به یاد حسن خادم

حسن خادم به دیار دیگر شتافت؛ همان دیاری که در داستان‌هایش سعی می‌کرد به آن سرک بکشد. او نویسنده‌ای توانا در سبک سوررئالیسم بود و می‌توانست برای وقایع ماوراء اشیا‌ تصویرسازی کند.

داستان‌هایش در دنیای شهود و خیال می‌چرخید و وقایع آن سامان را به نمایش می‌گذاشت و انسان‌ها را از آن وادی خیال‌انگیز باخبر می‌کرد. حسن خادم انسانی بود که ساده می‌نمود ولی در عمق وجودش پیچیدگی و البته توفانی در عین آرامش نهفته بود. او سال‌ها در دفتر مهندس موسوی خدمت کرد و با زندگی ساده و بی‌ادعای خود شاید به چشم بعضی‌ها نمی‌آمد، ولی به‌واقع او یکی از برجسته‌ترین نویسندگان سبک سوررئالیسم ایران بود و چون در سایه و از زاویه هیچ قدرت و جریانی زندگی نمی‌کرد، کتاب‌هایش در موج‌های تبلیغاتی روزگار ما قرار نمی‌گرفت و برای جامعه و حتی جامعه ادبی ایران به‌خوبی شناخته نشد. مرگ او نیز مثل کتاب‌هایش رازآلود و آرام بود. حسن خادم در مورد همه مسائل اجتماعی و سیاسی ایران دیدگاه‌های روشنی داشت و انسانی آگاه بود. بعضی‌ها بعد از مرگشان شناخته می‌شوند، شاید حسن خادم نیز چنین باشد و آیندگان داستان‌ها و نوشته‌هایشان را مورد توجه و استقبال زیادی قرار دهند.

درگذشت این انسان وارسته، اندیشمند و نویسنده ارجمند را به خانواده عزیزشان و جامعه فرهنگی و ادبی ایران تسلیت عرض می‌کنم و امید است روح این عزیز در پرنیان رحمت الهی آرام گیرد.