2 کتاب جدید از کیارنگ علایی

به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،

کیارنگ علایی را به عنوان یک عکاس توانمند سال‌هاست می‌شناسیم. او درجه دو هنری در رشته عکاسی دارد، مدرس عکاسی و فعال در حوزه ادبیات، سینما و عکاسی است. او برنده جوایزی از جشنواره‌های داکینو رومانی، اتحادیه فیلم‌سازان آماتور جهان، برنوی چک، ملل اتریش، ویژن فنلاند، کومانوای مقدونیه، ابنزه اتریش و... است. 

همچنین داور جشنواره‌های متعدد عکاسی از جمله یازدهمین، دوازدهمین و سیزدهمین بی‌ینال عکس ایران و دبیر جشنواره‌هایی چون یازدهمین جشنواره تجسمی عکس فجر بوده است. نمایشگاه‌های انفرادی عکس او در ایران، فرانسه، آلمان و فنلاند به روی دیوار رفته و پروژه بلندمدت او درباره گیلان با عنوان «وضعیت چهارم» در جشنواره مجله تجربه (1397) به عنوان بهترین نمایشگاه عکس سال انتخاب شد. او پیش از این مؤلف و مترجم 17 عنوان کتاب بوده و حالا خبر آمده دو کتاب جدید از او منتشر شده است؛ کتاب «سرزمین» و کتاب «سنگ‌های باکره» که در چند وقت گذشته از او به چاپ رسیده است. هر کتاب، داستان خودش را دارد و شامل عکس‌هایی از او کنار نوشته‌هایی با حال و هوای عکس است.

سرزمین

در مقدمه ابتدای کتاب «سرزمین» متنی با این تیتر آمده است: «ایران سرزمینی است که دوستش داریم». کیارنگ علایی در این کتاب ۴۶‌صفحه‌ای، عکس‌هایی متفاوت و همراه با حس زندگی از ایران انتخاب کرده. او نوشته است: «این کتاب روایت سرزمینی است که تاریخش نه خطی مستقیم که رودخانه‌ای پیچازی است که چون لاهیجان رود شگفت است و در این جریان است که صدها روایت از شکوه خاموش سنگ‌نگاره‌های تخت جمشید تا فروتنی گنبدهای فیروزه‌ای اصفهان و هیبت دماوند را در دل خود نگه داشته و به رازی شگفت بد شده است آری. ایران نه‌فقط یک سرزمین که کیفیتی از بودن است».

او در پایان هر نوشته، بر جمله‌ای تأکید کرده. علایی نوشته است: «به زلالی مردم ایران»، «سرزمین فقط جغرافیا نیست»، «هر طاق داستانی دارد».

او در این کتاب یادآوری کرده است: «زندگی قدرت است، عشق انرژی است، وصل نیرو است، موطن صدای آشنای خاک زیر پا است، موطن را نمی‌شود ترک کرد، او حافظه زنده ماست».

شاید از دور عجیب به نظر می‌رسد، اما هنگامی که عکسی از کیارنگ علایی در یکی از صفحات می‌بینید، او داستان کوتاهی هم همراه آن گذاشته است؛ داستان مرد جوان و زن پیر. راستی آن سگ ولگرد به چه فکر می‌کند؟ در این عکس‌ها نگاه متفاوتی به زندگی شده است. دیدن آنها می‌تواند حال و هوای افراد را تغییر دهد.

سنگ‌های باکره

کیارنگ علایی کتاب دیگری با عنوان سنگ‌های باکره نیز منتشر کرده است. این کتاب عکس است اما نوشته‌های متفاوتی دارد و حتی داده‌های زمین‌شناسی آن را بهرام مرتضوی تهیه کرده است. این کتاب را آهنگ قلم در ۱۱۴ صفحه چاپ کرده است. محور مشترک این کتاب 

«سنگ» است.

 این کتاب برداشت این عکاس از سنگ‌هاست؛ سنگ‌هایی که از دسترس آدم‌ها دور بودند و خوش‌شانس بودند که سنگ تنور نانوایی نشده‌اند. پشت شیشه موزه هم محبوس نشده‌اند و در عرشه کشتی یا پاسیو هم ریخته نشده‌اند. «کیارنگ علایی» تأکید کرده کتاب درباره سنگ‌هایی است که از همه سرنوشت‌های مصرف‌شده گریخته‌اند و طی سالیان با آنها مواجه شده‌اند.