«کرونا»، خواندن و نوشتن کودکان را مختل کرد
این روزها که آموزش و پرورش کودکان به خاطر مسائل پیشآمده و جنگ، مجازی شده است، نگرانیها درباره اینکه وضعیت تحصیل کودکان و دانشآموزان چگونه باشد، جزء دغدغههای خانوادههاست. بهتازگی گزارشی منتشر شده است که نشاندهنده مشکلات خواندن و حل مسائل ریاضی کودکانی است که در زمان کرونا و پاندمی در خانه مانده بودند.
به گزارش گروه رسانهای شرق،
این روزها که آموزش و پرورش کودکان به خاطر مسائل پیشآمده و جنگ، مجازی شده است، نگرانیها درباره اینکه وضعیت تحصیل کودکان و دانشآموزان چگونه باشد، جزء دغدغههای خانوادههاست. بهتازگی گزارشی منتشر شده است که نشاندهنده مشکلات خواندن و حل مسائل ریاضی کودکانی است که در زمان کرونا و پاندمی در خانه مانده بودند. هرچند آن زمان آنان نوزادانی بیش نبودند اما به نظر میرسد در روند تحصیل کنونی آنها تأثیر گذاشته است و کودکانی که در دوران کووید نوزاد بودند، اکنون با خواندن و ریاضی مشکل دارند. این را یک مؤسسه ارزیابی کودکان در مقالهای جدید اعلام کرده است. دادههای این مؤسسه با عنوان (اِن دبلیو ای آ) نشان میدهد که اکثر کودکانی که هنگام شیوع همهگیری کووید ۱۹ پوشک داشتند، اکنون بهعنوان دانشآموزان ابتدایی مهارتهای ریاضی و خواندن آنها چندان امیدوارکننده نیست و این دانشآموزان کلاسهای اول و دوم پایینتر از سطح قبل از همهگیری قرار دارند. طبق تحقیقات این کودکان اکنون دچار اختلالات یادگیری هستند. براساس تحلیلی از دادههای ارزیابی از بهار ۲۰۱۷ تا بهار ۲۰۲۵، درحالیکه سطح پیشرفت تحصیلی مهدکودک در ریاضی و خواندن تا حد زیادی در زمان همهگیری ثابت مانده است، دانشآموزان در کلاسهای اول و دوم عملکرد پایینتری در مقایسه با میانگینهای قبل از همهگیری دارند. حداقل در ریاضی، دانشآموزان کلاسهای اول و دوم پیشرفت آهستهای داشتهاند. به نظر میرسد خبری از پیشرفت در خواندن این دانشآموزان دیده نمیشود. مگان کوهفلد، مدیر مدلسازی رشد و تحلیل دادهها، گفت: «الگوی کلی رکود و عدم بهبود در خواندن در کلاسهای اول و دوم بسیار شبیه به کلاسهای سوم تا هشتم است». پرسش اصلی این است که چه اتفاقی برای دانشآموزان هنگام ورود به مدرسه رخ داده که دچار افت عملکرد هستند، بهویژه کودکانی که از مهدکودک به کلاس اول میروند؟ این رازی است که هنوز کشف نشده است. کوهفلد اظهار کرد که میزان غیبتهای مزمن در مهدکودک، که اغلب بالاتر از هر پایه تحصیلی قبل از دبیرستان است، ممکن است به این معنی باشد که برخی از دانشآموزان زمان آموزشی کافی دریافت نمیکنند و در نهایت مانع از یادگیری مهارتهای بنیادی خواندن و ریاضی میشوند که معمولا در مهدکودک کسب میشوند و بسیاری از معلمان مهدکودک گزارش دادهاند که دانشآموزان با مهارتهای اجتماعی و عاطفی نوپاتری در مقایسه با همسالان خود در سالهای قبل ظاهر میشوند. آنها تجربه کمتری در مهارتهای مهم زندگی مانند اشتراکگذاری، همکاری و خودتنظیمی دارند. کوهفلد گفت: «معلمان زمان بیشتری را صرف آموزش نحوه رفتار در کلاس مهدکودک میکنند -که معمولا این وظیفه معلمان پیشدبستانی است. این زمان صرفشده برای مدیریت رفتاری و تنظیم رفتاری، میتواند بر موفقیت تأثیر بگذارد». یک مدیر مدرسه که به دانشآموزان پیشدبستانی تا کلاس اول خدمات ارائه میدهد، گفت: «ما بچههایی را میبینیم که اگر به موفقیت فوری نرسند، شاهد اختلال در نظم و انضباط آنها هستیم». او معتقد است این ممکن است تأثیر پنهان همهگیری بر این دانشآموزان جوانتر باشد. بسیاری از آنها در خانه با والدین و مراقبان وقت اضافی داشتند، چراکه برنامههای مراقبت و آموزش اولیه تعطیل بود. کودکان به کسی که نزدیکشان باشد و کسی که مشکلاتشان را برایشان حل کند، عادت کردهاند. مسئول سنجش گفت: «دانشآموزانی که امروزه در زمان شیوع بیماری همهگیر در مدرسه نبودند -برخی از آنها نوزاد بودند- در خواندن یا ریاضی در سطح همسالان قبل از همهگیری عمل نمیکنند». دانشآموزان مهدکودک کنونی در ریاضی و خواندن آنچنان توانمند نیستند و عملکرد ریاضی در پایههای اولیه ضعیفتر از خواندن است. هاف گفت: «این موضوع این سؤال را مطرح میکند که چه اتفاقی دارد میافتد. به نظر من، دیگر نمیتوانیم بگوییم که اختلال در یادگیری در سالهای ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ تنها یا دلیل اصلی چیزی است که میبینیم. یک مسئله -یا مسائل- سیستماتیک بزرگتری وجود دارد که بر این موضوع تأثیر میگذارد». به نظر میرسد برای بسیاری این تصور پیش آمده است «پیشدبستانی و مهدکودک، واقعا خیلی مهم نیستند»، درحالیکه خانوادهها باید دریابند که این سالها برای یادگیری و توسعه آینده واقعا حیاتی هستند. حالا با توجه به این تحقیق که در مدارس آمریکا رخ داده است، به نظر میرسد تلاش بیشتر برای کودکان ضروری به نظر میرسد.