تقدیر و تذکر

اهتمام و تدبیری که دولت پزشکیان در ایام جنگ در مسائل معیشت مردم به خرج داد و کمبودی در مایحتاج مردم احساس نشد، جای تقدیر و سپاس‌گویی دارد؛ اما مشکلی که در این روزها احساس می‌شود، گرانی‌های لجام‌گسیخته است که باید دولت در مهار آن اهتمام بیشتری به خرج دهد. فشار بر اقشار کم‌در‌آمد وکوچک‌ترشدن سفره‌های مردم قابل اغماض نیست و ممکن است تبعات تلخی داشته باشد.‌ مسئله مهم‌تر اینکه دولت در مسئله مذاکرات و‌ گفت‌وگو‌ با طرف‌های مقابل در حاشیه به نظر می‌‌رسد. نقش وزیر خارجه کم‌رنگ ‌یا دیپلماسی دولت را بدون هیچ دلیلی به چالش می‌کشند. حضور کارشناسان، دانشگاهیان و نظریه‌پردازان در حل بحران پیش‌رو چندان محسوس نیست.

نمی‌دانیم دولت محترم اتاق فکری در این رابطه دارد‌؟ حضور دولت و‌ پیشنهادهای عزتمند و صلح‌آمیز و پیگیری مذاکرات با کشورهای میانجی و کشور متخاصم، باید در رسانه‌ها همواره به گوش مردم برسد. دولت باید خود را بازیگر میدان کند و در این میان نقش اول را داشته باشد. با اینکه ملت ایران ‌در برابر دو کشور متجاوز عزتمندانه ایستاده است، نمی‌توان دیپلماسی را نادیده گرفت. بحران‌هایی که در دریا و خشکی داریم، باید با ابتکار ‌و‌ تفاهم دولت و نیروهای مسلح حل شود. جلوی ورود کشتی‌های تجاری را خصمانه گرفته‌اند؛ ممکن است در آینده نه‌چندان دور، کشور را دچار کمبود و ‌گرفتاری کنند. گرانی و‌ کمبود دارو، به‌ویژه داروهای خاص، از اکنون آسیب‌زا شده است. نکته آخر، نزدیک دو ماه است اینترنت بین‌الملل در ایران قطع است که خسارت‌های مالی و علمی زیادی داشته است. دولت باید اقدام جدی برای وصل اینترنت به عمل آورد. نمی‌توان در این روزگار، جامعه را از استفاده از اینترنت محروم کرد.

به قول فردوسی

چو‌ یابد خردمند نزد تو‌ راه/ بماند به تو تخت و‌ گنج و‌ سپاه

چو مهتر شدی کار هشیار کن/ ندانی تو داننده را یار کن‌.