شد تا همین دیشب که در قامت سرپرست تراکتور وارد جنجالی تازه با امید عالیشاه شد، سالها گذشته، اما یک ویژگی همچنان ثابت مانده است: خداداد اهل کوتاهآمدن نیست. در سالهای اخیر البته پای کمیته انضباطی هم به پرونده او باز شده؛ جریمه، محرومیت موقت و محرومیتهای تعلیقی. با این حال، تکرار جنجالها این سؤال را ایجاد کرده که آیا احکام صادرشده برای او واقعا بازدارنده بودهاند یا نه؟ آیا خداداد مصونیت دارد یا صرفا هزینه رفتارهایش به اندازهای نیست که او را از تکرارشان منصرف کند؟ پرونده عالیشاه بار دیگر همین سؤال قدیمی را وسط فوتبال ایران گذاشته است.
همهچیز از شماره ۱۱ شروع شد
برای پیداکردن ریشههای شخصیت جنجالی خداداد عزیزی، شاید باید به سالهایی برگردیم که او هنوز یکی از مهمترین ستارههای فوتبال ایران بود. ماجرای معروف او با میروسلاو بلاژویچ، سرمربی وقت تیم ملی، یکی از نمونههای قدیمی اختلاف خداداد با ساختار تیم ملی است. بلاژویچ در آن مقطع تصمیم گرفت شماره ۱۱ را از خداداد بگیرد. برای عزیزی اما شماره پیراهن تنها یک عدد نبود؛ شمارهای بود که با نام او گره خورده بود. همین تصمیم باعث ناراحتی شدید او شد و خداداد قهر کرد و از جمع تیم فاصله گرفت.
سالها بعد، عزیزی در روایتهای مختلف درباره آن اتفاق توضیح داد که پیش از ورود بلاژویچ، تصویری خاص از او برای سرمربی کروات ساخته شده بود؛ تصویری از بازیکنی یاغی و دردسرساز. در نهایت هم اختلاف بر سر شماره ۱۱ به یکی از نمادهای رابطه پرتنش او با مربیان تبدیل شد. شاید در آن زمان کسی تصور نمیکرد این رفتار قرار است تبدیل به الگویی شود که سالها بعد هم ادامه پیدا کند. خداداد اما در تمام این سالها نشان داده که وقتی احساس کند حقی از او ضایع شده یا تصمیمی علیه او گرفته شده، واکنشش معمولا آرام و محافظهکارانه نیست.
از بازیکن پرحاشیه تا سرپرست پرحاشیه
سالها بعد، خداداد از زمین فوتبال فاصله گرفت اما از حاشیه نه. او در قامت مربی، کارشناس تلویزیونی و مدیر فوتبال بارها به دلیل نوع صحبتکردنش خبرساز شد. صراحتی که زمانی بخشی از جذابیت شخصیت او بود، به تدریج در مواردی به ادبیات توهینآمیز و جنجالی نزدیک شد. اوج تازه این اتفاقات در تراکتور شکل گرفت؛ جایی که خداداد بهعنوان سرپرست تیم فعالیت میکند. حالا دیگر هر واکنش او فقط یک رفتار شخصی نیست و میتواند برای باشگاه هم تبعات انضباطی داشته باشد. در یکی از پروندههای مهم، بعد از دیدار تراکتور و چادرملو، اظهارات تند خداداد درباره شرایط فوتبال و مسئولان خبرساز شد.
او در مصاحبههایش بارها با ادبیاتی تند از وضعیت داوری، مدیریت فوتبال و اتفاقات کنار زمین انتقاد کرده است. حتی در همان مقطع، اختلاف او با سعید اخباری، سرمربی چادرملو، به یکی از حاشیههای اصلی بازی تبدیل شد. کمیته انضباطی نیز در ادامه برای او حکم صادر کرد؛ ازجمله جریمه مالی و محرومیت. همین مسئله نشان میدهد ادعای اینکه خداداد «اصلا محروم نمیشود» دقیق نیست. او سابقه محکومیت انضباطی دارد، اما نکتهای که بحثبرانگیز شده، نوع و میزان این محرومیتهاست.
فحاشی؛ جایی که محرومیت هم تعلیقی شد
یکی از جنجالهای دیگر خداداد به استفاده از الفاظ رکیک در یک مصاحبه مربوط میشود؛ اتفاقی که واکنش کمیته انضباطی را نیز در پی داشت. در سالهای اخیر بارها دیدهایم که خداداد در مقابل دوربین، بدون آنکه چندان نگران تبعات کلماتش باشد، حرفهایی را به زبان آورده که از چارچوب ادبیات معمول فوتبال فاصله داشته است. همین مسئله در یک مورد مشخص باعث شد کمیته انضباطی برای او محرومیت و جریمه در نظر بگیرد، اما بخش مهم محرومیت او تعلیقی بود. محرومیت تعلیقی از نظر حقوقی به معنای محرومنشدن نیست، بلکه به این معناست که اجرای محرومیت به شرایطی وابسته میشود و در صورت تکرار تخلف میتواند آثار جدیتری پیدا کند. اما وقتی تخلفهای مشابه دوباره اتفاق میافتند، طبیعی است که این سؤال مطرح شود که چنین احکامی تا چه اندازه توانستهاند نقش بازدارنده خود را ایفا کنند؟ در واقع، مشکل اصلی شاید «نبود حکم» نباشد؛ مشکل این است که چرا با وجود چندین بار تذکر، جریمه و محرومیت، همان الگو دوباره تکرار میشود.
ذوبآهن؛ یک واکنش دیگر، یک پرونده دیگر
یکی دیگر از حاشیههای شایان توجه خداداد در دوره حضورش در تراکتور، به دیدار این تیم مقابل ذوبآهن مربوط میشود. پس از آن مسابقه، تصاویری از واکنش تند خداداد نسبت به برخی تماشاگران منتشر شد. محتوای این تصاویر و نوع واکنش او بار دیگر بحث درباره رفتار سرپرست تراکتور را به شبکههای اجتماعی کشاند. این اتفاق نیز بیواکنش نماند و کمیته انضباطی برای عزیزی جریمه و محرومیت تعلیقی در نظر گرفت. نکته درخور توجه این بود که باز هم پای الفاظ توهینآمیز به میان آمد؛ همان چیزی که پیش از آن هم برای خداداد دردسر ساخته بود. اینجا بود که پرونده جنجالهای او شکل منظمتری پیدا کرد: یک اتفاق، یک واکنش تند، انتشار گسترده در فضای مجازی و سپس ورود کمیته انضباطی.
این بار امید عالیشاه
اما تازهترین قسمت این داستان همین شنبه رقم خورد؛ در دیدار تراکتور و گلگهر، جایی که خداداد عزیزی بار دیگر در مرکز حاشیه قرار گرفت. ماجرا از اعتراض او به اتفاقات بازی و تصمیم داور آغاز شد. خداداد در جریان مسابقه کارت زرد دوم را دریافت کرد و از کنار زمین اخراج شد. اما ماجرا با سوت پایان مسابقه تمام نشد. نام امید عالیشاه، بازیکن سابق پرسپولیس و فعلی گلگهر، به بخش اصلی جنجال تبدیل شد. در ادامه اتفاقات، بحث و درگیری لفظی میان دو طرف شکل گرفت و خداداد اظهارات تندی علیه عالیشاه مطرح کرد. در روایتهایی که پس از بازی منتشر شد، هر دو طرف روایت خودشان را از اتفاق ارائه کردند. خداداد مدعی شد که ابتدا از عالیشاه فحاشی شنیده و در واکنش جواب داده است. اما حتی اگر این روایت را مبنا قرار دهیم، باز هم استفاده از الفاظ توهینآمیز نمیتواند رفتاری قابل دفاع در جایگاه یک مسئول رسمی باشگاه باشد. از طرف دیگر، باشگاه گلگهر نیز اعلام کرده که فایل صوتی مربوط به اظهارات خداداد را در اختیار داشته و قصد دارد آن را در اختیار فدراسیون فوتبال قرار دهد.
مصونیت یا مجازاتهای کماثر؟
اینجا دقیقا همان نقطهای است که عبارت «مصونیت خداداد عزیزی» مطرح میشود. اما اگر بخواهیم منصفانه و براساس سابقه احکام صحبت کنیم، نمیتوان گفت او مصونیت کامل دارد. خداداد جریمه شده، برای او محرومیت صادر شده و در چند پرونده با دستور موقت یا محرومیت تعلیقی مواجه بوده است. بنابراین از نظر رسمی، برخورد انضباطی با او انجام شده است. مسئله جای دیگری است: آیا این برخوردها کافی بودهاند؟ وقتی یک چهره فوتبالی چند بار به دلیل رفتار مشابه درگیر پرونده انضباطی میشود و باز هم بعد از مدتی در اتفاقی مشابه قرار میگیرد، باید درباره اثرگذاری مجازاتها سؤال کرد. اگر محرومیت تعلیقی باشد، اگر جریمه مالی برای یک چهره سرشناس بازدارنده نباشد و اگر هر جنجال جدید خیلی زود جای قبلی را بگیرد، در نهایت افکار عمومی به این نتیجه میرسد که هزینه رفتارهای جنجالی پایین است. شهرت خداداد البته نباید تبدیل به امتیاز ویژه شود.
خداداد؛ همان آدم با دوربینهای بیشتر
تفاوت خداداد امروز با خداداد سالهای گذشته شاید بیشتر از آنکه در شخصیت او باشد، در تعداد دوربینهایی باشد که او را دنبال میکنند. در گذشته ممکن بود یک درگیری کنار زمین فقط توسط چند خبرنگار دیده شود و فردای آن روز در روزنامهها بازتاب پیدا کند. امروز اما یک جمله، یک حرکت دست یا یک واکنش عصبی در چند دقیقه در شبکههای اجتماعی منتشر میشود و میلیونها نفر آن را میبینند. خداداد هنوز همان صراحت، همان عصبانیت و همان روحیه اعتراض را دارد؛ اما فوتبال امروز دیگر فوتبال دو دهه قبل نیست. از شماره ۱۱ بلاژویچ تا دعواهای کنار زمین، از مصاحبههای رکیک تا محرومیتهای تعلیقی و از جنجال ذوبآهن تا اتفاق اخیر با عالیشاه، یک خط مشترک وجود دارد: خداداد عزیزی هر بار در مرکز یک جنجال قرار میگیرد، اما خیلی زود دوباره به فوتبال برمیگردد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.
