هنرمندان درباره جنگ آمریکا با ایران گفتند : باید متحد شویم و کشورمان را حفظ کنیم

به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،

 اکنون وقت بیداری و کنار هم بودن است... تاریخ چند هزارساله ما ثابت می‌کند که ایرانیان هیچ‌گاه به‌دنبال جنگ نبوده‌اند اما همواره از کشورشان در برابر متجاوز دفاع کرده‌اند.

جمعی از بزرگان سینما و تلویزیون در یادداشت‌ها و اظهاراتی نسبت به حملات آمریکایی- صهیونی و جنایاتی که در روزهای اخیر به کشور متحمل شد، واکنش نشان دادند.

بهزاد فراهانی: کشتن کودکان مدرسه میناب، چیزی جز تروریسم نیست

این مدرسه که در میناب ویران شده، حاکی از این است که امپریالیسم آمریکا و تروریسم اسرائیل هیچ‌وقت به هیچ کشوری صلح نبرده و به هرکجا که پا گذاشته، سبب جنگ شده است؛ از آخرین نقطه آسیا تا لُس آنجلس.

حمله به این مدرسه و کشتن بیش از ۱۶۰ کودک معصوم، هیچ معنی جز تروریسم ندارد؛ این‌ها تنها بچه‌های ما نیستند و بچه‌های جهان هستند. چند هزار آدم توسط این تجاوزگرها عزادار شدند؟ در نهایت متاسفم و غصه می‌خورم برای خانواده‌هایی که ارجمندی‌های خانوادگی‌شان، با بازی‌های امپریالیسم و ژئوپلیتیک دشمن به عزا می‌نشیند.

جهانگیر الماسی: قدرت و توانمندی، ویژگی ایرانیان در دفاع از خاک است

در طول تاریخ ایران، همیشه گذشت در عین قدرت و توانمندی، باعث حفظ این خاک شده است. رفتاری که باید آن را به جوانان و نسل جدید که میراث‌داران این آب و خاک هستند، بیاموزیم. اکنون زمان به نمایش گذاشتن قدرت و توان ایران است. تمام مدیران و مردم ما باید مثل آنچه امروز از نیروهای مسلح کشور در مقابل دشمن متجاوز می‌بینیم، قدرتمند باشند و در حفظ وطن بکوشند.

ایرانیان جنگ‌طلب نیستند. در ادبیات حماسی که شاهکار آن شاهنامه حکیم ابوالقاسم فردوسی است، شاعر تنها یکجا با سرودن «ببینیم تا اسب اسفندیار سوی خیمه آید/ همی بی‌سوار و یا باره‌ رستم جنگجوی»، شاعر بزرگ ایران، حمایت خود را از نبرد بین رستم و اسفندیار نشان می‌دهد. آن هم اسفندیاری که عاشقانه دوستش دارد و یکی از مهم‌ترین قهرمانان شاهنامه اوست ولی با این حال هرگز به نبرد و گردن‌کشی توجه نمی‌کند.

محسن محسنی‌نسب: هنرمندان نمی‌تواند در برابر ظلم سکوت کند

امکان ندارد هنرمندی در جهان وجود داشته باشد و در برابر ستم و وحشی‌گری ظالم علیه مظلوم سکوت کند. امروز هم هیچ هنرمندی نمی‌تواند در برابر شهادت مظلومانه رهبرمان، کودکان دانش‌آموز و مردم غیرنظامی ایران سکوت کند. حالا که این جنگ مثل دفاع مقدس هشت ساله، یک جنگ تن‌به‌تن نیست، به‌نظر من هنرمند با همان تخصص روایتگری‌اش باید دست به روایت بزند و روشنگری کند و این مظلومیت را به صمع و نظر جهانیان برساند. هنرمندان ما با توجه به پایگاه اجتماعی قدرتمندی که دارند می‌توانند در این عرصه از رزمندگان و دلاوران نظامی کشورمان حمایت معنوی کنند.

تاریخ چند هزارساله ما ثابت می‌کند که ایرانیان هیچ‌گاه به‌دنبال جنگ نبوده‌اند اما همواره از کشورشان در برابر متجاوز دفاع کرده‌اند. ما به دلقکی که به کشورمان حمله کرده هم اخطار دادیم که آماده جنگ هستیم و با متجاوزان برخورد می‌کنیم اما گویی او این اخطارها را جدی نگرفت. ما به او اخطار دادیم که ایران را نباید با ونزوئلا مقایسه کند.

علیرضا داودنژاد: اسلحه کشیدن روی ملت‌های دیگر نشانه قدرت نیست

ملت بزرگ آمریکا ما شما را با نام‌هایی می‌شناسیم که جهان را تغییر داده‌اند؛ با دانشمندانی که مرزهای غیرممکن را درنوردیدند، با هنرمندانی که رؤیاهای بشری را برپرده‌های سینما جان بخشیدند و با ورزشکارانی که نمادِ اراده و فراتر رفتن از توانایی‌های تن شدند. شکوهِ شما در آزمایشگاه‌های «ناسا»، در نوآوری‌های «سیلیکون ولی»، میادین ورزشی و در جادوی ادبیات و موسیقی‌تان نهفته است. حقیقت این است: ملتی که می‌تواند با «دستاوردِ» دانشمندان، «قریحه» هنرمندان و «مهارتِ» ورزشکارانش جهان را فتح کند، چه نیازی به اسلحه دارد؟ ملتی که می‌تواند با قدرتِ نرم و نبوغِ فرزندانش، قلب‌ها را در دورترین نقاط زمین به تپش وادارد، چرا باید با بوی باروت و سایه‌ی جنگنده‌ها شناخته شود؟

زهرا داودنژاد: این جنگ با پیروزی ایران به پایان می‌رسد

مادرمان ایران، همچون مادری باردار، در حال تحمل دردهای زایمان است. این دردها برای تولدی دوباره است؛ تولد عشق، یکپارچگی، محبت، صداقت، شادی، برکت، ثروت، اعتماد، امنیت و تمامی مفاهیم والا. ما در حقیقت در حال گذر از این برهه تاریخی هستیم.

این جنگ به امید خدا با پیروزی دیگری پایان خواهد یافت، اما مهم چگونگی بودن ما و رفتارها، کنش‌ها و واکنش‌های ما نسبت به یکدیگر پس از این جنگ است. اگر در این جنگ، همدلی به این معناست که من دست تو را بگیرم، بیشتر به فکر سیر شدن شکم تو باشم تا شکم خودم، به فکر پناه تو باشم تا پناه خودم، اگر ما این را دریافته بودیم و به اجرا درآورده بودیم، هرگز کار به اینجا نمی‌کشید.

جواد افشار: جنگ میدان آگاهی است

جنگ فقط میدان ویرانی و خونریزی نیست، گاهی میدان آگاهی است. امیدوارم این جنگ باعث آگاهی و بیداری کسانی شده باشد که به هر دلیلی خواب بودند، یا خود را به خواب زده بودند! شاید خون مردم بی‌دفاع، شاید خون سربازان شجاع این سرزمین، شاید خون کودکان و دخترکان بیگناه و شاید خون عزیزی که همواره دلش برای قوی شدن ایران و عزت ایرانی می‌تپید هزینه دردناک این آگاهی بوده باشد که داده شد!

اکنون وقت بیداری و کنار هم بودن است تا پیکر زخم آلود ایران عزیز را در آغوش بگیریم که بیش از این توسط ددمنشان وحشی و بیرحم و شیطان‌صفت روزگار زخم بر ندارد. باشد که نوادگان رستم و آرش و نادر و همت و زین‌الدین‌ها استخوان های تو خالی این غداران کودک‌کش‌ِ بی‌وجود را بشکنند و ایران را دوباره بسازیم.

مریم سعادت: باید متحد شویم و کشورمان را حفظ کنیم

من کودک‌کشی در تمام دنیا را رد می‌کنم و به آن معترض هستم. چه کودکان میناب، چه کودکان غزه و چه کودکان هرجای دیگری. این چه کاری است؟ اصلا جنگ یعنی چه؟ بچه‌ها چه تقصیری دارند؟ گناه کودک چیست که در خاکی به دنیا آمده است که در حال گذر از جنگی است؟

در این شرایط شاید هنر کاربرد اصلی خود را از دست داده است. تنها باید آرزو کنیم که هر لحظه جنگ تمام شود و پس از آن، وظیفه هنرمند، مشاور و خانواده این است که به مسائل فرهنگی کودکان بپردازند.

بهرام ابراهیمی: جنگ، نفرت‌انگیز اما دفاع در برابر متجاوز واجب است

من از جنگ به هر شکلی متنفرم البته به شرط آن که ما شروع‌کننده و آغازگر جنگ نباشیم. آنچه تاریخ هزار سال اخیر ایران به عنوان تاریخی که با ثبت جزئیات بیشتری می‌توان به آن استناد کرد؛ روایت می‌کند این است که ما هیچوقت به هیچ کشوری حمله نکرده‌ایم.

ایران آغازگر جنگ نبوده است؛ ما این جنگ را شروع نکردیم اما صبوری آدم‌ها نسبت به شرایط جنگی به مرور زمان اندک می‌شود. از چندسال پیش ترور دانشمندان، نظامیان و... در ایران شروع شد و هیچکس هم در مقابل این موضوع عکس‌العمل جدی نشان نداد. ما برای اولین بار، قبل از جنگ ۱۲ روزه با حمله موشکی وعده صادق یک نسبت به ترور و کشتار کشورهای بیگانه در میهن‌مان واکنش نشان دادیم. تاکید می‌کنم که جنگ را دوست ندارم اما این جمله به‌ این‌ معنا نیست که ملت ما نباید از خود در مقابل حملات آمریکایی _صهیونی دفاع کند.

بهمن فرمان‌آرا، کارگردان سینما: آرزو می‌کنم همه ایرانیان سلامت از جنگ بیرون بیایند

آرزو می‌کنم همه ایرانیان از جنگ با آمریکا و اسرائیل، به سلامت بیرون بیایند.

در شرایط فعلی، مهم‌ترین کاری که باید کرد این است که ضمن حفظ آرامش خانواده‌، فرزندان و به‌خصوص کودکان‌مان، یکدیگر را دوست بداریم.

آخرین اخبار فرهنگ و هنر را از طریق این لینک پیگیری کنید.