۲۰ اردیبهشت اردوی تیم ملی
در شرایطی که همچنان وضعیت ادامه یا توقف رقابتهای لیگ مشخص نیست، برنامه آغاز اردوی تیم ملی امکان برگزاری این مسابقات لااقل با ملیپوشان را نزدیک به صفر خواهد کرد.
به گزارش گروه رسانهای شرق،
با وجود اینکه تیمهای مدعی لیگ از جمله پرسپولیس که هنوز برای خود شانس قهرمانی و کسب سهمیه آسیایی قائل هستند، به شدت خواهان برگزاری ادامه مسابقاتاند اما از سوی دیگر مجموعهای از عوامل پیچیده باعث شده مسیر از سرگیری لیگ، به این سادگیها هموار نباشد.
ماجرا از جایی پیچیده شد که برنامههای از پیش تعیینشده فوتبال ایران با وقفه اجباری که به واسطه شرایط جنگی و اوضاع پیچیده منطقهای ایجاد شد، بههم خورد. پیش از این و در شرایط عادی، قرار بود تیم ملی از ۱۵ اردیبهشت اردوی آمادهسازی خود برای جامجهانی را آغاز کند اما تعطیلی مسابقات لیگ بهدلیل شرایط ایجاد شده عملا تمام معادلات را تغییر داد. لیگ متوقف شد، تیمها برای هفتهها از شرایط تمرینی دور ماندند و حالا که دوباره تمرینات از سر گرفته شده، هنوز فاصله قابل توجهی تا رسیدن به آمادگی مطلوب وجود دارد.
کمبود زمان؛ معضل اصلی سازمان لیگ
در این میان مسئله تنها آماده نبودن تیمها نیست و تقویم هم به شدت علیه سازمان لیگ عمل میکند. حالا که وارد روزهای پایانی فروردین شدهایم، هنوز ۸ هفته تا پایان لیگ باقی مانده؛ یعنی حتی در صورت تصمیم به برگزاری مسابقات، فشردگی شدیدی به برنامه تحمیل خواهد شد.
این در حالی است که هرگونه برنامهریزی برای ادامه لیگ بهطور مستقیم با برنامههای تیم ملی تداخل پیدا میکند؛ موضوعی که عملا دست سازمان لیگ را برای تصمیمگیری بستهتر از همیشه کرده است.
در این میان درخواست امیر قلعهنویی برای شروع اردوهای ملی هم شرایط را پیچیدهتر هم کرده است. بر اساس اطلاعاتی که برخی منابع به ورزش سه دادهاند، سرمربی تیم ملی به فدراسیون اعلام کرده تصمیم قطعی دارد از ۲۰ اردیبهشت تیم ملی را به اردوی ترکیه ببرد و روند آمادهسازی برای جام جهانی را آغاز کند.
نکته مهمتر اینکه، این موضع صرفا یک اعلام برنامه نیست؛ بلکه یک هشدار هم در دل خود دارد. گفته میشود قلعهنویی تاکید کرده اگر بازیکنی در زمان مقرر به اردو اضافه نشود، از فهرست جام جهانی خط خواهد خورد و جای خود را به بازیکنان جایگزین، به ویژه لژیونرها خواهد داد.
سناریوی پرریسک؛ لیگ بدون ملیپوشها؟
در چنین شرایطی، تنها راهی که ممکن است برگزاری لیگ را ممکن کند، موافقت باشگاهها با ادامه مسابقات بدون بازیکنان ملیپوش است.
اما این سناریو هم بهسادگی قابل اجرا نیست. تیمهای مدعی که بخش زیادی از ترکیبشان را بازیکنان ملیپوش تشکیل میدهند، طبیعتا با چنین شرایطی موافق نخواهند بود؛ چرا که عملا شانس رقابت عادلانه را از دست میدهند.
از طرف دیگر عدم حضور ملیپوشها میتواند کیفیت مسابقات را هم به شدت تحت تأثیر قرار دهد؛ مسئلهای که خود به یک چالش جدی برای تصمیمگیران تبدیل شده است.
در مجموع، آنچه امروز مقابل فوتبال ایران قرار دارد، یک بنبست واقعی است؛ جایی که نه میتوان بدون دردسر لیگ را برگزار کرد و نه توقف آن بدون تبعات خواهد بود.
در این میان پرسپولیس همچنان روی برگزاری مسابقات اصرار دارند اما محدودیتهای زمانی، شرایط بدنی تیمها و مهمتر از همه برنامه غیرقابل تغییر تیم ملی، معادله را به شدت پیچیده کرده است.
