رؤیای سایبری رژیم صهیونیستی

این روزها وقتی اسم امنیت سایبری آورده می‌شود، اسرائیل در مرکز توجهات قرار می‌گیرد. طبق آمارهای اداره ملی سایبری اسرائیل، شرکت‌های این رژیم سالانه 6.5‌ میلیارد دلار تولیدات امنیت سایبری صادر می‌کنند که شامل 10 درصد از کل بازار جهانی می‌شود. این بازار در آمریکا بسیار بزرگ‌تر است ولی نسبت به جمعیت، اسرائیل توانسته بیشترین رشد را داشته باشد؛ اما این سؤال مطرح است که رژيمی به این کوچکی و در کانون بحران و خطر، چگونه توانسته است به این جایگاه برسد؟ رژیم صهیونیستی توانسته با تقویت زیرساخت‌های فناوری اطلاعات خود، به تهدیدی برای منطقه تبدیل شود. تهدیدی که دیگر خیلی محدود به مرزهای جغرافیایی نخواهد بود. به گزارش سایبربان، در این راستا مصاحبه‌ای با اسحاق بن اسرائیل که از او به‌عنوان پدر امنیت سایبری اسرائیل نام می‌برند، انجام شده است. او به‌تازگی در کتابی با عنوان «امنیت سایبری در اسرائیل»، به موضوع امنیت سایبری اسرائیل پرداخته است. او بازنشسته ارتش اسرائیل و یکی از چهره‌های شناخته‌شده تحقیق و توسعه شرکت‌های نظامی در جهان است. این ژنرال سابق ارتش درحال‌حاضر مدیر مرکز تحقیقات سایبری بالواتنیک در دانشگاه تل‌آویو است. بن اسرائیل گفته است در سال 2002 ایهود باراک از او خواسته بود برنامه‌ای برای توسعه حفاظت سایبری از زیرساخت‌های حیاتی رژیم صهیونیستی طراحی کند. در سال 2010 نیز نتانیاهو از او خواسته بود طرح ملی سایبری را اجرا کند. بازار امنیت سایبری از 3.3‌ میلیارد دلار در سال 2000 به 175 ‌میلیارد دلار در سال 2020 خواهد رسید. هرکسب‌وکاری چه کوچک و چه بزرگ در آینده‌ای نه‌چندان دور باید به فکر استخدام نیروهای متخصص و تهیه زیرساخت‌های امنیت سایبری باشد. بن اسرائیل در سال 2010 کمیته‌ای 50نفره تشکیل داد تا با او همکاری کنند. به دستور نتانیاهو، برای حفاظت از منافع اسرائیل، اقدام به ایجاد یک اکوسیستم کرد که هکرها را قادر می‌کرد بتوانند در جهان متحول، تاکتیک‌های خود را تغییر دهند. وی تشخیص داد که برای این کار نیاز به سیال‌بودن بازار امنیت سایبری دارد. برای طراحی یک اکوسیستم از نظر بن اسرائیل، به موارد زیادی اشاره شده که فرهنگ، آموزش، مؤسسات تحقیقاتی، سیستم اعتباری، سیاست‌های مالی، قانون، حمایت از مالکیت معنوی و شرایط بازار از این موارد هستند. ساختن اکوسیستم‌ها باعث می‌شود کارآفرینان روی سرمایه‌گذاری در این بازار تمرکز داشته باشند. بن اسحاق با انتقاد از نظارت شدید بر شبکه‌های اجتماعی عنوان کرد که این کارها (نظارت سازمان‌یافته و گسترده)، توسط شرکت‌های خصوصی مانند فیس‌بوک و توییتر انجام می‌شود. این در حالی است که اسرائیل نیز با ورود به بازار نرم‌افزارهای پیام‌رسان، توانست با نرم‌افزار وایبر، اقدام به جاسوسی اطلاعاتی در مناطق موردنظر خود کند. البته در این موضوع که این نرم‌افزار ساخت اسرائیل است، اختلاف‌نظر وجود دارد، ولی در این موضوع که سرورهای این نرم‌افزار در خاورمیانه، اکثرا در فلسطین اشغالی مستقر هستند، اتفاق نظر وجود دارد. طبق گزارشی که توسط انجمن ملی کسب‌وکارهای کوچک (NSBA) آمریکا در سال 2014 منتشر شده، نیمی از کسب‌وکارهای کوچک هدف حمله سایبری قرار می‌گیرند. کمیسر لوئیس آگویلار، عضو کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا، درباره این نظرسنجی عنوان کرد: این نظرسنجی دو نکته را مشخص کرد؛ میانگین ارزش حملات سایبری از هشت‌‌هزارو 699 دلار در سال 2013 به 20‌هزارو 752 دلار در سال 2014 رسیده است که 140 درصد در یک سال رشد داشته است. طبق گزارش امنیت سایبری شرکت IBM در سال 2015، بخش‌های مراقبت بهداشتی، صنایع تولیدی، خدمات مالی، دولت و بخش حمل‌ونقل، آماج بیشترین حملات سایبری بوده‌اند.
گزارش شرکت بیمه پی‌دبلیو‌سی - که امسال منتشر شده است- نشان می‌دهد شرکت‌های خاورمیانه در معرض خسارات بیشتری از حملات سایبری نسبت به شرکت‌های جهانی هستند. آمار شرکت‌های این منطقه که بیش از 500 ‌هزار دلار در حملات سایبری از دست داده‌اند، 53 درصد بوده که در مقایسه با آمار جهانی 23 درصد بیشتر است. ازآنجایی‌که امنیت سایبری بسیار به منافع ملی کشورها نزدیک است، شرکت‌های داخلی از مزیت رقابتی در این زمینه برخوردار هستند. از سال 2010 که بن اسرائیل مسئول پیگیری جدی مسائل امنیت سایبری این رژیم شده است، تنها شش سال گذشته است. این رژیم بعد از پروژه استاکس‌نت به تقویت بعد داخلی و خارجی امنیت سایبری خود پرداخته و این موضوع را به بزرگ‌ترین هدف خود در چند سال آینده بدل کرده است؛ یعنی «تبدیل‌شدن اسرائیل به مرکز سایبری جهان». این تلاش‌های گسترده نشان از وقوف مقامات اسرائیلی به مسئله امنیت دارد.

این روزها وقتی اسم امنیت سایبری آورده می‌شود، اسرائیل در مرکز توجهات قرار می‌گیرد. طبق آمارهای اداره ملی سایبری اسرائیل، شرکت‌های این رژیم سالانه 6.5‌ میلیارد دلار تولیدات امنیت سایبری صادر می‌کنند که شامل 10 درصد از کل بازار جهانی می‌شود. این بازار در آمریکا بسیار بزرگ‌تر است ولی نسبت به جمعیت، اسرائیل توانسته بیشترین رشد را داشته باشد؛ اما این سؤال مطرح است که رژيمی به این کوچکی و در کانون بحران و خطر، چگونه توانسته است به این جایگاه برسد؟ رژیم صهیونیستی توانسته با تقویت زیرساخت‌های فناوری اطلاعات خود، به تهدیدی برای منطقه تبدیل شود. تهدیدی که دیگر خیلی محدود به مرزهای جغرافیایی نخواهد بود. به گزارش سایبربان، در این راستا مصاحبه‌ای با اسحاق بن اسرائیل که از او به‌عنوان پدر امنیت سایبری اسرائیل نام می‌برند، انجام شده است. او به‌تازگی در کتابی با عنوان «امنیت سایبری در اسرائیل»، به موضوع امنیت سایبری اسرائیل پرداخته است. او بازنشسته ارتش اسرائیل و یکی از چهره‌های شناخته‌شده تحقیق و توسعه شرکت‌های نظامی در جهان است. این ژنرال سابق ارتش درحال‌حاضر مدیر مرکز تحقیقات سایبری بالواتنیک در دانشگاه تل‌آویو است. بن اسرائیل گفته است در سال 2002 ایهود باراک از او خواسته بود برنامه‌ای برای توسعه حفاظت سایبری از زیرساخت‌های حیاتی رژیم صهیونیستی طراحی کند. در سال 2010 نیز نتانیاهو از او خواسته بود طرح ملی سایبری را اجرا کند. بازار امنیت سایبری از 3.3‌ میلیارد دلار در سال 2000 به 175 ‌میلیارد دلار در سال 2020 خواهد رسید. هرکسب‌وکاری چه کوچک و چه بزرگ در آینده‌ای نه‌چندان دور باید به فکر استخدام نیروهای متخصص و تهیه زیرساخت‌های امنیت سایبری باشد. بن اسرائیل در سال 2010 کمیته‌ای 50نفره تشکیل داد تا با او همکاری کنند. به دستور نتانیاهو، برای حفاظت از منافع اسرائیل، اقدام به ایجاد یک اکوسیستم کرد که هکرها را قادر می‌کرد بتوانند در جهان متحول، تاکتیک‌های خود را تغییر دهند. وی تشخیص داد که برای این کار نیاز به سیال‌بودن بازار امنیت سایبری دارد. برای طراحی یک اکوسیستم از نظر بن اسرائیل، به موارد زیادی اشاره شده که فرهنگ، آموزش، مؤسسات تحقیقاتی، سیستم اعتباری، سیاست‌های مالی، قانون، حمایت از مالکیت معنوی و شرایط بازار از این موارد هستند. ساختن اکوسیستم‌ها باعث می‌شود کارآفرینان روی سرمایه‌گذاری در این بازار تمرکز داشته باشند. بن اسحاق با انتقاد از نظارت شدید بر شبکه‌های اجتماعی عنوان کرد که این کارها (نظارت سازمان‌یافته و گسترده)، توسط شرکت‌های خصوصی مانند فیس‌بوک و توییتر انجام می‌شود. این در حالی است که اسرائیل نیز با ورود به بازار نرم‌افزارهای پیام‌رسان، توانست با نرم‌افزار وایبر، اقدام به جاسوسی اطلاعاتی در مناطق موردنظر خود کند. البته در این موضوع که این نرم‌افزار ساخت اسرائیل است، اختلاف‌نظر وجود دارد، ولی در این موضوع که سرورهای این نرم‌افزار در خاورمیانه، اکثرا در فلسطین اشغالی مستقر هستند، اتفاق نظر وجود دارد. طبق گزارشی که توسط انجمن ملی کسب‌وکارهای کوچک (NSBA) آمریکا در سال 2014 منتشر شده، نیمی از کسب‌وکارهای کوچک هدف حمله سایبری قرار می‌گیرند. کمیسر لوئیس آگویلار، عضو کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا، درباره این نظرسنجی عنوان کرد: این نظرسنجی دو نکته را مشخص کرد؛ میانگین ارزش حملات سایبری از هشت‌‌هزارو 699 دلار در سال 2013 به 20‌هزارو 752 دلار در سال 2014 رسیده است که 140 درصد در یک سال رشد داشته است. طبق گزارش امنیت سایبری شرکت IBM در سال 2015، بخش‌های مراقبت بهداشتی، صنایع تولیدی، خدمات مالی، دولت و بخش حمل‌ونقل، آماج بیشترین حملات سایبری بوده‌اند.
گزارش شرکت بیمه پی‌دبلیو‌سی - که امسال منتشر شده است- نشان می‌دهد شرکت‌های خاورمیانه در معرض خسارات بیشتری از حملات سایبری نسبت به شرکت‌های جهانی هستند. آمار شرکت‌های این منطقه که بیش از 500 ‌هزار دلار در حملات سایبری از دست داده‌اند، 53 درصد بوده که در مقایسه با آمار جهانی 23 درصد بیشتر است. ازآنجایی‌که امنیت سایبری بسیار به منافع ملی کشورها نزدیک است، شرکت‌های داخلی از مزیت رقابتی در این زمینه برخوردار هستند. از سال 2010 که بن اسرائیل مسئول پیگیری جدی مسائل امنیت سایبری این رژیم شده است، تنها شش سال گذشته است. این رژیم بعد از پروژه استاکس‌نت به تقویت بعد داخلی و خارجی امنیت سایبری خود پرداخته و این موضوع را به بزرگ‌ترین هدف خود در چند سال آینده بدل کرده است؛ یعنی «تبدیل‌شدن اسرائیل به مرکز سایبری جهان». این تلاش‌های گسترده نشان از وقوف مقامات اسرائیلی به مسئله امنیت دارد.